http://www.narnet.gr/
Δευτέρα 4 Αυγούστου 2008
Τρίτη 29 Ιουλίου 2008
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΝΔ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ
Σε ιδιωτικά «Γραφεία» ανέθεσαν
τον έλεγχο ασφάλειας των πλοίων!
Η ιδιωτικοποίηση «σκότωσε» στο Πέραμα τους οκτώ εργάτες: σε ιδιωτικά «Γραφεία» έχει αναθέσει η κυβέρνηση της ΝΔ τον έλεγχο των μέτρων ασφαλείας για τις εργασίες, που γίνονται στα πλοία! Μέχρι εκεί φτάνει το αμόκ των ιδιωτικοποιήσεων. Ο τεχνικός ασφάλειας και ο χημικός ναυτιλίας είναι απλοί υπάλληλοι εταιρειών. Όλες οι μέχρι τώρα πληροφορίες δείχνουν ότι το Φρέντσιπ Γκάζ, το γκαζάδικο καράβι όπου έγινε το έγκλημα της περασμένης Πέμπτης, δεν ήταν «καθαρό» από αέριο. Παρ' όλα αυτά πήρε την άδεια! Αποτέλεσμα, οι οκτώ νεκροί. Μέσα σε αυτούς και ο Ηλίας Ρουσάκης, 51 ετών και πατέρας πέντε παιδιών, του οποίου η γυναίκα πέθανε πρόσφατα...
Στυγνός, ο υπουργός Ναυτιλίας Βουλγαράκης, χαρακτήρισε «περιστατικό» την τραγωδία, αρνήθηκε να συναντηθεί με τους εκπροσώπους των σωματείων της Ζώνης Περάματος, έστειλε τα ΜΑΤ, έπνιξε τους διαδηλωτές στα χημικά αέρια και πήγε να συζητήσει με τον πρωθυπουργό για μια ακόμη ιδιωτικοποίηση, αυτή των λιμανιών!
Πρώτο μέτρο για την αποτροπή ανάλογων δολοφονιών στο μέλλον είναι η ανατροπή αυτής της κυβέρνησης και της πολιτικής της. Άμεσα, πρέπει να πληρώσουν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί.
Με τον εργατικό αγώνα, πρέπει και μπορούν να επιβληθούν πρακτικά μέτρα ασφάλειας. Κι εδώ το βασικό είναι να φύγει η ασφάλεια από τους ιδιώτες, αλλά να μη μείνει στα χέρια του κράτους, το οποίο είναι επίσης διεφθαρμένο από τους εφοπλιστές. Γι' αυτό απαιτείται ο εργατικός έλεγχος όλων αυτών των επιτροπών. Γιατί είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου.
Τελείως συμβολική για το σάπιο χαρακτήρα της αστικής δημοκρατίας και ολόκληρου του αστικού πολιτικού κόσμου είναι η παρακάτω εικόνα: τη στιγμή που οι πυροσβέστες έψαχναν για τα διαμελισμένα πτώματα στα αμπάρια, την ώρα που οι μανάδες ούρλιαζαν στο ντόκο, ολόκληρη η «αφρόκρεμα» της χώρας ήταν μαζεμένη στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου και ορμούσε στους μπουφέδες. Ήταν ένας ματωμένος γιορτασμός της επετείου για την «επάνοδο της Δημοκρατίας». Η εκδήλωση έγινε κανονικά, παρά τη δήλωση του Προέδρου. Κανένας δεν αποχώρησε, έστω σε ένδειξη λύπης και αλληλεγγύης... !
28-07-2008
ΝΕΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ
νεολαία ΚΟΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
Σάββατο 26 Ιουλίου 2008
Την απάντηση να την δώσουν οι ενεργοί πολίτες και οι εργαζόμενοι
Το χοντρό «πλάκωμα» του Γκόντα, της «παρέας» του και των συμφερόντων που τον στηρίζουν από την μια μεριά και της ΝΔ- Περιφερειάρχη αποκαλύπτει οικονομικές συμμαχίες, συμφέροντα και σκάνδαλα.
Κανείς δεν είναι «αθώος του αίματος». Ούτε ο Δήμαρχος και τα οικονομικά κέντρα και παρακυκλώματα που μαζί έκαναν και κάνουν τις «δουλείες» . Ούτε ο περιφερειάρχης, εκπρόσωπος της αντιλαϊκής , αντεργατικής και μιζαδορικής κυβέρνησης της ΝΔ με την επιλεκτική εφαρμογή των νόμων, την αυταρχικότητα και τον «τσαμπουκά» απέναντι στους κάτοικους του Ελληνικού για το ζήτημα του «ΧΥΤΑ».
Αλήθεια τι παρεμβάσεις έκανε ο Περιφερειάρχης για τους εργαζόμενους στο Δήμο που μένουν απλήρωτοι; Για τους μετανάστες, δούλους των επιχειρηματιών στην βιομηχανική, για τους κτηνοτρόφους που αφήνουν τα ζωντανά τους να πεθάνουν;;
Ούτε το ΠΑΣΟΚ , αντικειμενικό κομμάτι της κρίσης – που η τοπική πτέρυγα του είναι παίζει με τον Γκόντα και αρνείται να δώσει οικονομικά στοιχεία για τα μεγαλοστελέχη στην «ΠΙΝΔΟ»-όπως αντίστοιχα αρνείται να δώσει στοιχεία για το μέγα «κόλπο» των μεταδημοτεύσεων. Ενώ η ίδια η πολιτική του αναιρεί την όποια αντιπολιτευτική τακτική του σε Δήμο και Νομαρχία. Δημόσια έγινε η πολιτική διαφοροποίηση του βουλευτή Βαγγέλη Αργύρη με την άποψη της Νομαρχιακής επιτροπής και Νομαρχιακής του παράταξης του κόμματος του στην υπόθεση της μετεγκατάστασης του ΚΤΕΛ.
