Ανατροπή του "Προγράμματος Σταθερότητας" κυβέρνησης-Ε.Ε.

Πολιτική καμπάνια ξεκινάει η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή-ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε όλη τη χώρα, ενάντια στη σφοδρή αντιλαϊκή επίθεση και πολιτική με αιχμή το "Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης" κυβέρνησης-Ε.Ε. Με εξορμήσεις σε χώρους δουλειάς, παρεμβάσεις σε κλάδους και αγώνες και κύκλο συνελεύσεων και εκδηλώσεων, το Μέτωπο της Επαναστατικής και Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς θα συμβάλει για την ανάπτυξη μαζικών αγώνων. 

 

Όλοι στην Απεργία στις 10 Φεβρουαρίου 

 

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ…

Για χρόνια σε όλη την Ευρώπη, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις υπόσχονταν την απρόσκοπτη ανάπτυξη του καπιταλισμού, με την πολιτική σκληρής λιτότητας, ελαστικής εργασίας, μαζικών ιδιωτικοποιήσεων, με την απελευθέρωση και «αυτορρύθμιση» των αγορών, με την υπερδιόγκωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, τον υπερδανεισμό και την κερδοσκοπία. Όμως αυτή η πολιτική των υπερκερδών για τους πλούσιους και της συμπίεσης των λαϊκών εισοδημάτων όχι μόνο δεν οδήγησε στην ευημερία, αλλά αντίθετα ήταν αυτή που οδήγησε στο σκάσιμο της φούσκας του σύγχρονου καπιταλισμού, στην οικονομική κατάρρευση και την ύφεση, στην βαθύτερη οικονομική κρίση του συστήματος εδώ και πάνω από 80 χρόνια. Οι ίδιες δυνάμεις επικαλούνται σήμερα την ίδια ακριβώς πολιτική και για την… έξοδο από την κρίση, εκτινάσσοντας στα ύψη την ανεργία, ισοπεδώνοντας εργασιακές κατακτήσεις και δικαιώματα, σπρώχνοντας όλο και πιο βαθιά στον κοινωνικό μεσαίωνα και την κοινωνική βαρβαρότητα.

Η ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΓΙΓΑΝΤΩΣΑΝ ΧΡΕΗ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ

.

Μας λένε ότι η κρίση είναι ‘δημοσιονομική’, ιδιαίτερα στη χώρα μας, και αφορά τα δημόσια ελλείμματα. Ότι ‘έχουμε χρέη’ ‘Ότι ζούμε καλύτερα από ότι μας αναλογεί, ότι ‘πρέπει να κάνουμε θυσίες όλοι για να μη χρεοκοπήσει η οικονομία μας’.

Δεν μας λένε, όμως, ότι με το που ξέσπασε η κρίση εκεί που έλεγαν πως δεν είχαν ευρώ για μισθούς, ασφάλεια και συντάξεις βρήκαν δισεκατομμύρια για να ‘στηρίξουν’ τις φούσκες των τραπεζιτών και των επενδυτικών εταιρειών, με αποτέλεσμα την τεράστια αύξηση του χρέους σε ολόκληρο τον κόσμο! Δεν μιλούν για τις τεράστιες ενισχύσεις, επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές προς τη μεριά του κεφαλαίου. Δεν λένε λέξη για τους αρχιληστές τραπεζίτες που ενώ οι ίδιοι δανείζονται με 1% επιτόκιο (με κρατική εγγύηση!) με τη σειρά τους δανείζουν με 5% το δημόσιο. Ξεχνούν τις υπέρογκες αμυντικές δαπάνες. Ότι η Ελλάδα είναι η χώρα με την χαμηλότερη φορολογία κεφαλαίου στην Ευρώπη! Αποσιωπούν την εκτεταμένη και συνειδητή ανοχή απέναντι στη φοροδιαφυγή των επιχειρήσεων, την εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών και τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων. 

. 

Η ΕΕ-ΟΝΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΡΟΥΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Και αφού το κεφάλαιο με την πολιτική του μετέφερε την τεράστια κρίση του στα ‘δημόσια οικονομικά’, τώρα επιχειρεί μια νέα γιγάντια λεηλασία των εργαζόμενων, αξιοποιώντας σε όλη την Ευρώπη τους δρακόντειους όρους της συνθήκης του Μάαστριχτ, της ΟΝΕ και του ‘Συμφώνου Σταθερότητας’. ‘Δείκτες’ που μετράνε το ‘έλλειμμα’, αλλά όχι τις τεράστιες κοινωνικές ελλείψεις, το χρέος αλλά όχι την ανεργία. Που ορίστηκαν για να εξασφαλίσουν την σταθερότητα των κερδών και των κεφαλαίων που μετακινούνται όπου μυρίζονται χρήμα, αλλά και για να έχουν τα εργαλεία οι κυβερνήσεις απέναντι στους λαούς να επιβάλλουν λιτότητα, να περικόπτουν τις κοινωνικές δαπάνες, να ιδιωτικοποιούν τις δημόσιες επιχειρήσεις. Ο στόχος τους δεν είναι το ‘νοικοκύρεμα’ όπως λένε, αλλά μια βαθιά αντιδραστική ταξική στρατηγική, που προωθεί την κερδοφορία του κεφαλαίου ενώ βάζει στην κλίνη του Προκρούστη το δικαίωμα στη δουλειά, την υγεία, την εκπαίδευση, το περιβάλλον.

.  

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΩΝ

Η κρίση αυτή δεν είναι ούτε πρώτα ούτε και κύρια δημοσιονομική. Είναι βαθιά και συνολική κρίση του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, που επιδιώκουν να την ξεπεράσουν με ακόμα σκληρότερα μέτρα για την οριστική ισοπέδωση κατακτήσεων και δικαιωμάτων. Όλες οι δυνάμεις της εξουσίας συνασπίζονται για να περάσει αυτή η πολιτική: ο ΣΕΒ, ο μηχανισμός της ΕΕ, η νέα διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ που συμφωνεί στα αντιλαϊκά μέτρα, το ΛΑΟΣ που δεν βλέπει πουθενά εργοδότες, τράπεζες και ΕΕ και του φταίνε για όλα οι…μετανάστες και τέλος τα θλιβερά παπαγαλάκια των περιβόητων διεθνών ‘οίκων αξιολόγησης’ και των εγχώριων ΜΜΕ, που βάλθηκαν να μας πείσουν ότι πρέπει να καταστραφούν οι εργαζόμενοι για να… σωθεί η χώρα.

.

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ/ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΝΕ

Εργαζόμενοι,  

Να παλέψουμε για την ανατροπή του ‘Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης’ της κυβέρνησης και της ΕΕ

 

·         Αντί για μείωση των μισθών, που βρίσκονται στο 60% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, διεκδικούμε αυξήσεις στο ύψος των αναγκών μας. Αντί για την ακόμη μεγαλύτερη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, τις απολύσεις συμβασιούχων και την εκτίναξη της ανεργίας - ριζική μείωση του χρόνου εργασίας, σταθερή εργασία για όλους και πλήρη προστασία των ανέργων .

·         Αντί για τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, τις περικοπές της κρατικής επιδότησης στα ταμεία, την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, την ανατροπή της κοινωνικής ασφάλισης και την μετατροπή της σε ανταποδοτική και ιδιωτικοποιημένη - πάταξη της εισφοροδιαφυγής του κεφαλαίου και της μαύρης εργασίας, κανένας εργαζόμενος χωρίς πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης, αύξηση των συντάξεων

·         Αντί για φοροεπιδρομή με αυξήσεις στους αντιλαϊκούς έμμεσους φόρους και νέα επιβάρυνση των μισθωτών σε μια χώρα που έχει το χαμηλότερο ποσοστό φορολογίας κεφαλαίου - επαναφορά της φορολογίας στο 45% των κερδών, αύξηση του αφορολόγητου για μισθούς και συντάξεις, κατάργηση των έμμεσων φόρων στα είδη πρώτης ανάγκης.

·         Αντί για τη συρρίκνωση των κοινωνικών δαπανών – δημόσια δωρεάν Παιδεία, Υγεία για όλους. Μαζικές προσλήψεις στα σχολεία και στα νοσοκομεία.

·         Αντί για νέο γύρο ιδιωτικοποιήσεων και ξεπούλημα των δημόσιων επιχειρήσεων για να αποπληρωθεί το δημόσιο χρέος στους ντόπιους και ξένους μεγαλοτραπεζίτες και τοκογλύφους, εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των επιχειρήσεων που κλείνουν με εργατικό και λαϊκό έλεγχο.

·         Αντί για ‘στάση πληρωμών’ στους μισθούς, τα επιδόματα ανεργίας και τις συντάξεις, στάση πληρωμών στο χρέος και τους τραπεζίτες

·         Αντί για την υποταγή στην ΟΝΕ, το ευρώ και τα Προγράμματα Σταθερότητας που μας εξοντώνουν– πάλη για την ανατροπή τους για απειθαρχία στην πολιτική και τους δείκτες τους.

Για να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας, για να ζούμε όπως μας αξίζει με βάση τον τεράστιο πλούτο που σήμερα παράγουμε, δεν υπάρχει λύση μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ και της ΟΝΕ και της κυρίαρχης πολιτικής. Πρέπει να έρθουμε σε ρήξη με όλο αυτόν τον μηχανισμό που έχουν στήσει το κεφάλαιο, οι τράπεζες και οι κυβερνήσεις του, έως την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από αυτόν και την συνολική του διάλυση. Να αμφισβητήσουμε συνολικότερα την πολιτική και την κοινωνία του κέρδους, της αγοράς και της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και εκμετάλλευσης και στην πορεία να την ανατρέψουμε. 

. 

ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η 10^η ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ ΜΕΡΑ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ 

. 

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να κάνουν ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ για να βγει ο καπιταλισμός από την κρίση του πάνω στα ερείπια των κοινωνικών μας δικαιωμάτων. ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ.  

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 10 ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ. Με οργάνωση απ’ τα κάτω, με μαζικές συνελεύσεις και αγωνιστικό συντονισμό όλων των ταξικών και αγωνιστικών δυνάμεων. Ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός προσπαθεί να εμποδίσει με κάθε τρόπο την πανεργατική, ενωτική, μαχητική απάντηση που είναι σήμερα αναγκαία, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον χυδαίο απεργοσπαστικό ρόλο της ηγεσίας της ΓΣΕΕ.