Ούτε ο Νομάρχης που νουθετεί μαζί την εταιρία των ΚΤΕΛ την «τυφλή» και αδέκαστη δικαιοσύνη στην υπόθεση της μεταφοράς των ΚΤΕΛ στην οδό Παπανδρέου παίρνοντας παράταση της απόφασης όταν τα μαντάτα της απόφασης δεν είναι καλά για αυτούς. Μια Νομαρχία που απλώς θεωρούσε πως εφάρμοζε τους Νόμους με αντικειμενικότητα.
Σε ένα Δήμο που και με αφορμή την υπόθεση του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου καταργεί ουσιαστικά και τυπικά ακόμη και αυτούς τους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς, όπως είναι το δημοτικό συμβούλιο. Σε ένα Δήμο που χρωστάει σε όλους , αφήνει απλήρωτους τους εργαζόμενους στο Δήμο και στα Προγράμματα. Σε ένα Δήμο που έχει τα πιο ακριβά Δημοτικά τέλη , νερό και αποχέτευση. Σε ένα Δήμο που έχει παραδώσει τα καλύτερα φιλέτα της πόλης στα μεγάλα συμφέροντα, με τελευταίο επεισόδιο της παράδοσης των ελεύθερων χώρων στα ιδιωτικά συμφέροντα οι «καρεκλομαχίες», όπως λέει και τοπικός τύπος στην οδό Γαριβάλδη. Σε ένα Δήμο που δίνει αντιμισθίες σε αιρετούς.
Αληλοσυπληρούμενες εικόνες μιας πολύμορφης κρίσης που αγκαλιάζει το σύνολο του συστήματος και δικαιώνει την αντίληψη μας για το Δήμο και την Νομαρχία. Μια αντίληψη που θεωρεί πως ο Δήμος και η Νομαρχία είναι κομμάτια, κρίκοι του αστικού κράτους που δεν παίρνει μεταρρύθμιση αλλά ανατροπή.
Και όπως το ίδιο το κεντρικό κράτος έχει μπει σε κρίση, έτσι σε κρίση έχουν μπει και οι κατώτεροι κρίκοι του που εφαρμόζουν την ίδια πολιτική. Και ακόμη χειρότερα , καθώς ο Δήμος και η Νομαρχία από θεσμοί, όπως ισχυρίζονται της τοπικής αυτοδιοίκησης – έχουν μετατραπεί σε θερμοκήπιο παραγοντισμού, πελατειακών σχέσεων και εξυπηρέτησης κάθε λογής συμφερόντων του μεγάλου αλλά και του μικρού κεφαλαίου και ως εκ τούτου έχουν μετατραπεί σε μηχανισμούς αποκομμένους αλλά και ενάντια στις ανάγκες των εργαζομένων και των πολιτών της περιοχής μας. Δεν είναι τυχαίο ότι με λιγοστές βέβαια εξαιρέσεις, τα έδρανα των δημοτικών και νομαρχιακών συμβουλίων γίνεται προσπάθεια να είναι μονίμως κατειλημμένα από μεγαλοπαράγοντες της τοπικής κοινωνίας, αλλά και από αυτούς που εξυπηρετούν πλήρως τα συμφέροντα των, αλλά και από στελέχη των κυρίαρχων πολιτικών σχηματισμών, που συμπορεύονται στη νεοφιλελεύθερη προοπτική.
Εάν σε αυτά τα δεδομένα κινείται η πολιτική των «πάνω» που προσπαθούν να διαχειριστούν την σαπίλα τους . θα πρέπει να δοθεί και μια απάντηση απ την πλευρά των «κάτω», απο την πλευρά των δικαιωμάτων και των αναγκών τους.
Απο την πλευρά των δικαιωμάτων των εργαζόμενων στο Δήμο που μένουν απλήρωτοι. Των εργαζόμενων στην «βοήθεια στο σπίτι», των εργαζόμενων στα κέντρα αποτοξίνωσης και στους συμβουλευτικούς σταθμούς καταπολέμησης ναρκωτικών. Τους εργαζόμενους στα κέντρα ψυχικής υγείας. Απο την πλευρά των ατόμων με αναπηρία και των ψυχικά ασθενών που έπεσαν και πέφτουν θύματα της αδιαφορίας και της «λιτότητας» του κράτους και του κοινωνικού ρατσισμού.
Από την πλευρά των ανέργων που ζούνε με 300€ το μήνα Των 500 και πάνω πολιτών μας που ζούνε από τα συσσίτια του Δήμου και της Εκκλησίας. Των πολιτών που ζούνε σε μια τέτοια αναξιοπρεπή πόλη, με κυκλοφοριακό , με πανάκριβα δημοτικά τέλη και νερό. Μια Πόλη δίχως δημόσιους και ελευθέρους χώρους, με σκουπίδια να μας πνίγουν γιατί χαλάνε τα απορριμματοφόρα.. Με ένα Δήμο και μια Νομαρχία που δεν σέβονται ούτε τους νόμους που το δικό τους κράτος νομοθετεί, όπως τελευταία στην περίπτωση του ΚΤΕΛ ή στην περίπτωση του ΞΕΝΙΑ/ ΓΚΡΑΝΤ ΣΑΡΑΙ.
Από την πλευρά των εργαζόμενων που ζούνε στα εργασιακά κολαστήρια του ιδιωτικού τομέα και δολοφονούνται στην Εγνατία, στις οικοδομές, είτε στην Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη με 8 δολοφονημένους εργάτες. Των φοιτητών που πληρώνουν ακριβά ενοίκια δίχως να αποκτάνε πτυχία με επαγγελματικά δικαιώματα, των σπουδαστών στα ΚΕΚ- ΙΕΚ που δεν αποκτάνε την απαραίτητη τεχνική παιδεία και εργασιακά δικαιώματα, των κτηνοτρόφων που έχουν χρεοκοπήσει και αφήνουν τα ζωντανά τους να πεθάνουν γιατί δεν έχουν να τα ζήσουν. Των μεταναστών που δουλεύουν σε συνθήκες δουλείας στην βιομηχανική περιοχή.
Η απάντηση μπορεί να έρθει μέσα απο την ανοικτή και αμεσοδημοκρατική κινητοποίηση των μαζών. Γιατί μόνο έτσι προάγεται η απαραίτητη κοινωνική ανατρεπτικότητα και η ριζοσπαστική κινητοποίηση, ο μόνος δρόμος προς μια ανθρώπινη πόλη, Δήμους, νομό, δίκαιες σχέσεις εργασίας και κοινωνικά αποδεκτή κατανομή του πλούτου που παράγουμε.
Για μια τοπική αυτοδιοίκηση που όπως ξαναεχούμε διατυπώσει ο σχεδιασμός της οικονομικής πολιτικής και η διαχείριση των πόρων του πρέπει να υπόκειται στον άμεσο έλεγχο του συνόλου των πολιτών. Με υπηρεσίες που θα λειτουργούν σε ένα πλαίσιο αυτοδιαχείρισης και δημοκρατικής διάρθρωσης, όπου βαρύτητα έχει η συνέλευση των εργαζομένων και το Ανοικτό Δημοτικό και Νομαρχιακό Συμβούλιο.
Η ΔΡΑΣΥ-ΝΟΡΑΣΥ καλεί την αριστερά να απαλλαχτεί απο τις αυταπάτες πως μπορεί να αλλάξει του κλίμα και να τελειώνουμε με την σαπίλα με συμμαχίες με το μπλοκ του δικομματισμού ή με λογικές μιας χρηστής διαχείρισης. Σωστοί διαχειριστές υπήρξαν και θα ξαναυπάρξουν, η σαπίλα όμως του συστήματος εξαπλώνεται και μπορεί να αγκαλιάσει όλο το κοινωνικό σώμα!!!
Μόνο με την ενίσχυση-δυνάμωμα του ανατρεπτικού αμεσοδημοκρατικού μετώπου των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων θα υπηρετούνται τα συμφέροντα των εργαζομένων και των πολιτών αλλά και θα δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για ένα άλλο ανατρεπτικό πολιτισμό που θα έχει τα στοιχεία του μέλλοντος.
Σε αυτή την προοπτική η ΔΡΑΣΥ –ΝΟΡΑΣΥ θα συνεχίσει να συνεισφέρει όλες τις δυνάμεις της.
Ιωάννινα 25/7/08
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ (ΔΡΑΣΥ)ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ (ΝΟΡΑΣΥ)
Κανείς δεν είναι «αθώος του αίματος». Ούτε ο Δήμαρχος και τα οικονομικά κέντρα και παρακυκλώματα που μαζί έκαναν και κάνουν τις «δουλείες» . Ούτε ο περιφερειάρχης, εκπρόσωπος της αντιλαϊκής , αντεργατικής και μιζαδορικής κυβέρνησης της ΝΔ με την επιλεκτική εφαρμογή των νόμων, την αυταρχικότητα και τον «τσαμπουκά» απέναντι στους κάτοικους του Ελληνικού για το ζήτημα του «ΧΥΤΑ».
Αλήθεια τι παρεμβάσεις έκανε ο Περιφερειάρχης για τους εργαζόμενους στο Δήμο που μένουν απλήρωτοι; Για τους μετανάστες, δούλους των επιχειρηματιών στην βιομηχανική, για τους κτηνοτρόφους που αφήνουν τα ζωντανά τους να πεθάνουν;;
Ούτε το ΠΑΣΟΚ , αντικειμενικό κομμάτι της κρίσης – που η τοπική πτέρυγα του είναι παίζει με τον Γκόντα και αρνείται να δώσει οικονομικά στοιχεία για τα μεγαλοστελέχη στην «ΠΙΝΔΟ»-όπως αντίστοιχα αρνείται να δώσει στοιχεία για το μέγα «κόλπο» των μεταδημοτεύσεων. Ενώ η ίδια η πολιτική του αναιρεί την όποια αντιπολιτευτική τακτική του σε Δήμο και Νομαρχία. Δημόσια έγινε η πολιτική διαφοροποίηση του βουλευτή Βαγγέλη Αργύρη με την άποψη της Νομαρχιακής επιτροπής και Νομαρχιακής του παράταξης του κόμματος του στην υπόθεση της μετεγκατάστασης του ΚΤΕΛ.
Ούτε ο Νομάρχης που νουθετεί μαζί την εταιρία των ΚΤΕΛ την «τυφλή» και αδέκαστη δικαιοσύνη στην υπόθεση της μεταφοράς των ΚΤΕΛ στην οδό Παπανδρέου παίρνοντας παράταση της απόφασης όταν τα μαντάτα της απόφασης δεν είναι καλά για αυτούς. Μια Νομαρχία που απλώς θεωρούσε πως εφάρμοζε τους Νόμους με αντικειμενικότητα.
Σε ένα Δήμο που και με αφορμή την υπόθεση του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου καταργεί ουσιαστικά και τυπικά ακόμη και αυτούς τους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς, όπως είναι το δημοτικό συμβούλιο. Σε ένα Δήμο που χρωστάει σε όλους , αφήνει απλήρωτους τους εργαζόμενους στο Δήμο και στα Προγράμματα. Σε ένα Δήμο που έχει τα πιο ακριβά Δημοτικά τέλη , νερό και αποχέτευση. Σε ένα Δήμο που έχει παραδώσει τα καλύτερα φιλέτα της πόλης στα μεγάλα συμφέροντα, με τελευταίο επεισόδιο της παράδοσης των ελεύθερων χώρων στα ιδιωτικά συμφέροντα οι «καρεκλομαχίες», όπως λέει και τοπικός τύπος στην οδό Γαριβάλδη. Σε ένα Δήμο που δίνει αντιμισθίες σε αιρετούς.