Θα βγούνε γελασμένοι. Οι μεγάλοι αγώνες των περασμένων χρόνων, η έκρηξη του Δεκέμβρη του 2008, η παρακαταθήκη της απεργίας της 17^ης του Δεκέμβρη έδειξαν ότι μέσα στην κοινωνία υπάρχουν μεγάλα αποθέματα αγωνιστικότητας, οργής, διεκδίκησης. Σε αυτήν την πολιτική μάχη θα κριθεί και η αριστερά. Ήρθε η ώρα να δείξει με την μαχητικότητα και την αποφασιστικότητά της, με την συμβολή της στην από τα κάτω οργάνωση των μαχητικών, ενωτικών αγώνων, με την ανεξαρτησία της από τα κόμματα του συστήματος και το κράτος, με την ριζοσπαστική πάλη ενάντια στην ΕΕ και τον καπιταλισμό, με κριτική ματιά πάνω στον ίδιο της τον εαυτό για την αναγέννηση μιας νέας επαναστατικής προοπτικής, ότι μπορεί να είναι πραγματικά χρήσιμη στους εργαζομένους. 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΩΤΕΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

Το ΝΑΡ καταθέτει τη συμβολή του στη συζήτηση για την πολιτική και οργανωτική συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Με βάση τη συζήτηση στις οργανώσεις μας και στο δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΝΑΡ θα διαμορφώσει την τελική πρότασή του στο πλαίσιο της προετοιμασίας μιας πρώτης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης.

-ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΑΖΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΜΕΤΩΠΙΚΗ
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
- ΓΙΑ ΜΙΑ ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ
- ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΡΓΑΤΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας νέας, μεγάλης, πολύχρονης αναμέτρησης με τη βάρβαρη, αντεργατική επίθεση του κεφαλαίου που κλιμακώνεται μέσα στη συνέχειά της, για να ξεπεράσει τη βαθιά δομική κρίση του. Αναμέτρηση, που θα κρίνει για απροσδιόριστο διάστημα το μέλλον της εργασίας. Βρισκόμαστε στο κατώφλι απρόβλεπτων γεγονότων, εξεγέρσεων, ακόμη και επαναστατικών γεγονότων με έκβαση που μπορεί να ωθήσει αποφασιστικά ή να οπισθοδρομήσει την αναγέννηση ενός νέου ρεύματος επαναστατικής και κομμουνιστικής προοπτικής. Η σαφής πλέον, αντεργατική πολιτική της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, η επιχειρούμενη αντιδραστική ανασυγκρότηση της ΝΔ και του πολιτικού συστήματος, οι νεοσυντηρητικές κατευθύνσεις της ΕΕ, όχι μόνον ανακυκλώνουν την κρίση, αλλά φορτώνουν ήδη τα βάρη της στις πλάτες των εργαζόμενων και των εκμεταλλευόμενων στρωμάτων. Η υπόθεση της προγραμματικής και πολιτικής ανασυγκρότησης της Αριστεράς και της ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος αποκτά δραματικό και επείγοντα χαρακτήρα.

1. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μια σημαντική πολιτική κατάκτηση

Το ΝΑΡ πιστεύει, πως με τη συγκρότηση και την έως τώρα πολιτική δράση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έγινε ένα σημαντικό βήμα στην ενότητα και την κοινή δράση, στην πορεία για έναν πόλο της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς. Γέννησε ελπίδες, έδωσε ορισμένες σημαντικές, πρώτες επιτυχίες, αλλά και μας έφερε μπροστά σε πολύ μεγαλύτερες ευθύνες, στην αναγκαιότητα να κάνουμε ένα βήμα υπέρβασης των ανεπαρκειών και αντιφάσεών μας.

● Δώσαμε μαζί πολλές μάχες στο εργατικό και μαζικό κίνημα, πετύχαμε δυο θετικά και ελπιδοφόρα εκλογικά αποτελέσματα, στηριχθήκαμε, περισσότερο από κάθε άλλη προσπάθεια, στους αγωνιστές, στις συνελεύσεις και επιτροπές της βάσης. Με τις πολιτικές διακηρύξεις και τη δράση μας, καταφέραμε να γίνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ένας διακριτός πολιτικός χώρος, σε διαφοροποίηση με τα αδιέξοδα και τα κρισιακά φαινόμενα της ρεφορμιστικής και διαχειριστικής Αριστεράς.

● Οι ως τώρα κατακτήσεις της κοινής μας πορείας αποδεικνύουν πως τα μεγάλα καθήκοντα της ενότητας του αντικαπιταλιστικού δυναμικού και της κατάκτησης ενός ανώτερου πολιτικού περιεχομένου δράσης σε σύγχρονη επαναστατική κομμουνιστική κατεύθυνση, μπορούν να προχωρούν ταυτόχρονα.

● Αυτά που πετύχαμε είναι μια μικρή, ωστόσο πολύτιμη συμβολή για την επείγουσα και αναγκαία ταξική ανασυγκρότηση της Αριστεράς και του εργατικού και μαζικού κινήματος. Ώστε, μπροστά στη μεγάλη επίθεση του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων του, του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και της ΕΕ, να μετασχηματιστούν οι διάσπαρτοι αγώνες και αντιστάσεις σε ένα πραγματικό αντίπαλο δέος, σε μια αριστερή, αντικαπιταλιστική και μαχόμενη εργατική αντιπολίτευση νικηφόρας ρήξης, ανατροπής αυτής της επίθεσης και κλονισμού της αστικής στρατηγικής και κυριαρχίας.

● Είναι ένα θετικό βήμα για τη δημιουργία μιας άλλης Αριστεράς, ενός πραγματικού, μαζικού πόλου που θα δώσει πνοή σε ένα νέο σχέδιο επαναστατικής υπέρβασης του καπιταλισμού. Που δε θα φοβάται, αλλά θα συζητά, που δε θα μένει στο «ψαχνόμαστε», αλλά θα περνά στο «βρήκαμε» και θα προτείνει δρόμους για την επανάσταση, το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό της εποχής μας. Για την Αριστερά μιας νέας αυτοπεποίθησης.

2. Το νέο βήμα προς τα μπρος και τα χαρακτηριστικά του

Ωστόσο, όλοι κατανοούμε την τεράστια απόσταση που μας χωρίζει ακόμη από τα ανεκπλήρωτα, εδώ και χρόνια, καθήκοντα της Αριστεράς για μια νικηφόρα αντιμετώπιση της επιθετικής αστικής πολιτικής και κυριαρχίας. Όλοι γνωρίζουμε τις ανεπάρκειές μας –του συνόλου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, των συνιστωσών και των αγωνιστών της- αλλά και τις αντιθέσεις μας, στα ζητήματα στρατηγικής και πολιτικής γραμμής, στη στάση μας απέναντι στο εργατικό κίνημα, στο μεταναστευτικό κ.α. Πώς θα τις ξεπεράσουμε;

● Πιστεύουμε ότι οι διαφορές μας μπορούν να αντιμετωπίζονται δημιουργικά, αν ανεβάζουμε το επίπεδο μετωπικής ενότητας. Επιλέγοντας την εμβάθυνση και κατανόηση της ουσίας τους και όχι την ανάδειξη των πιο αδύνατων πλευρών τους. Αναπτύσσοντας μορφές πολιτικού διαλόγου με αξιοποίηση, κυρίως, των λειτουργιών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Υπερβαίνοντας τη λογική της οργανωτικής επίλυσης των διαφορών ή των παράλληλων, ακόμη και ανταγωνιστικών πρωτοβουλιών. Απορρίπτοντας πρακτικές αντιπαράθεσης, που στηρίζονται στην μίζερη λογική «κέρδος μου, το αδυνάτισμα της άλλης άποψης ή/και οργάνωσης».

● Πάνω από όλα, μπορούμε να κάνουμε ένα πραγματικό βήμα κάλυψης των ανεπαρκειών και υπέρβασης των αντιφάσεών μας, αναβαθμίζοντας ποιοτικά την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ώστε:

- Να έχει μια όσο το δυνατό βαθύτερη συμφωνία σε μια σαφή αντικαπιταλιστική πολιτική πρόταση με στρατηγικό ορίζοντα, που θα ανεβάζει το επίπεδο των αγώνων και του εργατικού κινήματος σε μια δύναμη ρήξης και ανατροπής της διαρκούς αντεργατικής επιδρομής του κεφαλαίου και της νέας επίθεσης των κυβερνήσεων του, προσεγγίζοντας, με όρους πολιτικού μαζικού μετωπικού κινήματος και όχι φαντασιακά, την αντικαπιταλιστική επανάσταση για το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό της εποχής μας.
- Να είναι η πιο αποφασιστική, απειλητική και πειστική δύναμη σύγκρουσης με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά και με κάθε κυβέρνηση, με την ΕΕ, το κεφάλαιο και σε όλα τα επίπεδα (κινηματικό, τεκμηρίωσης, πολιτικό, θεωρητικό).
- Να συζητά, να αναζητά αλλά και να καταθέτει ένα διακριτό σχέδιο για τις επαναστάσεις, τις μετεπαναστατικές κοινωνίες και το σοσιαλισμό – κομμουνισμό της εποχής μας, χωρίς να απαιτούμε την πλήρη συμφωνία.
- Να δρούμε όλοι μαζί και όχι χωριστά στις εργατικές συσπειρώσεις, στην ΕΑΑΚ, στο αντιπολεμικό κίνημα, στις δημοτικές – νομαρχιακές κινήσεις, παντού. Να συμβάλλουμε, έτσι ώστε, τα μορφώματα αυτά, μέσω και του συντονισμού τους, να αποχτούν αναβαθμισμένο πολιτικό ρόλο, σχετική αυτοτέλεια και μαζικότητα.
- Να υπερβούμε τη σημερινή κατάσταση, που τείνει να περιορίζει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε ένα συντονισμό των οργανώσεων και ορισμένων μη ενταγμένων σε οργανώσεις αγωνιστών. Να ελέγχουν οι τοπικές και κλαδικές επιτροπές τα κεντρικά όργανα και συντονιστικά, αλλά και να έχουμε αιρετά και αποτελεσματικά «όργανα εκπροσώπησης».
- Να διευρυνθεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με ανένταχτο κόσμο, αλλά και με τη συμμετοχή και άλλων οργανώσεων.

● Να κάνει, δηλαδή, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ένα μεγάλο βήμα συμβολής προς αυτό που λέει στον υπότιτλο της: Μέτωπο της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής Οικολογίας.

3. Για την 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Προτείνουμε, με σοβαρή προπαρασκευή, να οργανώσουμε μια πρώτη Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, στα τέλη Ιανουαρίου – αρχές Φεβρουαρίου του 2010, με αποφάσεις πάνω σε δυο βασικά θέματα:

Α) Για την προώθηση, ανάπτυξη και διευκρίνιση της πολιτικής αντικαπιταλιστικής μας πρότασης, του πολιτικού μας στόχου και της στρατηγικής προοπτικής του. Σε αυτή την κατεύθυνση, εντάσσονται θέματα όπως:
- Το βασικό πλαίσιο και πρόγραμμα πολιτικών αντικαπιταλιστικών στόχων και διεκδικήσεων που θέτουμε απέναντι στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την καπιταλιστική κρίση.
- Πρωτοβουλίες θεωρητικού διαλόγου και προγραμματικής συμφωνίας για τις επαναστάσεις και τον κομμουνισμό της εποχής μας, αλλά και για την ιστορία του εργατικού κινήματος.
- Ζητήματα τακτικής και παρέμβασης στους διάφορους τομείς του μαζικού κινήματος. Νέα προσέγγιση για το εργατικό κίνημα που να υπερβαίνει όσο γίνεται τις σοβαρές διαφωνίες μας.
- Για το ζήτημα της πόλης – περιβάλλοντος, τη στήριξη και δημιουργία νέων αντικαπιταλιστικών κινήσεων πόλης και την ενιαία παρέμβασή μας στις εκλογές της «Τοπικής Αυτοδιοίκησης», που αποκτούν, μέσα από την ιδιαιτερότητά τους, ποιοτικά αναβαθμισμένο πολιτικό χαρακτήρα.
- Για τη μεγαλύτερη και βαθύτερη συσπείρωση της μη ενσωματωμένης και «εκτός των τειχών» Αριστεράς.
- Για την κοινή δράση όλης της Αριστεράς σε λογική ανατροπής της αντεργατικής επίθεσης και ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού λαϊκού κινήματος.