Αληλοσυπληρούμενες εικόνες μιας πολύμορφης κρίσης που αγκαλιάζει το σύνολο του συστήματος και δικαιώνει την αντίληψη μας για το Δήμο και την Νομαρχία. Μια αντίληψη που θεωρεί πως ο Δήμος και η Νομαρχία είναι κομμάτια, κρίκοι του αστικού κράτους που δεν παίρνει μεταρρύθμιση αλλά ανατροπή.
Και όπως το ίδιο το κεντρικό κράτος έχει μπει σε κρίση, έτσι σε κρίση έχουν μπει και οι κατώτεροι κρίκοι του που εφαρμόζουν την ίδια πολιτική. Και ακόμη χειρότερα , καθώς ο Δήμος και η Νομαρχία από θεσμοί, όπως ισχυρίζονται της τοπικής αυτοδιοίκησης – έχουν μετατραπεί σε θερμοκήπιο παραγοντισμού, πελατειακών σχέσεων και εξυπηρέτησης κάθε λογής συμφερόντων του μεγάλου αλλά και του μικρού κεφαλαίου και ως εκ τούτου έχουν μετατραπεί σε μηχανισμούς αποκομμένους αλλά και ενάντια στις ανάγκες των εργαζομένων και των πολιτών της περιοχής μας. Δεν είναι τυχαίο ότι με λιγοστές βέβαια εξαιρέσεις, τα έδρανα των δημοτικών και νομαρχιακών συμβουλίων γίνεται προσπάθεια να είναι μονίμως κατειλημμένα από μεγαλοπαράγοντες της τοπικής κοινωνίας, αλλά και από αυτούς που εξυπηρετούν πλήρως τα συμφέροντα των, αλλά και από στελέχη των κυρίαρχων πολιτικών σχηματισμών, που συμπορεύονται στη νεοφιλελεύθερη προοπτική.
Εάν σε αυτά τα δεδομένα κινείται η πολιτική των «πάνω» που προσπαθούν να διαχειριστούν την σαπίλα τους . θα πρέπει να δοθεί και μια απάντηση απ την πλευρά των «κάτω», απο την πλευρά των δικαιωμάτων και των αναγκών τους.
Απο την πλευρά των δικαιωμάτων των εργαζόμενων στο Δήμο που μένουν απλήρωτοι. Των εργαζόμενων στην «βοήθεια στο σπίτι», των εργαζόμενων στα κέντρα αποτοξίνωσης και στους συμβουλευτικούς σταθμούς καταπολέμησης ναρκωτικών. Τους εργαζόμενους στα κέντρα ψυχικής υγείας. Απο την πλευρά των ατόμων με αναπηρία και των ψυχικά ασθενών που έπεσαν και πέφτουν θύματα της αδιαφορίας και της «λιτότητας» του κράτους και του κοινωνικού ρατσισμού.
Από την πλευρά των ανέργων που ζούνε με 300€ το μήνα Των 500 και πάνω πολιτών μας που ζούνε από τα συσσίτια του Δήμου και της Εκκλησίας. Των πολιτών που ζούνε σε μια τέτοια αναξιοπρεπή πόλη, με κυκλοφοριακό , με πανάκριβα δημοτικά τέλη και νερό. Μια Πόλη δίχως δημόσιους και ελευθέρους χώρους, με σκουπίδια να μας πνίγουν γιατί χαλάνε τα απορριμματοφόρα.. Με ένα Δήμο και μια Νομαρχία που δεν σέβονται ούτε τους νόμους που το δικό τους κράτος νομοθετεί, όπως τελευταία στην περίπτωση του ΚΤΕΛ ή στην περίπτωση του ΞΕΝΙΑ/ ΓΚΡΑΝΤ ΣΑΡΑΙ.
Από την πλευρά των εργαζόμενων που ζούνε στα εργασιακά κολαστήρια του ιδιωτικού τομέα και δολοφονούνται στην Εγνατία, στις οικοδομές, είτε στην Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη με 8 δολοφονημένους εργάτες. Των φοιτητών που πληρώνουν ακριβά ενοίκια δίχως να αποκτάνε πτυχία με επαγγελματικά δικαιώματα, των σπουδαστών στα ΚΕΚ- ΙΕΚ που δεν αποκτάνε την απαραίτητη τεχνική παιδεία και εργασιακά δικαιώματα, των κτηνοτρόφων που έχουν χρεοκοπήσει και αφήνουν τα ζωντανά τους να πεθάνουν γιατί δεν έχουν να τα ζήσουν. Των μεταναστών που δουλεύουν σε συνθήκες δουλείας στην βιομηχανική περιοχή.
Η απάντηση μπορεί να έρθει μέσα απο την ανοικτή και αμεσοδημοκρατική κινητοποίηση των μαζών. Γιατί μόνο έτσι προάγεται η απαραίτητη κοινωνική ανατρεπτικότητα και η ριζοσπαστική κινητοποίηση, ο μόνος δρόμος προς μια ανθρώπινη πόλη, Δήμους, νομό, δίκαιες σχέσεις εργασίας και κοινωνικά αποδεκτή κατανομή του πλούτου που παράγουμε.
Για μια τοπική αυτοδιοίκηση που όπως ξαναεχούμε διατυπώσει ο σχεδιασμός της οικονομικής πολιτικής και η διαχείριση των πόρων του πρέπει να υπόκειται στον άμεσο έλεγχο του συνόλου των πολιτών. Με υπηρεσίες που θα λειτουργούν σε ένα πλαίσιο αυτοδιαχείρισης και δημοκρατικής διάρθρωσης, όπου βαρύτητα έχει η συνέλευση των εργαζομένων και το Ανοικτό Δημοτικό και Νομαρχιακό Συμβούλιο.
Η ΔΡΑΣΥ-ΝΟΡΑΣΥ καλεί την αριστερά να απαλλαχτεί απο τις αυταπάτες πως μπορεί να αλλάξει του κλίμα και να τελειώνουμε με την σαπίλα με συμμαχίες με το μπλοκ του δικομματισμού ή με λογικές μιας χρηστής διαχείρισης. Σωστοί διαχειριστές υπήρξαν και θα ξαναυπάρξουν, η σαπίλα όμως του συστήματος εξαπλώνεται και μπορεί να αγκαλιάσει όλο το κοινωνικό σώμα!!!
Μόνο με την ενίσχυση-δυνάμωμα του ανατρεπτικού αμεσοδημοκρατικού μετώπου των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων θα υπηρετούνται τα συμφέροντα των εργαζομένων και των πολιτών αλλά και θα δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για ένα άλλο ανατρεπτικό πολιτισμό που θα έχει τα στοιχεία του μέλλοντος.
Σε αυτή την προοπτική η ΔΡΑΣΥ –ΝΟΡΑΣΥ θα συνεχίσει να συνεισφέρει όλες τις δυνάμεις της.
Ιωάννινα 25/7/08
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ (ΔΡΑΣΥ)ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ (ΝΟΡΑΣΥ)
Δευτέρα 21 Ιουλίου 2008
Ο «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ» ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΜΟΥΦΛΑΖ ΤΗΣ ΒΙΑΙΗΣ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ
Και ο πιο καλοπροαίρετος θεατής των σχέσεων μεταξύ των Βαλκανικών κρατών θα έμενε άναυδος με τις τελευταίες εξελίξεις στα Βαλκάνια. ΗΠΑ-Ε.Ε.-ΟΗΕ που βομβάρδισαν με τον πιο άγριο τρόπο τους λαούς της Γιουγκοσλαβίας «για ανθρωπιστικούς λόγους» έρχονται με την σειρά τους να παραβιάσουν εκ νέου το δικό του ιμπεριαλιστικό διεθνές δίκαιο, αναγνωρίζοντας την «Ανεξαρτησία» του προτεκτοράτου που έστησαν στο Κόσσοβο. Ορατοί οι κίνδυνοι της επαναχάραξης των Βαλκανικών συνόρων στην σκιά των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που πλέον φέρουν και το βάρος της μεταφοράς ενέργειας και των αγωγών, αλλά και των εθνικιστικών βλέψεων.
Περιφερειακές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις όπως η Ελλάδα αναζητούν την αναγνώριση ευρύτερου ρόλου στην Νοτιοανατολική Ευρώπη και αναβάθμιση του παρεμβατικού τους ρόλου. Η συνεχιζόμενη πίεση κατά του γειτονικού κράτους της Δ.Μακεδονίας στόχευε και στοχεύει αφενός στην καθυπόταξη των Ελλήνων εργαζομένων. Η ωμή αντεργατική επίθεση που άρχισε το 90-91’ επί κυβερνήσεων Μητσοτάκη για να συνεχιστεί κλιμακωμένη από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. κατεύθυνε τον εθνικιστικό παροξυσμό και πρόβαλλε τους εθνικούς κινδύνους για να αποκρύψει τους κινδύνους για εργαζόμενους και νεολαία από την πολιτική τους. Την ώρα που η βάρβαρη νεοφιλελεύθερη επίθεση, με την συνδρομή και της Ευρωπαϊκής Συνθήκης του Μάαστριχτ καταργούσε εργατικά δικαιώματα, δολοφονούσε τον αγωνιστή καθηγητή Τεμπονέρα και ιδιωτικοποιούσε, ακόμη και το ΚΚΕ σέρνονταν στα «Συμβούλια των Πολιτικών Αρχηγών», υπό τον «Εθνάρχη» (της δεξιάς) Καραμανλή, για να διαφυλάξουν τα εθνικά συμφέροντα».
ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ-πρωταγωνίστησαν στα εθνικιστικά συλλαλητήρια, αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΘΝΟΤΗΤΑ-ΚΡΑΤΟΣ-ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ στην Ελλάδα. Έκαναν δύο φορές οικονομικό πόλεμο (Εμπάργκο), πιέζοντας σκληρά το γειτονικό λαό και δίνοντας τη δυνατότητα τεράστιων κερδών για τους Έλληνες βιομήχανους-εμπόρους που έκαναν λαθρεμπόριο, με πλήρη κρατική κάλυψη. Αμφισβητώντας τη Μακεδονική Ταυτότητα όχι μόνο προσπαθούν να «αμυνθούν» έναντι του εθνικισμού της γειτονικής αστικής τάξης, αλλά προχωρούν στην αμφισβήτηση τον μοναδικού ενοποιητικού στοιχείου του κράτους αυτού. Οξύνοντας τις αντιθέσεις μεταξύ Σλάβικης πλειοψηφίας και Αλβανικής μειοψηφίας αποσκοπούν στην αναβάθμιση του παρεμβατικού τους ρόλου (όπως έγινε το 2001), στην ανάπτυξη σχέσεων οικονομικής-πολιτικής-στρατιωτικής εξάρτησης. Σε ενδεχόμενο διάσπασης της Δ.Μακεδονίας δηλώνουν παρόν, ζητώντας τμήμα της χώρας στο όνομα της προστασίας της «ελληνικής μειονότητας» (δηλώσεις Τσουδερού 1991, Τζοχατζόπουλου 2001 κλπ).
Η πολυετή σύγκρουση για το «όνομα», που κρύβει όλους αυτούς τους στόχους, κλιμακώνεται εκ νέου. Η πρόθεση της κυβέρνησης Ν.Δ. όπως εκφράστηκε από τα λόγια της υπουργού εξωτερικών Ντ.Μπακογιάνη, ότι δηλαδή πρέπει οι βαλκανικοί λαοί να αναγνωρίσουν την Ελλάδα ως ηγεμονική δύναμη στα Βαλκάνια κρύβεται πίσω από το ΒΕΤΟ Καραμανλή, στη Σύνοδο του Βουκουρεστίου. Εξάλλου η προπαγάνδα που ανέδειξε τον «αλύγιστο πρωθυπουργό υπερασπιστή των εθνικών δικαίων», απέκρυψε το Ασφαλιστικό, τα Ιδιωτικά πανεπιστήμια, την ακρίβεια και τους νέους φόρους.