Β) Για την ανώτερη εργατοδημοκρατική συγκρότηση και λειτουργία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (για την οποία αναφερόμαστε παρακάτω).

Προτείνουμε το σώμα αυτό να είναι ανοιχτό σε όλα τα μέλη και τους φίλους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η διαδικασία για την Α’ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη (εκλογές αντιπροσώπων, αριθμός μελών σώματος, εκλογή πανελλαδικού οργάνου κ.λπ.), μπορεί να καθοριστεί, από το σημερινό (ουσιαστικά προσωρινό) Συντονιστικό, στη βάση της ομοφωνίας. Στις διαδικασίες αυτές, πέρα από τις εισηγήσεις του Συντονιστικού, θα κατατίθενται και οι διαφορετικές προτάσεις και προσεγγίσεις οργανώσεων, τοπικών ή κλαδικών επιτροπών και ανένταχτων αγωνιστών. Σε αυτή τη φάση, ωστόσο, πιστεύουμε ότι οι τελικές αποφάσεις της Συνδιάσκεψης πρέπει να είναι συνθετικές και στη βάση της ομοφωνίας.

4. Για μια εργατοδημοκρατική συγκρότηση και λειτουργία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Τα βήματα κατάκτησης μιας μετωπικής συμφωνίας στο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα και την κομμουνιστική φυσιογνωμία καθορίζουν και τα βήματα κατάκτησης μιας μετωπικής, εργατοδημοκρατικής συγκρότησης και λειτουργίας. Διαφορετικά, ελλοχεύει ο κίνδυνος των οργανωτικών διαστρεβλώσεων. Πιστεύουμε, ότι με τις έως τώρα κατακτήσεις μας και, κυρίως, μέσα από τις διαδικασίες της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης, μπορεί να πραγματοποιηθεί ένα σοβαρό βήμα και στα δυο επίπεδα. Καταθέτουμε τις βασικές σκέψεις και προτάσεις του ΝΑΡ για μια ανώτερη εργατοδημοκρατική συγκρότηση και λειτουργία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έτοιμοι να ακούσουμε και άλλες προτάσεις, χωρίς να μπαίνουμε σε μη αναγκαίες, για την ώρα, λεπτομέρειες.

● Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδιώκει να συμβάλει σε ένα μέτωπο της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής Οικολογίας, μαζί με άλλες δυνάμεις. Το ΝΑΡ πιστεύει ότι αυτή η μετωπική ενότητα πρέπει να συγκροτείται με χαρακτηριστικά ενός πόλου, με βαθύτερη στρατηγική και πολιτική συμφωνία και δράση. Ένα τέτοιο μέτωπο - πόλος, κατά τη γνώμη μας, συμβάλει και τροφοδοτείται, αλλά δεν ταυτίζεται με το περιεχόμενο, τις διαδικασίες και τη δράση του αναγκαίου για την εποχή μας κόμματος της κομμουνιστικής απελευθέρωσης

● Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει τις αντικαπιταλιστικές πτέρυγες του μαζικού κινήματος και στηρίζεται σε αυτές. Επιχειρεί να παρεμβαίνει ενιαία, αλλά δεν τις «καπελώνει», δεν τις βλέπει σαν «παρατάξεις», δικές της ή της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Στηρίζεται και στηρίζει τα ανεξάρτητα, ταξικά όργανα του μαζικού εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος. Επιδιώκει να παρεμβαίνει όσο το δυνατόν πιο ενιαία σε όλα αυτά, αλλά σέβεται τη δική τους αυτοτέλεια.

● Αναγνωρίζει τη λειτουργία και δράση μέσα σε αυτήν οργανώσεων, ρευμάτων, ομάδων κ.λπ. Σέβεται τις διαφορές τους, αλλά και τη συμβολή τους, ευνοεί την ανταλλαγή ιδεών μεταξύ τους. Ζητά τη συνεισφορά τους σε πρωτοπόρες ιδέες και δράση. Έχει, όμως, σχετική αυτοτέλεια από αυτές, όπως και αναγνωρίζει τη δική τους αυτοτέλεια. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ «κερδίζει» από αυτές, αλλά και το αντίστροφο, με σχέσεις αμοιβαίου σεβασμού και αυτοτέλειας.

● Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να έχει ένα πλαίσιο βασικών αρχών πολιτικής συγκρότησης και λειτουργίας, που θα προδιαγράφει τους βασικούς σκοπούς και τον τρόπο συλλογικής λειτουργίας της. Μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ γίνεται όποιος συμφωνεί γενικά με την πολιτική της αντικαπιταλιστικής μας πρότασης, του πολιτικού μας στόχου και της στρατηγικής προοπτικής του, με τις βασικές αρχές πολιτικής συγκρότησης και λειτουργίας και συμμετέχει σε μια επιτροπή πρωτοβουλίας της.

● Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκροτείται και λειτουργεί σε τοπικές και κλαδικές επιτροπές εργασιακών χώρων, οι οποίες έχουν αντίστοιχο κατάλογο μελών. Οι επιτροπές τοποθετούνται και αποφασίζουν για όλα τα ζητήματα και όχι μόνο για τα τοπικά ή για την εξειδίκευση των αποφάσεων του κεντρικού συντονιστικού. Αυτές εκλέγουν συντονιστικά όργανα σύντομης χρονικά θητείας (π.χ.6μηνη), με την άμεση συμμετοχή όλων των μελών στην ανάδειξή τους. Έχουν δικαίωμα να ανακαλούν τα συντονιστικά τους, όπως και τους εκπροσώπους τους σε περιφερειακές ή κεντρικές διαδικασίες. Επιδίωξή μας είναι, όλα τα μέλη να αναλαμβάνουν ευθύνες στα συντονιστικά. Επίσης, κανένα μέλος να μην εκλέγεται πάνω από ένα ορισμένο αριθμό διαδοχικών θητειών στα όργανα.

● Τα μέλη των τοπικών, περιφερειακών συντονιστικών, καθώς και του κεντρικού συντονιστικού οργάνου αποτελούνται, κατά τη γνώμη μας, σε ένα αυξημένο ποσοστό από αιρετούς εκπροσώπους, εκλεγμένους από τις περιφερειακές ή πανελλαδικές συνδιασκέψεις (με ομόφωνα συμφωνημένο εκλογικό σύστημα που ευνοεί την αναλογική εκπροσώπηση οργανώσεων, τάσεων ή/και απόψεων) και κατά το υπόλοιπο ποσοστό από ισότιμα ορισμένους εκπροσώπους των οργανωμένων συνιστωσών.

● Λαμβανομένου υπόψη ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ενότητα διαφορετικών οργανώσεων και ανένταχτου κόσμου και όχι κόμμα, υπάρχει πάντα εξαντλητική επιδίωξη για ομοφωνία μέσα από την ελεύθερη και δημόσια συζήτηση. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν, αναζητείται η πιο πλατιά συμφωνία με αυξημένη πλειοψηφία του δυναμικού της, σε συνδυασμό με αυξημένη συμφωνία των οργανώσεων. Για αυτά χρειάζεται να καταλήξουμε ομόφωνα, έπειτα από οργανωμένη και ώριμη συζήτηση. Για τις προγραμματικές αρχές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν μπορεί να λαμβάνεται απόφαση παρά μόνο στη βάση της ομοφωνίας. Σε κάθε περίπτωση, επιδιώκεται η όσο το δυνατόν ενιαία δράση, επιτρέποντας στη διαφωνία να δρα χωρίς να τραυματίζει την ενότητα, όχι όμως στο όνομα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

27 Νοεμβρίου 2009

Πολιτική Επιτροπή του
Νέου Αριστερού Ρεύματος – ΝΑΡ
www.narnet.gr

Πρώτα συμπεράσματα του Γραφείου της Π.Ε. του ΝΑΡ για τα αποτελέσματα των εκλογών

Το Γραφείο της Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ εξέδωσε ανακοίνωση με τα πρώτα συμπεράσματα σε σχέση με την εκλογική μάχη και τα αποτελέσματα των εκλογών της 4 Οκτωβρίου. Τα συμπεράσματα αυτά έχουν τεθεί για συζήτηση σε όλες τις Οργανώσεις Βάσης του ΝΑΡ και της νΚΑ, ώστε να οργανωθεί ένας πλούσιος διάλογος και να εμπλουτιστούν με στοιχεία και πολιτικά συμπεράσματα οι τελικές αποφάσεις του ΝΑΡ. Στα πλαίσια αυτά η Πολιτική Επιτροπή του ΝΑΡ θα συνεδριάσει στις 17 Οκτωβρίου για να εκτιμήσει συνολικά το αποτέλεσμα και να συζητήσει τον πολιτικό και οργανωτικό σχεδιασμό της οργάνωσης στην νέα κατάσταση, μετά τις εκλογές.

Ταυτόχρονα, από την ερχόμενη εβδομάδα, από τις στήλες της εφημερίδας ΠΡΙΝ, αλλά και σε πανελλαδικό επίπεδο, με συζητήσεις, συσκέψεις και εκδηλώσεις, θα ανοίξει ο ευρύτερος διάλογος με όλο το δυναμικό της αντικαπιταλστικής αριστεράς και τους αγωνιστές που θέλουν να συμβάλλουν με σκέψεις, ιδέες και προτάσεις.

Όπως τονίζει η απόφαση του Γραφείου της Π.Ε. του ΝΑΡ, "Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες αγωνιστές που τίμησαν με την δράση τους και την υποστήριξή τους το κοινό μας εγχείρημα και τις οργανωμένες δυνάμεις που έδωσαν από κοινού την μάχη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το ΝΑΡ θα δώσει όλες του τις δυνάμεις τόσο στους νέους αγώνες που έρχονται, όσο και για τη δημιουργία του αντικαπιταλιστικού και κομμουνιστικού υποκειμένου που απαιτεί η εποχή μας."

Διαβάστε ολόκληρη την Ανακοίνωση του Γραφείου της Π.Ε. του ΝΑΡ για τα πρώτα συμπεράσματα από τα αποτελέσματα των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου.

.

ΠΡΩΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ Π.Ε. ΤΟΥ ΝΑΡ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ 4/10

1. Οι βουλευτικές εκλογές του Οκτώβρη, η πρόωρη προκήρυξη τους, το πολιτικό περιεχόμενο της αντιπαράθεσης, ο τρόπος διεξαγωγής και τα αποτελέσματα τους σφραγίζονται από την καπιταλιστική κρίση, τη μεγάλη όξυνση όλων των αντιθέσεων του συστήματος, την κρίση εκπροσώπησης του πολιτικού συστήματος αλλά και από το σημαντικό ρόλο των κοινωνικών αντιστάσεων που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα και κυρίως από την προοπτική ποιοτικής και ποσοτικής ανάπτυξης τους. Η προκήρυξη των πρόωρων εκλογών και η όσο το δυνατόν γρηγορότερη «αλλαγή φρουράς» με το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, επιβλήθηκε από σημαντικές μερίδες του κεφαλαίου μπροστά στον υπαρκτό κίνδυνο, η μαζική καταδίκη της πολιτικής της ΝΔ να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες κοινωνικές συγκρούσεις με μεγάλο κόστος συνολικά για την αστική πολιτική.

2. Η ΝΔ γνώρισε μία εκλογική συντριβή.

Πλήρωσε την βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική της, τις προκλητικές αντεργατικές εξαγγελίες περί «παγώματος μισθών για την αντιμετώπιση της κρίσης», τη συνολική χειροτέρευση της ζωής των εργαζομένων, αλλά και την τραγική διάψευση των εξαγγελιών για «χρηστή διαχείριση» και «καθαρά χέρια». Η κατακρήμνισή της, ειδικά στην εργατική τάξη, αντανακλά την βαθιά και καθολική κρίση (οικονομική, κοινωνική, πολιτική, οικολογική, ηθική) του σύγχρονου καπιταλισμού, η οποία χρεώνεται, πρώτα από όλα, στον κάθε φορά διαχειριστή του.

Σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας και ιδιαίτερα η κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη, παρά το γεγονός ότι η έκταση, η ένταση και η κατεύθυνση τους, ήταν αναντίστοιχες με το βάθος της αντεργατικής επίθεσης.

Η εκλογική ήττα έχει φέρει σε κατάσταση κρίσης την ΝΔ, με την αποχώρηση Καραμανλή και βασικών στελεχών της. Θα οδηγήσει σε ισχυρή διαπάλη των ρευμάτων που την συγκροτούν, με ρόλο και παρέμβαση της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστικών κέντρων και με άδηλες προς το παρόν επιδράσεις στο πολιτικό σύστημα. Φυσικά το αστικό σύστημα δεν θέλει μια «διαλυμένη» ΝΔ, και για αυτό έχει αρχίσει η επιχείρηση αναστήλωσής της.

3. Το ανεβασμένο εκλογικό ποσοστό του ΠΑΣΟΚ δεν συνιστά ένα θετικό, επιθετικό όραμα αλλαγής, αλλά μια αμυντική στάση μειωμένων προσδοκιών, χωρίς να λείπουν ελπίδες και αυταπάτες για κάτι καλύτερο στην εποχή της κρίσης. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι, στη σημερινή φάση της ολοένα και μεγαλύτερης αποστασιοποίησης των εργαζομένων από τα αστικά πολιτικά κόμματα, το ΠΑΣΟΚ συγκέντρωσε σε απόλυτο αριθμό ψήφων την ‘θριαμβευτική’ 4^η Οκτώβρη όσους ψήφους είχε πάρει το 2004 της εκλογικής ήττας και αυτό παρά την ανοιχτή υποστήριξη των μεγάλων συμφερόντων. Οι εργαζόμενοι, μέσα στην κρίση, στράφηκαν στην κοινοβουλευτική λύση του «μικρότερου κακού», καθώς το εργατικό λαϊκό κίνημα και η Αριστερά, παρά τις αντιστάσεις τους, δεν έχουν αποδείξει την ικανότητά τους να αλλάζουν την κατάσταση και να συγκροτούν μια άλλη πολιτική διέξοδο.

Το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση θα διαχειριστεί με αντιλαϊκό τρόπο την κρίση. Τα κοινωνικά-ταξικά συμφέροντα που εκφράζει ως αστικό κόμμα, οι μέχρι τώρα τοποθετήσεις του, οι δρακόντειες δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Συμφώνου Σταθερότητας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, δεν αφήνουν το παραμικρό περιθώριο αυταπατών για την κατεύθυνση της πολιτικής του υπέρ της εργοδοσίας και των δυνάμεων της αγοράς.

Με αυτά που υπόσχεται το ΠΑΣΟΚ ως "φιλολαϊκά" μέτρα καλλιεργεί και συντηρεί τις «μικρές προσδοκίες» και «αγοράζει» πολιτικό χρόνο για την σταθεροποίηση της εξουσίας του και την αποτροπή του λαϊκού παράγοντα να δράσει ανεξάρτητα. Επιδιώκει, με τον τρόπο αυτό, να προωθήσει απρόσκοπτα τις πιο "στρατηγικές", τις βαθύτερες αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για το ξεπέρασμα της κρίσης.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα μπει σε δοκιμασία πολύ γρήγορα. Η εμπειρία από τις εκλογικές διαδικασίες σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης δείχνει ότι, οι κυβερνήσεις φθείρονται πιο γρήγορα από ποτέ, λόγω της βαθύτερης αδυναμίας του καπιταλισμού για μονιμότερες απαντήσεις, στο έδαφος της σχετικής κοινωνικοπολιτικής αστάθειας που διαμορφώνεται. Στις νέες συνθήκες, μάζες εργαζομένων που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ μπορεί να κινηθούν σε αγωνιστική κατεύθυνση και προς τα αριστερά, αλλά υπό την προϋπόθεση ενός ανασυγκροτημένου ταξικά εργατικού κινήματος και της ανάδειξης μιας άλλης ανατρεπτικής Αριστεράς.

4. Ο ΛΑΟΣ και γενικά η ακροδεξιά ενισχύθηκαν σημαντικά σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές, χωρίς όμως να πετύχουν κάποια βελτίωση σε σχέση με τις ευρωεκλογές. Εν μέρει η ανάπτυξή του ΛΑΟΣ οφείλεται στην κρίση που ταλανίζει τη ΝΔ. Από την άλλη μεριά, είναι φανερό ότι απευθύνεται και κερδίζει τμήματα των λαϊκών στρωμάτων που, απογοητευμένα και χωρίς διέξοδο από την κρίση, δέχονται τον ξενόφοβο, ρατσιστικό, και εθνικιστικό του λόγο. Έχει έντονα ιδεολογικό ρόλο στα «παραδοσιακά» εθνικά ιδεώδη και λειτουργεί ως ακροδεξιός μοχλός πίεσης στο πολιτικό σύστημα.

5. Συνολικά το αστικό πολιτικό σύστημα δεν ξεπέρασε με την ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ την κρίση εκπροσώπησης και αξιοπιστίας απέναντι στους εργαζόμενους. Το συνολικό ποσοστό του δικομματισμού είναι το χαμηλότερο στην ιστορία του. Όπως δείχνουν και τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογικών αναμετρήσεων στην Ευρώπη, το κεφάλαιο δεν έχει βρει τρόπο να υπερβεί την κρίση εκπροσώπησης, η σοσιαλδημοκρατία παραδέρνει στην κρίση της, ενώ υπάρχει δυνατότητα για την ανάδυση αντιδραστικών ρευμάτων, Μαζί, όμως, με τις δυσκολίες αυτές διαμορφώνονται νέοι όροι και δυνατότητες και για μια νέα άνοδο του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς.

6. Οι δυνάμεις της ρεφορμιστικής Αριστεράς παρουσίασαν αύξηση των ψήφων τους σε σχέση με τις ευρωεκλογές, σημείωσαν ωστόσο εκλογική κάμψη σε σχέση με τις εκλογές του 2007. Εμφανίζεται και πάλι η αδυναμία τους, μετά από αγώνες, μετά από τον Δεκέμβρη, και σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, να κερδίσουν στις λαϊκές συνειδήσεις και να ανοίξουν δρόμους χειραφέτησης των εργαζομένων.

Το ΚΚΕ, παρά την συμβολή του σε επιμέρους εργατικές και λαϊκές διεκδικήσεις, βρέθηκε σε πολιτική απόσταση από σημαντικούς αγώνες της περιόδου. H ‘αντικαπιταλιστική ρητορική’, η πολιτική αντιπαράθεση με τα αστικά κόμματα, την ΕΕ και τον υποταγμένο συνδικαλισμό χάνει την θετική της σημασία καθώς συνοδεύονται σε πολλές περιπτώσεις από μια συντηρητική πρακτική, (με αποκορύφωμα τα εύσημα που πήρε από την αστική τάξη λόγω της στάσης του τον Δεκέμβρη), και φόβο μπροστά στην κατάχτηση μιας αυτοτελούς πολιτικής δυναμικής από το κίνημα των εργαζόμενων και της νεολαίας. Έτσι συσπειρώνει σε μεγάλο βαθμό δυνάμεις στην βάση της γενικής κοινοβουλευτικού χαρακτήρα πολιτικής διαμαρτυρίας, που με τη σχετική όξυνση των διλημμάτων επιστρέφουν στις κυβερνητικές λύσεις. Οι παραπάνω αντιφάσεις, μαζί με την υπεράσπιση των εκμεταλλευτικών καθεστώτων του «υπαρκτού σοσιαλισμού» ενισχύουν τις τάσεις αριστερής αναζήτησης σε αγωνιστές του χώρου αυτού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ παρά τη συμμετοχή τμημάτων του στους αγώνες δεν μπορεί να υπερβεί μια ρηχή «αντινεοφιλελεύθερη» λογική, χωρίς αμφισβήτηση της ΕΕ και των βασικών πυλώνων της αστικής πολιτικής. Δεν διαφοροποιείται από τον υποταγμένο συνδικαλισμό, ενώ παραμένει ανοιχτός στην διαπραγμάτευση με την μεταλλαγμένη σοσιαλδημοκρατία και ο σοσιαλιστικός του ορίζοντας δεν υπερβαίνει τον "ανθρώπινο καπιταλισμό". Οι πολιτικές διαφορές που αναπτύχθηκαν στο εσωτερικό του δεν αφορούν δύο ποιοτικά διαφορετικά προγράμματα, αλλά εκφράζουν μια κοινή κατεύθυνση «μεταρρυθμισμού», αποδοχής της ΕΕ και «αριστερού κυβερνητισμού», με διαφοροποιήσεις στους δρόμους και τα μέσα προώθησης της. Έτσι σε μεγάλο βαθμό το ρεύμα που συγκροτεί είναι ανοιχτό προς την σοσιαλδημοκρατία. Σημαντικό στοιχείο του εκλογικού του αποτελέσματος είναι η ενίσχυση της πιο δεξιάς του πτέρυγας σε όλα τα επίπεδα και η πολιτική υποβάθμιση της παρουσίας των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ (ΚΟΕ, ΑΚΟΑ κλπ).