Ο νέος καλοκαιρινός γύρος του εθνικιστικού παροξυσμού σχετικά με την «4η Παγκόσμια Συνάντηση Προσφυγόπουλων από το αιγαιακό τμήμα της Μακεδονίας» έρχεται να συγκαλύψει την νέα επίθεση στα βαριά και ανθυγιεινά, τις ιδιωτικοποιήσεις στα λιμάνια, την αναγνώριση των κολεγίων. Την ώρα που τα Αστικά κόμματα κολυμπούν στη ΔΙΑΦΘΟΡΑ, ο εθνικισμός γίνεται πεδίο συγκλήσεων (δηλώσεις Πάγκαλου) και οι υπόγειες διεργασίες μεταξύ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ενισχύουν την πιθανότητα πραγμάτωσης και στην Ελλάδα συγκυβερνήσεων κεντροδεξιάς-κεντροαριστερής αντεργατικής ομοφωνίας.
Όμως όσο δεν είναι «αντιιμπεριαλιστής» ο Καραμανλής που βάζει ΒΕΤΟ στην είσοδο της Δ.Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ, άλλο τόσο δεν είναι «υπερασπιστής» των πρώην ανταρτών του ΔΣΕ και της Μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός Ν.Γρούεφσκι. Για μια κόμη φορά τα δικαιώματα των μειονοτήτων γίνονται διαπραγματευτικά εργαλεία από εθνικιστές αστούς πολιτικούς. Η συμμετοχή του δήθεν συναινετικού Προέδρου Τσερβενκόφσκι και του προέδρου της Βουλής της Δ.Μακεδονίας αποδεικνύει ότι υπάρχει ένα συντεταγμένο σχέδιο από ολόκληρο το πολιτικό σκηνικό της Δ.Μακεδονίας όξυνσης των ήδη ταραγμένων σχέσεων.
To πόσο αδίστακτη, καιροσκοπική και χωρίς αρχές, αλλά σταθερά αντεργατική είναι η αστική πολιτική αποκαλύπτεται αν θυμηθούμε ότι οι παλιοί σύμμαχοι της κυβέρνησης Ν.Δ. (Μητσοτάκη που διαπραγματευόταν σύνθετη ονομασία) ήταν το VMRO (το σήμερα ανυποχώρητο)!!!
Οι περιουσίες των πρώην ανταρτών του ΔΣΕ, η παρεμπόδιση αυτών και των απογόνων τους να μετακινηθούν ελεύθερα στην Ελλάδα, τα μειονοτικά δικαιώματα των Μακεδόνων μειονοτικών στην Ελλάδα αποτελούν πρόσχημα για την κλιμάκωση του ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών, αποπροσανατολισμό από τα αδιέξοδα των εργαζόμενων-νεολαίας σε μια χώρα με 40% ανεργία, όπου όλα ιδιωτικοποιούνται. Τα αγάλματα του Αλέξανδρου και του Φιλλίπου μπορεί να πρωτοστατούν στον εθνικιστικό παροξυσμό μιας κυβέρνησης που συγκατοικούν Σλάβοι εθνικιστές και τα καθάρματα του πρώην UCK, που ανέχεται την μεγαλύτερη βάση των ΗΠΑ και στέλνει Μισθοφόρους στο Ιράκ, αλλά δεν είναι απάντηση στις ανάγκες του λαού.
Εμείς πιστεύουμε ότι τώρα μόνη απάντηση είναι το εργατικό και αντιπολεμικό κίνημα. Όχι η ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ πρωταγωνιστές του εθνικισμού και συμμέτοχοι των συλλαλητηρίων.
Απαίτηση η ανάπτυξη ενός νέου εργατικού κινήματος, με διεθνιστικούς στόχους. Δεν μπορούμε την εποχή της παγκοσμιοποίησης, της βίαιης αντεργατικής επίθεσης που φέρει και την σφραγίδα της Ε.Ε., των χρηματιστηρίων και των πολυεθνικών, εμείς να κλεινόμαστε στα σύνορα μας.
Πρέπει τώρα να προβάλλουμε ένα εργατικό πρόγραμμα αιτημάτων κοινό για όλους τους Βαλκάνιους και Ευρωπαίους εργαζόμενους. Όχι μόνο θα εμποδίσουμε τη μετακίνηση του εργοστασιάρχη που αναζητά φθηνότερα εργατικά-πρώτες ύλες, αλλά θα αγωνιστούμε για να βρει μπροστά του, όπου και να πάει, τις ίδιες εργατικές απαιτήσεις.
Για κανένα λαό το ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ-Ε.Ε.-Βάσεις δε μπορούν να εγγυηθούν ένα μέλλον ειρήνης και ευημερίας. Να διαλυθούν τώρα. Καθήκον μας η έξοδο της Ελλάδας από ΝΑΤΟ-Ε.Ε. Πρέπει να αγωνιστούμε εναντίον των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, των ανταγωνισμών τους και των εθνικισμών. Να μπούμε εμπόδιο στην προσπάθεια ευόδωσης των κρατικών σχεδίων (αναγνώριση ιμπεριαλιστικού ρόλου στην Ελλάδα των αστών, ικανοποίηση αστών εθνικιστών στη Δ.Μακεδονίας) μέσω της συμμετοχής στα νέα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα: σχεδιαζόμενη επίθεση κατά Ιράν, σχέδια για Μ.Ανατολή, κατοχή Ιράκ, Αφγανιστάν κλπ
Εργατικό-Διεθνιστικό Μέτωπο ενάντια στο πόλεμο που στοχεύει τους εργαζόμενους εντός και εκτός συνόρων. Ενάντια στους πολεμικούς εξοπλισμούς. Ενάντια στους Μισθοφορικούς στρατούς. Όχι στην έξοδο του ελληνικού στρατού εκτός συνόρων.
Αναγνωρίζουμε το δικαίωμα στον εθνικό αυτοπροσδιορισμό. Μόνο το εργατικό και αντιπολεμικό κίνημα μπορεί να υπερασπίσει τα δικαιώματα των μειονοτήτων ώστε να μην γίνονται βορά των συντηρητικών, εθνικιστών μειονοτικών και των γειτονικών κρατών «Μητέρων Πατρίδων».
Θέλουμε ΦΙΛΙΑ-ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ στο Αιγαίο και στα Βαλκάνια.
Κρατώντας κριτική στάση απέναντι στην αριστερά του πατριωτισμού (ΚΚΕ) και στην πατριωτική-φιλοΕ.Ε.-κυβερνητική (ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ), απευθύνουμε κάλεσμα ενότητας σε όλους τους εργαζόμενους ανεξάρτητα την εθνικότητα-θρήσκευμα, για τη δημιουργία ενός αντικαπιταλιστικού κινήματος για την ανατροπή του κόσμου της αγοράς και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
ΕΝΙΑΙΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΑΙΓΑΙΟ-ΒΑΛΚΑΝΙΑ-ΕΥΡΩΠΗ
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
Τετάρτη 16/7/08
Περιφερειακές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις όπως η Ελλάδα αναζητούν την αναγνώριση ευρύτερου ρόλου στην Νοτιοανατολική Ευρώπη και αναβάθμιση του παρεμβατικού τους ρόλου. Η συνεχιζόμενη πίεση κατά του γειτονικού κράτους της Δ.Μακεδονίας στόχευε και στοχεύει αφενός στην καθυπόταξη των Ελλήνων εργαζομένων. Η ωμή αντεργατική επίθεση που άρχισε το 90-91’ επί κυβερνήσεων Μητσοτάκη για να συνεχιστεί κλιμακωμένη από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. κατεύθυνε τον εθνικιστικό παροξυσμό και πρόβαλλε τους εθνικούς κινδύνους για να αποκρύψει τους κινδύνους για εργαζόμενους και νεολαία από την πολιτική τους. Την ώρα που η βάρβαρη νεοφιλελεύθερη επίθεση, με την συνδρομή και της Ευρωπαϊκής Συνθήκης του Μάαστριχτ καταργούσε εργατικά δικαιώματα, δολοφονούσε τον αγωνιστή καθηγητή Τεμπονέρα και ιδιωτικοποιούσε, ακόμη και το ΚΚΕ σέρνονταν στα «Συμβούλια των Πολιτικών Αρχηγών», υπό τον «Εθνάρχη» (της δεξιάς) Καραμανλή, για να διαφυλάξουν τα εθνικά συμφέροντα».
ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ-πρωταγωνίστησαν στα εθνικιστικά συλλαλητήρια, αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΘΝΟΤΗΤΑ-ΚΡΑΤΟΣ-ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ στην Ελλάδα. Έκαναν δύο φορές οικονομικό πόλεμο (Εμπάργκο), πιέζοντας σκληρά το γειτονικό λαό και δίνοντας τη δυνατότητα τεράστιων κερδών για τους Έλληνες βιομήχανους-εμπόρους που έκαναν λαθρεμπόριο, με πλήρη κρατική κάλυψη. Αμφισβητώντας τη Μακεδονική Ταυτότητα όχι μόνο προσπαθούν να «αμυνθούν» έναντι του εθνικισμού της γειτονικής αστικής τάξης, αλλά προχωρούν στην αμφισβήτηση τον μοναδικού ενοποιητικού στοιχείου του κράτους αυτού. Οξύνοντας τις αντιθέσεις μεταξύ Σλάβικης πλειοψηφίας και Αλβανικής μειοψηφίας αποσκοπούν στην αναβάθμιση του παρεμβατικού τους ρόλου (όπως έγινε το 2001), στην ανάπτυξη σχέσεων οικονομικής-πολιτικής-στρατιωτικής εξάρτησης. Σε ενδεχόμενο διάσπασης της Δ.Μακεδονίας δηλώνουν παρόν, ζητώντας τμήμα της χώρας στο όνομα της προστασίας της «ελληνικής μειονότητας» (δηλώσεις Τσουδερού 1991, Τζοχατζόπουλου 2001 κλπ).
Η πολυετή σύγκρουση για το «όνομα», που κρύβει όλους αυτούς τους στόχους, κλιμακώνεται εκ νέου. Η πρόθεση της κυβέρνησης Ν.Δ. όπως εκφράστηκε από τα λόγια της υπουργού εξωτερικών Ντ.Μπακογιάνη, ότι δηλαδή πρέπει οι βαλκανικοί λαοί να αναγνωρίσουν την Ελλάδα ως ηγεμονική δύναμη στα Βαλκάνια κρύβεται πίσω από το ΒΕΤΟ Καραμανλή, στη Σύνοδο του Βουκουρεστίου. Εξάλλου η προπαγάνδα που ανέδειξε τον «αλύγιστο πρωθυπουργό υπερασπιστή των εθνικών δικαίων», απέκρυψε το Ασφαλιστικό, τα Ιδιωτικά πανεπιστήμια, την ακρίβεια και τους νέους φόρους.
Ο νέος καλοκαιρινός γύρος του εθνικιστικού παροξυσμού σχετικά με την «4η Παγκόσμια Συνάντηση Προσφυγόπουλων από το αιγαιακό τμήμα της Μακεδονίας» έρχεται να συγκαλύψει την νέα επίθεση στα βαριά και ανθυγιεινά, τις ιδιωτικοποιήσεις στα λιμάνια, την αναγνώριση των κολεγίων. Την ώρα που τα Αστικά κόμματα κολυμπούν στη ΔΙΑΦΘΟΡΑ, ο εθνικισμός γίνεται πεδίο συγκλήσεων (δηλώσεις Πάγκαλου) και οι υπόγειες διεργασίες μεταξύ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ενισχύουν την πιθανότητα πραγμάτωσης και στην Ελλάδα συγκυβερνήσεων κεντροδεξιάς-κεντροαριστερής αντεργατικής ομοφωνίας.