7. Αξιοσημείωτη άνοδο σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές σημείωσαν οι Οικολόγοι-Πράσινοι. Το ρεύμα αυτό που έχει σαν περιεχόμενό του μια λογική πράσινης –καπιταλιστικής- ανάπτυξης, δήλωσε καθαρά την διάθεσή του να συμβάλλει ακόμα και σε κυβερνητικές λύσεις με οποιοδήποτε από τα δύο μεγάλα κόμματα. Ενισχύθηκε από τμήματα του κατεστημένου στα πλαίσια της αναζήτησης ενός ‘μπαλαντέρ’ στο πολιτικό σύστημα. Εντούτοις, η άνοδός του αντανακλά και την αυξανόμενη σημασία στη συνείδηση των εργαζόμενων του οικολογικού προβλήματος.

8. Το αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ελπιδοφόρο. Αποτελεί επιτυχία για τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής -επαναστατικής και της κομμουνιστικής Αριστεράς χωρίς να υπερβαίνει την ανεπάρκεια της για την αναγκαία τομή στην εποχή μας και να αλλάζει ουσιαστικά το συσχετισμό στην αριστερά. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα από την συγκρότηση της, κατόρθωσε να γίνει ένα σημείο αναφοράς για χιλιάδες αγωνιστές και να υπερβεί σε ψήφους το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και το άθροισμα των ψήφων των συνιστωσών της στις βουλευτικές εκλογές του 2007. Είναι φανερό ότι οι ευθύνες μας στο κίνημα και στα μέτωπα της νέας περιόδου αυξάνουν ποιοτικά.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπόρεσε να γίνει σημείο αναφοράς ενός ευρύτερου δυναμικού γιατί, με όποια κενά και αδυναμίες, έκφρασε μια ενωτική αντικαπιταλιστική δυναμική. Ενωτική γιατί, πέρα από τα προβλήματα, αποτέλεσε ένα χώρο συνένωσης οργανώσεων και αγωνιστών, αλλά και αντικαπιταλιστική γιατί εξέπεμψε ένα σχετικά διακριτό αντικαπιταλιστικό στίγμα ανατροπής της επίθεσης με στοιχεία μιας σύγχρονης επαναστατικής και κομμουνιστικής αναφοράς. Ταυτόχρονα, έχει δώσει δείγματα γραφής σε εργατικούς αγώνες και μέτωπα, όπου είχε, παρά τις αντιφάσεις της, ανεξάρτητη από το σύστημα αγωνιστική πρακτική.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίχτηκε από την μεγάλη πλειοψηφία των αγωνιστών του ευρύτερου κοινωνικού και πολιτικού ρεύματος της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, του κόσμου των εργατικών σχημάτων - παρεμβάσεων και του νεολαιίστικου κινήματος, προκάλεσε ενδιαφέρον και σε ένα μικρό βαθμό, μετατόπιση ορισμένων δυνάμεων που εκφράζονταν ως τώρα με την ρεφορμιστική αριστερά και παρουσίασε μια ορισμένη τάση αύξησης στις πιο εργατικές-λαϊκές περιοχές.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να έχουμε επίγνωση των ανεπαρκειών και των αντιφάσεων του εγχειρήματος στη στρατηγική φυσιογνωμία, στο πολιτικό πρόγραμμα, στο εργατικό κίνημα, στη μετωπική λογική καθώς και στη συγκρότηση και εργατοδημοκρατική λειτουργία του. Τα προβλήματα αυτά απασχολούν χιλιάδες αγωνιστές και εργαζόμενους που στήριξαν κριτικά και υπό όρους την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και πρέπει να γίνουν αντικείμενο ανοικτής δημοκρατικής συζήτησης και συλλογικής αντιμετώπισης.

Το αμέσως επόμενο διάστημα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα δοκιμαστεί σε κρίσιμα μέτωπα πάλης:

9. Στην ανάπτυξη της λαϊκής και εργατικής πάλης ενάντια στην νέα καπιταλιστική επίθεση και την κυβερνητική πολιτική.

Καμιά ανακωχή – καμιά αναμονή απέναντι στην επίθεση που θα ξεδιπλώσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Μαχητική εργατική αριστερή αντιπολίτευση, στηριγμένη σε ένα πολιτικό κίνημα εργαζομένων, νεολαίας, ανέργων και φτωχών αγροτών. Για την διεκδίκηση μιας Χάρτας αναγκών και δικαιωμάτων εργαζομένων και νεολαίας. Για να ξηλωθούν άμεσα όλες οι αντιδραστικές «μεταρρυθμίσεις» της ΝΔ αλλά και του ΠΑΣΟΚ όλων των τελευταίων χρόνων, στην εργασία, την παιδεία και στο μέτωπο των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων εργαζομένων, νεολαίας και μεταναστών. Για να πληρώσει το κεφάλαιο την κρίση και όχι οι εργαζόμενοι. Για να πάρουν πίσω οι εργαζόμενοι την κλεμμένη υπεραξία, για να μοιραστούν τα κέρδη και ο τεράστιος κοινωνικός πλούτος που δημιουργούν οι ίδιοι και όχι οι ζημιές που δημιουργούν οι καπιταλιστές. Για αντικαπιταλιστικές οικονομικές - κοινωνικές – πολιτικές κατακτήσεις και ρήξεις που θα επιφέρουν ουσιαστικούς κλονισμούς στην αστική στρατηγική και την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, στην πορεία για την αντικαπιταλιστική επανάσταση.

10. Κρίσιμο ζήτημα αποτελεί η ανάπτυξη μιας νέας ταξικής αγωνιστικής ενότητας για την υπέρβαση του υποταγμένου γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, που το επόμενο διάστημα θα είναι και άμεσα κυβερνητικός. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, θα πρέπει πολιτικά να εκφράσει την αντιπαράθεση με την λογική της συναίνεσης, της ανοχής, της αναμονής και της υποταγής στην κυβερνητική πολιτική, πρωτοστατώντας σε συνελεύσεις, επιτροπές αγώνα και πρωτοβουλίες δράσης των σωματείων.

11. Αναγκαία συνθήκη είναι η ανάπτυξη, ενίσχυση, πολιτικοποίηση και συντονισμός της αριστερής πτέρυγας του εργατικού κινήματος (εργατικά σχήματα – Παρεμβάσεις), αλλά και σε κάθε μέτωπο: νεολαία, παιδεία, πόλη – χώρος – περιβάλλον, ελευθερίες, αντιπολεμικό, μετανάστες κλπ. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να συμβάλλει αποφασιστικά και ενωτικά με λογική «πόλος παντού», χωρίς υποκατάσταση των σχημάτων. Ξεχωριστής σημασίας αποτελεί η ανάγκη εμφάνισης και των δυνάμεων εκείνων που συμφωνούν βαθύτερα σε μια λογική ταξικής αναγέννησης και ανάπτυξης ενός νέου εργατικού κινήματος.

12. Στην ανάπτυξη της κοινής δράσης των δυνάμεων και των αγωνιστών της αριστεράς για το ξέσπασμα πραγματικών αγώνων, για την υπέρβαση της κυβερνητικής- εργοδοτικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, για ένα πλατύ διάλογο μπροστά στους εργαζόμενους. Ξεπερνώντας έτσι τον αριστερό εμφύλιο καθώς και την άγονη περιχαράκωση που διευκολύνει την κυριαρχία του υποταγμένου συνδικαλισμού στο κίνημα.

13. Η ανάδειξη του κοινού κεκτημένου της συγκρότησης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η ανάπτυξη των προγραμματικών πολιτικών της θέσεων πρέπει να συνδυαστεί με αποφασιστικά βήματα μετασχηματισμού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε ένα χώρο με διαδικασίες εργατικής δημοκρατίας, και αποφασιστικό ρόλο των συλλογικοτήτων βάσης με αιρετή και ανακλητή εκπροσώπησή τους.

Μια τέτοια συγκρότηση δεν θα υπερβαίνει τεχνητά ούτε θα λύνει οργανωτικά τις υπάρχουσες πολιτικές διαφορές και αντιφάσεις, θα υπολογίζει το επίπεδο πολιτικής συμφωνίας και ωρίμανσης του εγχειρήματος, θα προχωράει όμως σε μια κατεύθυνση αντικαπιταλιστική, επαναστατική και σύγχρονα κομμουνιστική με τον αποφασιστικό ρόλο του συνόλου του δυναμικού ενταγμένου κα ανένταχτου που στηρίζουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ταυτόχρονα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πρέπει να απευθύνει κάλεσμα προς όλους τους πρωτοπόρους αγωνιστές, τους ανένταχτους και δυνάμεις της επαναστατικής Αριστεράς να συμμετέχουν στο ενωτικό εγχείρημα της.

Υπογραμμίζουμε γενικότερα την ανάγκη, όλες οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς να προχωρήσουν σε κοινή δράση στο μαζικό κίνημα και στα πολιτικά μέτωπα, αλλά και σε διάλογο για τον ανεξάρτητο πόλο της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής και κομμουνιστικής Αριστεράς.

14. Θα συμβάλουμε ως ΝΑΡ το επόμενο διάστημα σε πρωτοβουλίες διαλόγου για το θέμα της επαναθεμελίωσης του κομμουνισμού της εποχής μας, του περιεχομένου της αντικαπιταλιστικής πάλης, της ανάπτυξης ρεύματος δημιουργικού και επαναστατικού μαρξισμού και του σύγχρονου επαναστατικού και κομμουνιστικού υποκειμένου.

15. Το ΝΑΡ, κρίνοντας με κριτικό και αυτοκριτικό τρόπο τη δράση του, καλείται να αναβαθμίσει τον πολιτικό, ιδεολογικό και οργανωτικό του ρόλο, ως στοιχείο συμβολής του στους αγώνες, στο αντικαπιταλιστικό μέτωπο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στην υπόθεση της κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης.

Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες αγωνιστές που τίμησαν με την δράση τους και την υποστήριξή τους το κοινό μας εγχείρημα, και τις οργανωμένες δυνάμεις που έδωσαν από κοινού την μάχη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το ΝΑΡ θα δώσει όλες του τις δυνάμεις τόσο στους νέους αγώνες που έρχονται, όσο και για τη δημιουργία του αντικαπιταλιστικού και κομμουνιστικού υποκειμένου που απαιτεί η εποχή μας.

Το Γραφείο της Π.Ε. του ΝΑΡ

Οκτώβριος 2009

Πρώτα συμπεράσματα για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του ΓΡΑΦΕΙΟΥ της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

του ΝΕΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ – ΝΑΡ

Η κοινωνική διαμαρτυρία και αντίθεση προς την αντεργατική επίθεση, την οποία υλοποίησαν και τα δύο κόμματα του αστικού δικομματισμού τα προηγούμενα χρόνια, η μεγάλη δυσαρέσκεια απέναντι σε βασικούς πυλώνες της κυρίαρχης πολιτικής και οι αγώνες της προηγούμενης περιόδου δεν βρήκαν διέξοδο σε αριστερή κατεύθυνση στις εκλογές της 7^ης Ιούνη. Η εκλογική αναμέτρηση πραγματοποιήθηκε, ενώ η καπιταλιστική κρίση έχει ήδη ξεσπάσει και τοποθετεί κρίσιμα διλήμματα προς όλους. Μέσα σε ένα κλίμα φθοράς και απαξίωσης της κυβέρνησης Καραμανλή και ως ένα βαθμό συνολικά του αστικού πολιτικού συστήματος, αλλά και ενίσχυσης της δυσφορίας και της αντίθεσης για την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παρά τη σαφέστατη καταδίκη της κυβέρνησης της ΝΔ, το εκλογικό αποτέλεσμα δεν κλονίζει τους συντηρητικούς κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς πολύ περισσότερο που ενισχύεται η ακροδεξιά, όπως συμβαίνει και στις άλλες χώρες της Ευρώπης. Μεγάλο μέρος της δυσαρέσκειας στράφηκε (και ως ένα βαθμό οδηγήθηκε) προς την πολιτικά ανώδυνη αποχή, τους ενσωματώσιμους οικολόγους και διάφορα σχήματα ευκαιρίας της αστικής πολιτικής (Πανμακεδονικό Μέτωπο, Δράση κλπ).

Η ρεφορμιστική Αριστερά παραμένει στάσιμη εκλογικά και αποδεικνύεται αδύνατη να εκφράσει την κοινωνική διαμαρτυρία. Συνολικά, το αστικό πολιτικό σύστημα προσπαθεί να ανακτήσει τη σταθερότητά του για να βγει το κεφάλαιο από την κρίση σε βάρος των παραγωγών του πλούτου, με τη διαμόρφωση αξιόπιστης κυβερνητικής λύσης, το κλείσιμο των ρωγμών που προκάλεσαν οι αγώνες της διετίας 2006-07, η κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη και την ήττα του ρεύματος αριστερής διαφοροποίησης και αναζήτησης. Αν και με το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών φάνηκε ότι πραγματοποιεί βήματα στην κατεύθυνση αυτή, οι ρωγμές δεν έχουν κλείσει, η δυσαρέσκεια δεν έχει ενσωματωθεί, βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής, όπου ένα τμήμα της λαϊκής και εργατικής δυναμικής «ψάχνεται» για εναλλακτική διέξοδο.

Ιδιαίτερη ένδειξη αυτού του «μετεωρισμού» αποτελεί η έκρηξη της αποχής, στην οποία κυρίαρχο στοιχείο είναι η «ατομική λύση», το «δεν γίνεται τίποτα», η καθοδηγούμενη τάση παθητικοποίησης και πολιτικής περιθωριοποίησης των μαζών. Ταυτόχρονα, όμως, αν και σε μικρότερο βαθμό, ενυπάρχει και η βαθύτερη δυσαρέσκεια για το πολιτικό σύστημα, η αμφισβήτηση των επιλογών και των δομών της ΕΕ, η αδυναμία των ΝΔ – ΠΑΣΟΚ να στρατεύσουν και να εμπνεύσουν, η κριτική προς την ρεφορμιστική Αριστερά, αλλά και οι αντιφάσεις –ανεπάρκειες της επαναστατικής Αριστεράς.

Κρίσιμο στοιχείο είναι η αδυναμία του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς, στη χώρα μας και στην Ευρώπη, να δώσουν απάντηση στην καπιταλιστική κρίση προς όφελος των εργατικών συμφερόντων, να αποκρούσουν – ανατρέψουν στην πράξη την επίθεση κεφαλαίου – ΕΕ, να ανοίξουν μια προοπτική πέρα από την αναπαραγωγή του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος. Στις νέες συνθήκες αναδεικνύεται με οξύτατο τρόπο η αναγκαιότητα να μην περάσει και να ανατραπεί η αντεργατική επίθεση. Στο πεδίο αυτό ανοίγει πιο έντονα το ζήτημα «με ποια Αριστερά, με ποιο εργατικό κίνημα» και προβάλουν νέες μεγάλες προκλήσεις για την αντικαπιταλιστική επαναστατική Αριστερά.

Η Ν.Δ. παρουσίασε σημαντική μείωση της επιρροής της, έχασε ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ. Πρόκειται για βαριά αποδοκιμασία της πολιτικής της. Χάνει την πρωτοκαθεδρία στο αστικό πολιτικό σύστημα και για να την ανακτήσει θα επιχειρήσει να προωθήσει με επιθετικό τρόπο (σε συντονισμό με τις κατευθύνσεις της ΕΕ), μια ομοβροντία αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» στην εργασία, τους μισθούς, το ασφαλιστικό, το φορολογικό, την παιδεία, το περιβάλλον. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι θα προσπαθήσει να υλοποιήσει την ατζέντα του ακροδεξιού ΛΑΟΣ στα θέματα της «ασφάλειας» και της μετανάστευσης. Η κυβέρνηση πρέπει να βρει μπροστά της μια μαζική μαχητική εργατική αντιπολίτευση.

Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται ως νικητής σε ποσοστά, συσπείρωσε τη βάση του λόγω της κυβερνητικής φθοράς της ΝΔ, αλλά μειώθηκε η δύναμη του κατά εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους. Από τη νέα του θέση «προβάρει το κουστούμι» καλού κυβερνητικού διαχειριστή και θα πιέσει την εκλογική βάση της Αριστεράς. Καμιά αυταπάτη δεν μπορεί να υπάρχει για το ΠΑΣΟΚ και την ουσιαστικά ταυτόσημη με τη ΝΔ πολιτική του. Ως αστικά μεταλλαγμένο κόμμα - αδυνατεί να εφαρμόσει άλλη πολιτική και να συνδεθεί με ριζοσπαστικές διεργασίες στη νεολαία και τους εργαζόμενους. Η αναξιοπιστία του συνδέεται με τη γενικότερη κρίση της αστικής πλέον σοσιαλδημοκρατίας, όπως καταγράφεται και στην Ευρώπη. Υπάρχει δυνατότητα, κάτω από την πίεση και της κρίσης, τμήματα λαϊκών, εργατικών και νεολαιίστικων μαζών να συνεισφέρουν τόσο στο κίνημα όσο και σε μια ευρύτερη αριστερή - ανατρεπτική δυναμική, στο βαθμό που απεγκλωβίζονται από το ΠΑΣΟΚ και τα ιδεολογήματά του.

Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η άνοδος του ΛΑΟΣ και των φασιστικών τάσεων. Η εξέλιξη αυτή στηρίχτηκε, σε ψήφους κατά κύριο λόγο από εργατικές-λαϊκές περιοχές και αντιπροσωπεύει μια ευρύτερη και βαθύτερη επίδραση των εθνικιστικών, ρατσιστικών, ξενοφοβικών, ακροδεξιών αντιλήψεων, που διαχέονται και στους άλλους αστικούς πολιτικούς σχηματισμούς. Το φαινόμενο αυτό δεν πρέπει να υποτιμηθεί και ο ΛΑΟΣ, ως ακροδεξιό στήριγμα του αστικού συνασπισμού, πρέπει να αντιμετωπιστεί πολιτικά και ιδεολογικά μέσα στη νεολαία και τους εργαζόμενους. Υπογραμμίζεται η ανάγκη για προώθηση της ενότητας της εργατικής τάξης, ντόπιας και ξένης, παλιότερης και νεότερης, διαφορετικών εργασιακών σχέσεων για να σπάσει η επίθεση, να μην περάσει η αντιμεταναστευτική υστερία και η γραμμή του εμφυλίου μέσα στην τάξη.

Η πτώση του ΚΚΕ κατά 1%, σε σχέση με τις ευρωεκλογές, και η απώλεια 150 χιλιάδων ψηφοφόρων, η υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ κάτω και από το ποσοστό των εθνικών εκλογών και η απώλεια δεκάδων χιλιάδων ψήφων, φανερώνει την αδυναμία της ρεφορμιστικής Αριστεράς να εκφράσει μαζικά την καταδίκη της πολιτικής ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αλλά κυρίως μια ψήφο ουσιαστικής αντιπολίτευσης και Αριστεράς. Η δυνατότητα, μετασχηματισμού της τάσης διαμαρτυρίας σε ανατρεπτική - αντικαπιταλιστική δυναμική υπονομεύεται από τη στρατηγική ανεπάρκεια των ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, την αδυναμία, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας, να συμβάλλουν σε μια αντεπίθεση του εργατικού κινήματος, τον άγονο ενδοαριστερό εμφύλιο αντί για την αναγκαία κοινή δράση για την απόκρουση της επίθεσης, τον ρηχό «αντιδικομματισμό» και κοινοβουλευτισμό της εκλογικής - πολιτικής τους παρέμβασης. Η υπέρβαση της σημερινής καθηλωτικής κατάστασης στην Αριστερά δεν μπορεί να έρθει μέσα από την ενίσχυση κάποιου από τους δύο πόλους της, ούτε από τη δορυφοροποίηση γύρω της.

Σήμερα το επιτακτικά ζητούμενο είναι μια στρατηγική απάντηση στον καπιταλισμό και την κρίση του, με ένα κοινωνικό -πολιτικό ρεύμα εργατικής αντιπολίτευσης και ανατροπής της επίθεσης, και μια άλλη μετωπική αντικαπιταλιστική επαναστατική Αριστερά.

Σε αυτή την κατεύθυνση συνέβαλε και συμβάλλει το εγχείρημα της Αντικαπιταλιστικής Αριστερής Συνεργασίας για την Ανατροπή, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το εκλογικό αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (22.000 ψήφοι, 0,43%) αποτυπώνει ένα πρώτο σταθερό, μικρό αλλά ενθαρρυντικό βήμα για τη συνέχεια και την αναβάθμιση του νέου εγχειρήματος, εκφράζει τη θετική ανταπόκριση και την αποφασιστικότητα ενός δυναμικού να προχωρήσει στην κατεύθυνση της μετωπικής συγκρότησης που αποκτά πλέον προβάδισμα στο «χώρο», βρίσκεται όμως αρκετά κάτω από τις αυξημένες απαιτήσεις για την οικοδόμηση ενός πόλου- μετώπου της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς. Δεν εκφράζει όλο τον πλούτο της συμβολής των δυνάμεων αυτών στις πολιτικές και κινηματικές μάχες του προηγούμενου διαστήματος. Αποτυπώνει τις αντιφάσεις και ανεπάρκειες του εγχειρήματος και όλων των συνιστωσών του στην πολιτική κατεύθυνση και την ανάπτυξη μαζικών και σταθερών πολιτικών δεσμών με τους εργαζόμενους και τους νέους και ιδιαίτερα εκείνων που τείνουν να αποστοιχηθούν από την ρεφορμιστική Αριστερά. Στην προώθηση, επίσης, της γραμμής της μαχητικής εργατικής αντιπολίτευσης και της άλλης Αριστεράς, της επανεξόρμησης των σύγχρονων απελευθερωτικών ιδεών και της κομουνιστικής επαναθεμελίωσης.

Μέσα από την πολιτική και δημοκρατική συγκρότηση όλου αυτού του δυναμικού (από τα «κάτω» μέχρι τα «πάνω») στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στη λογική του πόλου, την σταθερή παρέμβαση για την ανάπτυξη κοινωνικού- πολιτικού κινήματος ανατροπής και το άνοιγμα του διαλόγου, της αναζήτησης και της κοινής δράσης για τα μεγάλα προβλήματα των εργαζομένων και τα αναπάντητα ερωτήματα της Αριστεράς για τη νέα κομμουνιστική προοπτική, θα επιδρά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τόσο στο ευρύτερο ρεύμα της κοινωνικής δυσαρέσκειας και διαμαρτυρίας όσο και στο αριστερό δυναμικό που προβληματίζεται για το ποια Αριστερά έχουμε ανάγκη στην εποχή μας.

Αρνητικό ρόλο στο εκλογικό αποτέλεσμα έπαιξε η διαφοροποίηση ορισμένων πολιτικών δυνάμεων από το ενωτικό κεκτημένο. Παρόλα αυτά η ψήφος και στα άλλα ψηφοδέλτια της «εκτός των τειχών» Αριστεράς καταγράφει –με αντιφατικό τρόπο- ένα δυναμικό που αναζητά μια άλλη Αριστερά, σε επαναστατική και κομμουνιστική κατεύθυνση. Το ΝΑΡ καλεί όλες τις δυνάμεις και τους αγωνιστές να συμβάλλουν στο μετωπικό εγχείρημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για βήματα στην κατεύθυνση του πόλου της επαναστατικής Αριστεράς.

Σήμερα είναι ανάγκη όλο το δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ευρύτερης αντικαπιταλιστικής Αριστεράς να συζητήσει, μέσα από συνελεύσεις, για την πολιτική κατάσταση, να πάρει αποφάσεις για την ανάπτυξη της πάλης και την ποιοτική αναβάθμιση του εγχειρήματος, απευθυνόμενο θαρρετά σε αγωνιστές και δυνάμεις από όλη την Αριστερά και το κίνημα.

Στην εκλογική μάχη έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους οι αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΝΑΡ και της νΚΑ. Η μάχη αυτή αποτελεί μια πολύτιμη παρακαταθήκη για όλους μας.

Αντιμετωπίζουμε, το εκλογικό αποτέλεσμα με κριτικό και αυτοκριτικό πνεύμα και κυρίως με συνείδηση των αυξημένων απαιτήσεων και ευθυνών που δημιουργεί η επόμενη μέρα. Στη βάση αυτή θα προχωρήσουμε σε μια συλλογική, συντροφική, δημοκρατική συζήτηση για την πιο βαθιά μελέτη των αποτελεσμάτων και τη διαμόρφωση συμπερασμάτων που θα συμβάλλουν στην προώθηση της προγραμματικής – πολιτικής και οργανωτικής αναβάθμισης του ΝΑΡ και του ρεύματος της κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης. Θα συμβάλουμε δημιουργικά ώστε να ανοίξει ο διάλογος στον ευρύτερο κόσμο του κινήματος και της αναζήτησης μιας άλλης Αριστεράς και ενός νέου εργατικού κινήματος.

Ιούνης 2009

Το Γραφείο της Πολιτικής Επιτροπής του Νέου Αριστερού Ρεύματος- ΝΑΡ

Ανακοίνωση του ΝΑΡ για τις ευρωεκλογές

Εργάτες-εργάτριες, νέοι και νέες, εργαζόμενοι και άνεργοι, απόμαχοι της δουλειάς

.

Να υποστείλουμε την αντιδραστική σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Στις ευρωεκλογές σύσσωμη η αστική τάξη και τα κόμματα που τη στηρίζουν ανεμίζουν και πάλι την ξεθωριασμένη και χιλιομπαλωμένη μαύρη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κηρύσσουν την επιχειρηματικότητα και την ανταγωνιστική οικονομία της γνώσης για το ξεπέρασμα της κρίσης, και εννοούν τη ληστεία του ευρώ, της ΟΝΕ, του Μάαστριχτ, του εφιαλτικού Συμφώνου Σταθερότητας, τη χωρίς τέλος και έλεος λιτότητα, την αντεργατική στρατηγική της Λισαβόνας, της Μπολόνια και της Oδηγίας Μπολκενστάιν, την παραπέρα μείωση των κοινωνικών παροχών, την πλήρη υπαγωγή της εκπαίδευσης και της υγείας στις επιδιώξεις των πολυεθνικών.

Μιλούν για την Ενωμένη Ευρώπη και εννοούν την Ευρωπαϊκή Ένωση των ευρωτρομονόμων, του ευρωφακελώματος, του αντιδραστικού Ευρωσυντάγματος, του ευρωχαφιεδισμού και του ωμού αντικομμουνισμού, του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.

Στο όνομα της κοινωνικής συνοχής, ετοιμάζουν την αντιδραστική επιδρομή κατά των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, με την καταστολή και την ποινικοποίηση των εργατικών αγώνων, τη δικαστική συνδρομή στην εργοδοτική αυθαιρεσία, την επιχείρηση κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου, την ενίσχυση όλων των μηχανισμών κρατικής καταστολής, παρακολούθησης και χαφιεδισμού.

Πάνω στη νέα Μεγάλη Ιδέα της «ασφάλειας» και των τρομονόμων οικοδομούν μιαν «αντιδραστική-μεταλλαγμένη δημοκρατία» εναντίον όσων «δεν συμμορφώνονται με τις υποδείξεις», με Σύνταγμα τη διά βίου λιτότητα και τα κέρδη των εργοδοτών.

Υπόσχονται εκσυγχρονισμό των αγροτικών καλλιεργειών και προωθούν την Κοινή Αγροτική Πολιτική, που οδηγεί τη φτωχομεσαία αγροτιά στο ξεκλήρισμα και στη φτώχεια.

Η άλλη όψη της ειρήνης τους είναι ο διαμελισμός της Σερβίας από το ΝΑΤΟ και η εισβολή στο Αφγανιστάν. Η σύμπλευση αλλά και ο ανταγωνισμός με τις ΗΠΑ στην καταδυνάστευση λαών και στο ξαναμοίρασμα του κόσμου, στην επέμβαση στο Ιράκ,.

Εμφανίζουν την πράσινη οικονομία και την αειφόρο ανάπτυξη σαν τη μόνη απάντηση στην οικολογική κρίση, την ίδια στιγμή που η ασύστολη εκμετάλλευση της φύσης για το κέρδος φέρνει στην επικαιρότητα τα πλέον απαισιόδοξα σενάρια για το μέλλον του πλανήτη και του ανθρώπινου πολιτισμού.

Αναζητούν το ελιξίριό τους στην ποδηγέτηση της επιστήμης. Επιχειρούν τη μαζική ύπνωση του λαού με την άγνοια, τη θρησκοληψία, το μυστικισμό, τον ανορθολογισμό και το σκοταδισμό. Χρησιμοποιούν τον πολιτισμό σαν εμπόρευμα, σαν ιδεολογικό εργαλείο υποταγής, αλλά και σαν μαξιλάρι για την απόσβεση των κοινωνικών κραδασμών.

Στο δρόμο του Δεκέμβρη!

Στην άλλη «πλευρά του λόφου» όμως ένα φάντασμα πλανιέται στο έδαφος της πιο μεγάλης οικονομικής κρίσης μετά το κραχ του 1930, μιας πραγματικής συστημικής κρίσης του παγκόσμιου καπιταλισμού. Η ένταση των κοινωνικών εκρήξεων όλο και περισσότερο σφραγίζει τις πολιτικές εξελίξεις και πυροδοτεί πολιτικές ανατροπές (πτώση των κυβερνήσεων Ισλανδίας και Λετονίας). Η συγκλονιστική νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκέμβρη στην Ελλάδα πήρε τη σκυτάλη από τους μεγάλους αγώνες της σπουδάζουσας νεολαίας και των δασκάλων, φέρνοντας στο προσκήνιο το δυναμισμό της νέας βάρδιας της εργατικής τάξης που δεν συμβιβάζεται με το μέλλον της εργασιακής περιπλάνησης, της ανασφάλειας και της κρατικής καταστολής.

Το πρωτόγνωρο κίνημα αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα ανέδειξε τις δυνατότητες για αγωνιστικό, ταξικό συντονισμό των εργαζομένων «από τα κάτω», όχι μόνο για την καταγγελία της δολοφονικής απόπειρας εναντίον της, αλλά και για την κατάργηση του σύγχρονου δουλεμπορίου και την ανατροπή του εργασιακού μεσαίωνα.

Ανατροπή και όχι αναστήλωση του πολιτικού συστήματος που επιβάλλει την αντεργατική πολιτική

Η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και ο ΛΑΟΣ ενόψει των ευρωεκλογών –κάθε κόμμα με τον δικό του τρόπο– στοχεύουν να ενισχύσουν τη λαϊκή αποδοχή σ’ αυτή την πολιτική, ώστε ο ίδιος ο λαός να συναινέσει στην εκμετάλλευσή του. Να αποδεχτεί σαν μονόδρομο και αναγκαίο κακό την αντιλαϊκή επίθεση που είναι σε εξέλιξη για καπιταλιστική διέξοδο από την κρίση.

Οι δυνάμεις που υποκλίνονται στη μαύρη σημαία της ΕΕ επιδιώκουν να εκτονώσουν και να ενσωματώσουν τη διευρυμένη εργατική αγανάκτηση, τη νεολαιίστικη οργή και τη λαϊκή διαμαρτυρία, την εξεγερτική ελπίδα που γέννησε ο Δεκέμβρης. Να καθηλώσουν στα όρια του συστήματος τη νέα ριζοσπαστικοποίηση, την ελπιδοφόρα πολιτικοποίηση και τη βαθύτερη αναζήτηση προς τα αριστερά.

Γι’ αυτό προωθούν τόσο τη διατήρηση, με τη λιγότερη δυνατή φθορά, των βασικών πυλώνων της αντιλαϊκής πολιτικής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ όσο και την ενίσχυση του ΛΑΟΣ και «νέων» σχηματισμών όπως η «Δράση», οι «Δημοκρατικοί» και οι «Οικολόγοι-Πράσινοι».

Προετοιμάζουν εναλλακτικές, αντιλαϊκές πολιτικές λύσεις. Είτε τη συμμαχία «Χέρι χέρι με τον Καρατζαφέρη» ΝΔ-ΛΑΟΣ είτε την κεντροαριστερή συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ με την απλή στήριξη ή και την άμεση συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ στην επερχόμενη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Κανένα «μετά» δεν φαίνεται να υπάρχει από την πλευρά τους που να είναι τόσο μόνιμο όσο η πολιτική την οποία υπηρετούν, με διαφορετικό τρόπο, η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και το αστικά μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ.

Αυτό που σερβίρεται από τον Κ. Καραμανλή ή τον Γ. Παπανδρέου ως «νέο» δεν είναι παρά το απαρχαιωμένο μοντέλο ενός δικομματισμού σε έναν διευρυμένο αντιδραστικό συνασπισμό εξουσίας της σύγχρονης βαρβαρότητας, που επιχειρεί να καλύψει τα συμπτώματα κρίσης και παρακμής του πολιτικού συστήματος και να το θωρακίσει απέναντι στις αναπόφευκτες λαϊκές εκρήξεις.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α στις ευρωεκλογές!

Το Νέο Αριστερό Ρεύμα επιδιώκει αυτές οι ευρωεκλογές να αποκτήσουν στην πράξη, για τους εργαζομένους και τη νεολαία, για το λαό και την Αριστερά, διαφορετική πολιτική σημασία.

Με τη συμμετοχή του και τη στήριξη της ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ – ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. στις ευρωεκλογές στοχεύει να σταλούν σαφή μηνύματα:

Συντριπτική καταδίκη της ΕΕ και της αντιδραστικής πολιτικής της!

Ανυπακοή, ρήξη, ανατροπή της πολιτικής της ΕΕ και των κυβερνήσεων που συναποφασίζουν και υλοποιούν αυτή την πολιτική! Ανυπακοή και απειθαρχία στις ευρωπαϊκές οδηγίες. Για να καταργηθεί άμεσα το Σύμφωνο Σταθερότητας. Καμιά συμμετοχή στους κατασταλτικούς και στρατιωτικούς μηχανισμούς της ΕΕ.

Αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την ΕΕ ως συμβολή τόσο στη διάλυσή της όσο και στη δύσκολη αλλά δραματικά αναγκαία σύγχρονη εργατική και σοσιαλιστική διεθνοποίηση στην περιοχή μας, στην Ευρώπη, σε όλο τον κόσμο!

Αποφασιστικό διπλό ΟΧΙ σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ως το αναγκαίο και ελάχιστο ΟΧΙ στην αντιδραστική πολιτική του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού.

● Μαύρο στην κυβέρνηση της ΝΔ και στην πολιτική της. Της διαφθοράς και των σκανδάλων, των Βατοπεδίων, των «σεμνών και ταπεινών» κουμπάρων και του προκλητικού κουκουλώματός τους. Των 28 δισ. ευρώ στις τράπεζες και άλλων 28 δισ. ευρώ για νέους πολεμικούς εξοπλισμούς. Της ληστείας χωρίς κουκούλα στα εργατικά, αγροτικά και λαϊκά εισοδήματα. Της καταστολής και των τρομονόμων, των νέων «ιδιωνύμων» και των καμεροχαφιέδων.

● Πολιτική αποδοκιμασία και ήττα της νεοσυντηρητικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ

Οι κυβερνήσεις του άνοιξαν το δρόμο στις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που υλοποιεί η ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ πρόσφερε όλα αυτά τα χρόνια την άτυπη συγκυβέρνησή του, τη «μαϊμού» αντιπολίτευσή του στη ΝΔ. Εξού και τα πολλά «ΝΑΙ» του ΠΑΣΟΚ ― στο Σχέδιο Ανάν, στο Ευρωσύνταγμα, στην ανασφάλιστη εργασία των νέων, στην κατάργηση του άρθρου 16, στη συμπόρευση με τις ΗΠΑ, στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Προσφέρει τη συναίνεσή του στο κίνημα μέσω των ΓΣΣΕ και ΑΔΕΔΥ, οι οποίες μπροστά στη διαφαινόμενη κυβερνητική εναλλαγή και σε συνδυασμό με τη φιλελεύθερη μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ παραιτούνται ακόμη και από τις στοιχειώδεις διεκδικήσεις. Καλλιεργούν την ταξική συνεργασία με τον ΣΕΒ και την κρατική εργοδοσία, συνυπογράφουν μνημόνια σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων, στηρίζουν τα τραπέζια του κυβερνητικού διαλόγου, λειτουργούν ως μηχανισμός ενσωμάτωσης της εργατικής και λαϊκής αγανάκτησης στην αντιδραστική αστική πολιτική.

Με την Αριστερά της ανατροπής, της νίκης και της επανάστασης!

● ΝΑΙ στην ΑΡΙΣΤΕΡΑ που χρειάζεται η εποχή μας!

● ΝΑΙ στο εργατικό κίνημα των αποφασιστικών και νικηφόρων αγώνων!

Για να αναγεννηθεί, να ανασυγκροτηθεί και να επαναθεμελιωθεί το Εργατικό Κίνημα ως αντίπαλο δέος απέναντι στην αστική πολιτική, αντί για τη σημερινή υποταγή, αστικοποίηση και εκφυλισμό του.

Για να προωθηθεί η ενότητα της Εργατικής Τάξης, αντί για τη σημερινή πολυδιάσπαση, τον κατακερματισμό και το συντεχνιασμό.

Για να αποκρουστεί και να ανατραπεί η επίθεση Κεφαλαίου-ΕΕ-Κυβέρνησης, με τη γραμμή των ενωτικών, μαχητικών, αποτελεσματικών και νικηφόρων αγώνων στα χέρια των εργαζομένων.

Για να υπάρξει μαχητική, εργατική, αριστερή αντιπολίτευση ως άμεση λαϊκή πολιτική ανάγκη των εργαζομένων.

Για να πληρώσουν την κρίση αυτοί που τη δημιούργησαν, οι καπιταλιστές, με έκτακτα μέτρα υπέρ των εργαζομένων, με κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση των τραπεζών, με διεκδίκηση όλου του πλούτου από αυτούς που τον παράγουν.

Δεν πάει άλλο με την Αριστερά της ήττας,

της πολιτικής ουράς στο ΠΑΣΟΚ, της υποταγής και της μισής αντίστασης!

Η κατάσταση στην Αριστερά όχι μόνο επιβάλλεται αλλά και μπορεί να αλλάξει!

Η γραμμή του «αντινεοφιλελεύθερου» μετώπου, του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, δοκιμάστηκε και απέτυχε παταγωδώς και παντού. Είτε ως πολιτική γραμμή στα κινήματα είτε ως κυβερνητική διαχείριση και συνδιαχείριση (Γαλλία, Ιταλία).

Η «συγκυβέρνηση» με το ΠΑΣΟΚ σε δήμους, νομαρχίες, συνδικάτα οδήγησε στην ταύτιση με τον υποταγμένο και εκφυλισμένο συνδικαλισμό. Οι προτάσεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ για ένα νέο, ανεδαφικό «κοινωνικό συμβόλαιο» μιας δήθεν πιο φιλολαϊκής διαχείρισης του συστήματος με κάποιο «καλύτερο» ΠΑΣΟΚ οδηγούν στην ήττα και την ενσωμάτωση. Η επιλογή του να παραμένει συνένοχος και σιδηροδέσμιος στη διαχειριστική και φιλο-ΕΕ πολιτική, την οποία προωθεί πανευρωπαϊκά το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, τον μετατρέπει σε μόνιμο απολογητή των πιο αντεργατικών επιλογών. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει τους αγώνες σαν σωσίβιο εκλογικής επιβίωσης. Επιδιώκει να μετατρέπει τους αγώνες σε ψήφους και όχι τους ψήφους σε αγώνες!

Αυτή η Αριστερά δεν μας αξίζει!

Η γραμμή του «αντιμονοπωλιακού, αντιιμπεριαλιστικού δημοκρατικού μετώπου», του ΚΚΕ, μετατρέπεται κατά περίπτωση άλλοτε σε πρόταση για «λαϊκή οικονομία-εξουσία» στο έδαφος του καπιταλισμού, άλλοτε σε στήριξη αστικών κομμάτων και κυβερνήσεων όπως έγινε στις δεκαετίες 1960 και 1970, άλλοτε σε συμμετοχή σε αστικές κυβερνήσεις (1989-90) και άλλοτε σε συμμαχίες με ρετάλια της αστικής πολιτικής, κατασκευάζοντας μονίμως υγειονομική ζώνη προς τα αριστερά του!

Αρνείται τη στοιχειώδη αυτοκριτική για την πορεία του, ενώ επιμένει να ταυτίζει με το σοσιαλισμό-κομμουνισμό ό,τι τελικά χρεοκόπησε και παταγωδώς κατέρρευσε σε Ανατολή και Δύση, ό,τι δυσφήμησε τη μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση και τις απελευθερωτικές, κομμουνιστικές ιδέες. Από αυτή τη σκοπιά, εμποδίζει την κομμουνιστική επαναθεμελίωση (Προγράμματος, Κινήματος, Κόμματος) που απαιτεί η εποχή μας.

Στέκεται εχθρικά σε οτιδήποτε δεν ελέγχει, σε οτιδήποτε κινείται έξω από «τον κήπο των ευχών του» και της εκλογικής του ενίσχυσης, όπως έκανε με τις κινητοποιήσεις των δασκάλων και των φοιτητών και, με αξιοθρήνητο τρόπο, στην εξέγερση του Δεκέμβρη.

Αυτή η Αριστερά έρχεται από το παρελθόν και όχι από το μέλλον!

Με την ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς μπορεί να γίνει πράξη ο πόθος και η απαίτηση των αριστερών ανθρώπων για Κοινή Δράση όλης της Αριστεράς στη βάση αρχών, αντί για τον σημερινό «κανιβαλικό» και εν πολλοίς απολιτικό ενδοαριστερό «εμφύλιο» που εμποδίζει σοβαρά την ενότητα της Εργατικής Τάξης, την αναγκαία κοινή δράση και κυρίως την απόκρουση και την ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης.

Να γίνει, επιτέλους, ένας ουσιαστικός δημόσιος διάλογος στην Αριστερά, αντί για τους σημερινούς «διαλόγους κουφών» και τους παράλληλους μονολόγους, μπροστά στους εργαζόμενους για τα μεγάλα θεωρητικά ζητήματα της εποχής μας!

Να γίνει ένα ουσιαστικό βήμα στην επαναθεμελίωση και στην επανεξόρμηση των σύγχρονων εργατικών, επαναστατικών ιδεών!

Για να βαθύνει το ρήγμα του Δεκέμβρη!

Για τον κομμουνισμό και τις εργατικές επαναστάσεις του 21ου αιώνα! Με την Αριστερά της ανατροπής, της νίκης και της επανάστασης!

Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΜΕΤΡΗΘΕΙ ΝΙΚΗΦΟΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!

ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ

ΤΟ ΝΕΟ ΤΑΞΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ!

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΑΝΥΠΑΚΟΗ, ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΗΣ!

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ, ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΕ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟ ΠΟΥ Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΑΠΑΙΤΕΙ!

ΔΙΠΛΟ ΟΧΙ ΣΕ ΝΔ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ

Για αυτά τα ζητούμενα και με αυτά τα κριτήρια, το ΝΑΡ σάς καλεί να ψηφίσετε στις ευρωεκλογές ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α! Και από την επαύριο των εκλογών, για αυτούς τους σκοπούς όχι μόνο να στηρίξετε αλλά να κάνετε δικιά σας υπόθεση αυτή την προσπάθεια!

Μάης 2009