Όμως όσο δεν είναι «αντιιμπεριαλιστής» ο Καραμανλής που βάζει ΒΕΤΟ στην είσοδο της Δ.Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ, άλλο τόσο δεν είναι «υπερασπιστής» των πρώην ανταρτών του ΔΣΕ και της Μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός Ν.Γρούεφσκι. Για μια κόμη φορά τα δικαιώματα των μειονοτήτων γίνονται διαπραγματευτικά εργαλεία από εθνικιστές αστούς πολιτικούς. Η συμμετοχή του δήθεν συναινετικού Προέδρου Τσερβενκόφσκι και του προέδρου της Βουλής της Δ.Μακεδονίας αποδεικνύει ότι υπάρχει ένα συντεταγμένο σχέδιο από ολόκληρο το πολιτικό σκηνικό της Δ.Μακεδονίας όξυνσης των ήδη ταραγμένων σχέσεων.
To πόσο αδίστακτη, καιροσκοπική και χωρίς αρχές, αλλά σταθερά αντεργατική είναι η αστική πολιτική αποκαλύπτεται αν θυμηθούμε ότι οι παλιοί σύμμαχοι της κυβέρνησης Ν.Δ. (Μητσοτάκη που διαπραγματευόταν σύνθετη ονομασία) ήταν το VMRO (το σήμερα ανυποχώρητο)!!!
Οι περιουσίες των πρώην ανταρτών του ΔΣΕ, η παρεμπόδιση αυτών και των απογόνων τους να μετακινηθούν ελεύθερα στην Ελλάδα, τα μειονοτικά δικαιώματα των Μακεδόνων μειονοτικών στην Ελλάδα αποτελούν πρόσχημα για την κλιμάκωση του ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών, αποπροσανατολισμό από τα αδιέξοδα των εργαζόμενων-νεολαίας σε μια χώρα με 40% ανεργία, όπου όλα ιδιωτικοποιούνται. Τα αγάλματα του Αλέξανδρου και του Φιλλίπου μπορεί να πρωτοστατούν στον εθνικιστικό παροξυσμό μιας κυβέρνησης που συγκατοικούν Σλάβοι εθνικιστές και τα καθάρματα του πρώην UCK, που ανέχεται την μεγαλύτερη βάση των ΗΠΑ και στέλνει Μισθοφόρους στο Ιράκ, αλλά δεν είναι απάντηση στις ανάγκες του λαού.
Εμείς πιστεύουμε ότι τώρα μόνη απάντηση είναι το εργατικό και αντιπολεμικό κίνημα. Όχι η ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ πρωταγωνιστές του εθνικισμού και συμμέτοχοι των συλλαλητηρίων.
Απαίτηση η ανάπτυξη ενός νέου εργατικού κινήματος, με διεθνιστικούς στόχους. Δεν μπορούμε την εποχή της παγκοσμιοποίησης, της βίαιης αντεργατικής επίθεσης που φέρει και την σφραγίδα της Ε.Ε., των χρηματιστηρίων και των πολυεθνικών, εμείς να κλεινόμαστε στα σύνορα μας.
Πρέπει τώρα να προβάλλουμε ένα εργατικό πρόγραμμα αιτημάτων κοινό για όλους τους Βαλκάνιους και Ευρωπαίους εργαζόμενους. Όχι μόνο θα εμποδίσουμε τη μετακίνηση του εργοστασιάρχη που αναζητά φθηνότερα εργατικά-πρώτες ύλες, αλλά θα αγωνιστούμε για να βρει μπροστά του, όπου και να πάει, τις ίδιες εργατικές απαιτήσεις.
Για κανένα λαό το ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ-Ε.Ε.-Βάσεις δε μπορούν να εγγυηθούν ένα μέλλον ειρήνης και ευημερίας. Να διαλυθούν τώρα. Καθήκον μας η έξοδο της Ελλάδας από ΝΑΤΟ-Ε.Ε. Πρέπει να αγωνιστούμε εναντίον των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, των ανταγωνισμών τους και των εθνικισμών. Να μπούμε εμπόδιο στην προσπάθεια ευόδωσης των κρατικών σχεδίων (αναγνώριση ιμπεριαλιστικού ρόλου στην Ελλάδα των αστών, ικανοποίηση αστών εθνικιστών στη Δ.Μακεδονίας) μέσω της συμμετοχής στα νέα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα: σχεδιαζόμενη επίθεση κατά Ιράν, σχέδια για Μ.Ανατολή, κατοχή Ιράκ, Αφγανιστάν κλπ
Εργατικό-Διεθνιστικό Μέτωπο ενάντια στο πόλεμο που στοχεύει τους εργαζόμενους εντός και εκτός συνόρων. Ενάντια στους πολεμικούς εξοπλισμούς. Ενάντια στους Μισθοφορικούς στρατούς. Όχι στην έξοδο του ελληνικού στρατού εκτός συνόρων.
Αναγνωρίζουμε το δικαίωμα στον εθνικό αυτοπροσδιορισμό. Μόνο το εργατικό και αντιπολεμικό κίνημα μπορεί να υπερασπίσει τα δικαιώματα των μειονοτήτων ώστε να μην γίνονται βορά των συντηρητικών, εθνικιστών μειονοτικών και των γειτονικών κρατών «Μητέρων Πατρίδων».
Θέλουμε ΦΙΛΙΑ-ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ στο Αιγαίο και στα Βαλκάνια.
Κρατώντας κριτική στάση απέναντι στην αριστερά του πατριωτισμού (ΚΚΕ) και στην πατριωτική-φιλοΕ.Ε.-κυβερνητική (ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ), απευθύνουμε κάλεσμα ενότητας σε όλους τους εργαζόμενους ανεξάρτητα την εθνικότητα-θρήσκευμα, για τη δημιουργία ενός αντικαπιταλιστικού κινήματος για την ανατροπή του κόσμου της αγοράς και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
ΕΝΙΑΙΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΑΙΓΑΙΟ-ΒΑΛΚΑΝΙΑ-ΕΥΡΩΠΗ
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
Τετάρτη 16/7/08
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Εγγραφή στο
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια