Μήπως πάνε για διάλυση την ΔΩΔΩΝΗ*;;;

Συγνώμη που θα χαλάσουμε το σχεδόν πανηγυρικό κλίμα που ακολούθησε την δημοσιοποίηση της νέας διοίκησης της «Δωδώνη». Δεν είναι μόνο η διάψευση των κτηνοτρόφων που έλπιζαν πως θα πάρουν καλύτερες τιμές. Είναι και η ίδια η λογική και τα πρόσωπα που απαρτίζουν το ΔΣ της εταιρίας.
 

Φοβόμαστε πως και στην περίπτωση της «Δωδώνη» η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε η κυβέρνηση της ΝΔ. Την θέση των μανατζαραίων που άφησαν τους κτηνοτρόφους στην τύχη τους και εκμεταλλεύτηκαν τον κόπο τους για να φέρει «καλά οικονομικά αποτελέσματα» η εταιρία, τώρα μας ήρθαν οι κουμπάροι από το παρελθόν.

Ο νέος διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας κ. Κόντος- κουμπάρος της οικογένειας Παπανδρέου- για όσους δεν θυμούνται έχει και στο παρελθόν αναλάβει την διοίκηση επιχειρήσεων, επιχειρήσεις που δυστυχώς είχαν την ατυχία(;;) να οδηγηθούν στην χρεοκοπία. Μπορεί όντως να είναι τυχαία γεγονότα στα πλαίσια της οικονομίας της αγοράς, μα δείχνουν ένα στίγμα ή κάνουμε λάθος;

Ελπίζουμε πάντως να κάνουμε λάθος!!

Όμως δεν θεωρούμε την ηπειρωτική καταγωγή από μόνη επιχείρημα υπεράσπισης του συνεταιριστικού και κοινωνικού χαρακτήρα εταιρίας. Και στην περιοχή μας άλλωστε υπάρχουν οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις που απεργάζονται μια τέτοια εξέλιξη.

Ήδη προετοιμάζουν ένα κλίμα δυσκολιών, οικονομικού στενέματος, λιτότητας, περικοπών ή ακόμη και χρεοκοπίας.

Ο ίδιος ο πρόεδρος για να στηρίξει και την άποψη του για να μην δώσει καλύτερες τιμές λέει στους κτηνοτρόφους ότι η επιχείρηση είναι προβληματική, λόγω του αποθέματος σε γραβιέρα που άφησαν οι «καινοτομίες» των προηγούμενων διοικήσεων.

Μεταφέρουν δηλαδή στους κτηνοτρόφους τις λάθος επιλογές και στρατηγικές

των προηγούμενων διοικήσεων που να αύξησε την παραγωγή γραβιέρας -στηρίζοντας με αυτό τον σαθρό τρόπο και τους συνεταιρισμούς, αλλά και τις γραφειοκρατίες τους- δίχως καν να έχει ισχυρό δίκτυο να την προωθήσει.

Τώρα, τα αποθέματα παραμένουν στις αποθήκες και τη χασούρα, την πληρώνουν οι αγελαδοτρόφοι με τη μεγάλη μείωση στην τιμή του γάλακτος.

Το ίδιο επιχείρημα θα χρησιμοποιηθεί και για την πλειοψηφία των εργαζόμενων στην εταιρία που δουλεύουν εποχιακοί, ενώ θα έπρεπε να νομιμοποιηθούν, όπως έχει ζητήσει και το σωματείο εργαζομένων ή όπως παραδέχονταν οι προηγούμενες διοικήσεις. Ζητώντας όμως να σπάσει ο εσωτερικός κανονισμός που εξασφαλίζει ένα μίνιμουμ δικαιωμάτων, δυστυχώς μόνο στους μόνιμους.

Δεν ξέρουμε αν φαινόμαστε κακοί αν πούμε πως κάποιοι απεργάζονται την διάλυση ή την χρεοκοπία της «Δωδώνη», αφού απέτυχαν να την ιδιωτικοποιήσουν. Ας μην ξεχνάμε πως η εταιρία «Δωδώνη» ακόμη και με αυτή την δομή αποτελεί ένα αγκάθι στα σχέδια των πολυεθνικών και των «καρτέλ».

Η παλαιά- και φοβούμαστε- και η νέα διοίκηση της εταιρίας υποχωρεί συνεχώς έναντι του "καρτέλ" ενώ το δίκτυό της είναι ανεπαρκές. Παραμύθιασαν τους αγελαδοτρόφους με τις «εξαγωγές στην Ινδία» και οι πελάτες δεν μπορούν να βρουν γάλα στα Μάρμαρα.

Οι κτηνοτρόφοι, οι εργαζόμενοι και οι καταναλωτές πρέπει να βγουν μπροστά και να προστατέψουν τη «Δωδώνη» γιατί είναι δική τους και κανενός άλλου.

Ούτε των δοτών διοικήσεων των Ενώσεων, ούτε των μάνατζερ-σωτήρων που εμφανίζονται κατά καιρούς, τσεπώνουν τους παχυλούς μισθούς τους και εξαφανίζονται, ούτε των αποτυχημένων κατάλοιπων που άφησε το «βαθύ ΠΑΣΟΚ».

Να βγουν μπροστά και να ζητήσουν άμεση αύξηση των τιμών, για τις οποίες η νέα διοίκηση τους κορόιδεψε όπως η παλιά με δήθεν «διαλόγους» και «απογραφές».

Να ζητήσουν προσλήψεις μονίμων εργαζομένων στην εταιρία δίχως να αλλάξουν προς το χειρότερο οι εργασιακές σχέσεις.

ΝΑΡ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ 

ΟΧΙ ΣΤΑ ΤΕΡΤΙΠΙΑ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΩΔΩΝΗΣ

Στην αρχή τα καρτέλ γάλακτος, η προηγούμενη διοίκηση, αφού τις μαγείρεψαν για καιρό, σερβίρουν τις απαράδεκτες τιμές για τους κτηνοτρόφους της «ΔΩΔΩΝΗΣ». Όπως είναι γνωστό τα καρτέλ γάλακτος ενδιαφέρονται για τις τιμές που δίνει η «ΔΩΔΩΝΗ» στους κτηνοτρόφους, καθώς αυτές καθορίζουν τις τιμές σε πανελλαδική κλίμακα.

Στην συνέχεια και αφού οι κτηνοτρόφοι έδειξαν την δύναμη τους ο νέος πρόεδρος της «ΔΩΔΩΝΗΣ» κος Παλαιοθόδωρος, φρόντισε με την παρελκυστική του δήλωση για τις τιμές του γάλακτος να κερδίσει χρόνο υπέρ της εταιρίας και της κυβέρνησης που εκπροσωπεί, προσπαθώντας να απαλύνει τους κραδασμούς που προκάλεσαν και στο ΠΑΣΟΚ οι απαράδεκτες νέες τιμές που ανακοίνωσε η εταιρία.

Πρέπει η διοίκηση της ΔΩΔΩΝΗΣ, εφόσον οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και η ηγεσία της ΕΑΣΙ μας λένε ότι «φταίνε οι προηγούμενοι» για τις απαράδεκτες τιμές, να τις καταργήσει ΑΜΕΣΑ και όχι σε ένα μήνα, όπως αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο, χωρίς να είναι και καθαρός όμως στις δηλώσεις του. Να συνεδριάσει ΑΜΕΣΑ η επιχείρηση και να δώσει νέες, βελτιωμένες τιμές στους παραγωγούς, να αποφασίσει ΑΜΕΣΑ για την απόδοση του μερίσματος για το οποίο ο κ. Παλαιοθόδωρος δεν βρήκε δύο κουβέντες να πει. Να αφήσουν κατά μέρος τις «συμπλεύσεις» και τη «συγκίνηση» για το ενδιαφέρον των βουλευτών, γιατί αυτά είναι ο καλύτερος τρόπος να καθυστερήσουν οι αποφάσεις. Και όσο καθυστερούν οι αποφάσεις, οι παραγωγοί πηγαίνουν ακόμη πιο γρήγορα στο γκρεμό.

Απαράδεκτη είναι και η στάση της ΕΑΣΙ που προσπαθεί να φέρει σε αντιπαράθεση τους αγελαδοτρόφους και τους προβατοτρόφους, κάνοντας τη «βρώμικη» δουλειά για τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που δεν τολμούν φυσικά να πουν κάτι τέτοιο ανοιχτά με το φόβο του χασίματος των ψήφων. Απαράδεκτη έως κωμική είναι και η στάση της Νέας Δημοκρατίας που τώρα θυμήθηκε, μετά από 6 χρόνια ότι οι τιμές είναι χαμηλές και έστειλε τον κ. Τασούλα να «συμπαρασταθεί» στους κτηνοτρόφους, αφού πρώτα τους έφερε στη σημερινή τους άθλια κατάσταση.

Έκπληξη μας προκαλεί τέλος και η στάση του ΚΚΕ. Αντί να ρίξει όλες του τις δυνάμεις στο κίνημα των κτηνοτρόφων- ένα κίνημα που συνεδριάζουν σε πρωτοβάθμια και αμεσοδημοκρατικά όργανα σε κάθε γωνιά του νομού και της Ηπείρου, μπλοκάροντας με αυτό τον τρόπο το παραγοντικό παιχνίδι που παίζουν συνδικαλιστικές ηγεσίες και βουλευτές στο περιθώριο, ένα κίνημα που δημιουργούνται οι δυνατότητες για ένα πανελλαδικό συντονιστικό, καθώς έτσι μόνο θα ηττηθεί εκ των πραγμάτων η πολιτική των καρτέλ- προτείνει να ακολουθήσουν οι κτηνοτρόφοι το κομματικό μέτωπο των αγροτών, την ανύπαρκτη ΠΑΣΥ. Μια άμεση καταστροφική πολιτική του ΚΚΕ που έχει ως αποτέλεσμα όχι να ισχυροποιεί το μέτωπο των κτηνοτρόφων αλλά να κερδίζει χρόνο για λογαριασμό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ΕΕ- ΚΑΡΤΈΛ ΓΑΛΑΚΤΟΣ.

Το κίνημα των κτηνοτρόφων αποτελεί πολιτική αναγκαιότητα να συντονιστεί και με το κίνημα της εργατικής τάξης. Απέναντι στην πολιτική του κεφαλαίου- ΠΑΣΟΚ –ΝΔ -ΕΕ που καταργεί τα πρωταρχικά δικαιώματα μας πρέπει να αντιτάξουμε ένα κόσμο, μια κοινωνική συγκρότηση που οι ανάγκες των εργατών, της νεολαίας, των μικρομεσαίων κτηνοτρόφων θα κυβερνάνε αυτό το τόπο και κάθε τόπο.

Οι δυνατότητες υπάρχουν να περάσει ο πλούτος στα χέρια των εργατών και των αγροτών. Να μετατραπεί η «ΔΩΔΩΝΗ» και κάθε συνεταιριστική επιχείρηση σε πρωτοβάθμιο συνεταιρισμό, κάτω από εργατικό και κοινωνικό έλεγχο. «Κοινή» περιούσια των παραγωγών του κοινωνικού πλούτου, στην κατεύθυνση μιας «κοινωνίας των συνεταιρισμένων παραγωγών». Κάτω από τις συνθήκες μιας αδυσώπητης και πολύμορφης συστημικής κρίσης ο παραπάνω στόχος να γίνει κτήμα του αντικαπιταλιστικού μετώπου εργαζόμενων- της νεολαίας- των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων. Δεν αποτελεί υπερεπαναστατική ρητορεία αλλά αναγκαιότητα της εποχής μας.

Άμεσα οι δυνάμεις των κτηνοτρόφων πρέπει να εντείνουν τον αγώνα τους. Άμεσα να δοθούν τιμές που θα τους ικανοποιούν. Άμεσα να ξαναβρεθούν έξω και μέσα στην «ΔΩΔΩΝΗ» και να την μεταμορφώσουν σε κέντρο αγώνα. Μόνο έτσι θα σαλπίσει υποχώρηση το μέτωπο της κυβέρνησης-ΝΔ- καρτέλ γάλακτος-ΕΕ. Η νίκη των κτηνοτρόφων στην Ήπειρο θα αποτελέσει το παράδειγμα για όλη την υπόλοιπη για να ηττηθούν τα καρτέλ , η κυβέρνηση και η ΕΕ.

Νέο Αριστερό Ρεύμα Ιωαννίνων

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΩΤΕΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

Το ΝΑΡ καταθέτει τη συμβολή του στη συζήτηση για την πολιτική και οργανωτική συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Με βάση τη συζήτηση στις οργανώσεις μας και στο δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΝΑΡ θα διαμορφώσει την τελική πρότασή του στο πλαίσιο της προετοιμασίας μιας πρώτης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης.

-ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΑΖΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΜΕΤΩΠΙΚΗ
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
- ΓΙΑ ΜΙΑ ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ
- ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΡΓΑΤΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας νέας, μεγάλης, πολύχρονης αναμέτρησης με τη βάρβαρη, αντεργατική επίθεση του κεφαλαίου που κλιμακώνεται μέσα στη συνέχειά της, για να ξεπεράσει τη βαθιά δομική κρίση του. Αναμέτρηση, που θα κρίνει για απροσδιόριστο διάστημα το μέλλον της εργασίας. Βρισκόμαστε στο κατώφλι απρόβλεπτων γεγονότων, εξεγέρσεων, ακόμη και επαναστατικών γεγονότων με έκβαση που μπορεί να ωθήσει αποφασιστικά ή να οπισθοδρομήσει την αναγέννηση ενός νέου ρεύματος επαναστατικής και κομμουνιστικής προοπτικής. Η σαφής πλέον, αντεργατική πολιτική της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, η επιχειρούμενη αντιδραστική ανασυγκρότηση της ΝΔ και του πολιτικού συστήματος, οι νεοσυντηρητικές κατευθύνσεις της ΕΕ, όχι μόνον ανακυκλώνουν την κρίση, αλλά φορτώνουν ήδη τα βάρη της στις πλάτες των εργαζόμενων και των εκμεταλλευόμενων στρωμάτων. Η υπόθεση της προγραμματικής και πολιτικής ανασυγκρότησης της Αριστεράς και της ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος αποκτά δραματικό και επείγοντα χαρακτήρα.

1. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μια σημαντική πολιτική κατάκτηση

Το ΝΑΡ πιστεύει, πως με τη συγκρότηση και την έως τώρα πολιτική δράση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έγινε ένα σημαντικό βήμα στην ενότητα και την κοινή δράση, στην πορεία για έναν πόλο της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς. Γέννησε ελπίδες, έδωσε ορισμένες σημαντικές, πρώτες επιτυχίες, αλλά και μας έφερε μπροστά σε πολύ μεγαλύτερες ευθύνες, στην αναγκαιότητα να κάνουμε ένα βήμα υπέρβασης των ανεπαρκειών και αντιφάσεών μας.

● Δώσαμε μαζί πολλές μάχες στο εργατικό και μαζικό κίνημα, πετύχαμε δυο θετικά και ελπιδοφόρα εκλογικά αποτελέσματα, στηριχθήκαμε, περισσότερο από κάθε άλλη προσπάθεια, στους αγωνιστές, στις συνελεύσεις και επιτροπές της βάσης. Με τις πολιτικές διακηρύξεις και τη δράση μας, καταφέραμε να γίνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ένας διακριτός πολιτικός χώρος, σε διαφοροποίηση με τα αδιέξοδα και τα κρισιακά φαινόμενα της ρεφορμιστικής και διαχειριστικής Αριστεράς.

● Οι ως τώρα κατακτήσεις της κοινής μας πορείας αποδεικνύουν πως τα μεγάλα καθήκοντα της ενότητας του αντικαπιταλιστικού δυναμικού και της κατάκτησης ενός ανώτερου πολιτικού περιεχομένου δράσης σε σύγχρονη επαναστατική κομμουνιστική κατεύθυνση, μπορούν να προχωρούν ταυτόχρονα.

● Αυτά που πετύχαμε είναι μια μικρή, ωστόσο πολύτιμη συμβολή για την επείγουσα και αναγκαία ταξική ανασυγκρότηση της Αριστεράς και του εργατικού και μαζικού κινήματος. Ώστε, μπροστά στη μεγάλη επίθεση του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων του, του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και της ΕΕ, να μετασχηματιστούν οι διάσπαρτοι αγώνες και αντιστάσεις σε ένα πραγματικό αντίπαλο δέος, σε μια αριστερή, αντικαπιταλιστική και μαχόμενη εργατική αντιπολίτευση νικηφόρας ρήξης, ανατροπής αυτής της επίθεσης και κλονισμού της αστικής στρατηγικής και κυριαρχίας.

● Είναι ένα θετικό βήμα για τη δημιουργία μιας άλλης Αριστεράς, ενός πραγματικού, μαζικού πόλου που θα δώσει πνοή σε ένα νέο σχέδιο επαναστατικής υπέρβασης του καπιταλισμού. Που δε θα φοβάται, αλλά θα συζητά, που δε θα μένει στο «ψαχνόμαστε», αλλά θα περνά στο «βρήκαμε» και θα προτείνει δρόμους για την επανάσταση, το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό της εποχής μας. Για την Αριστερά μιας νέας αυτοπεποίθησης.

2. Το νέο βήμα προς τα μπρος και τα χαρακτηριστικά του

Ωστόσο, όλοι κατανοούμε την τεράστια απόσταση που μας χωρίζει ακόμη από τα ανεκπλήρωτα, εδώ και χρόνια, καθήκοντα της Αριστεράς για μια νικηφόρα αντιμετώπιση της επιθετικής αστικής πολιτικής και κυριαρχίας. Όλοι γνωρίζουμε τις ανεπάρκειές μας –του συνόλου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, των συνιστωσών και των αγωνιστών της- αλλά και τις αντιθέσεις μας, στα ζητήματα στρατηγικής και πολιτικής γραμμής, στη στάση μας απέναντι στο εργατικό κίνημα, στο μεταναστευτικό κ.α. Πώς θα τις ξεπεράσουμε;

● Πιστεύουμε ότι οι διαφορές μας μπορούν να αντιμετωπίζονται δημιουργικά, αν ανεβάζουμε το επίπεδο μετωπικής ενότητας. Επιλέγοντας την εμβάθυνση και κατανόηση της ουσίας τους και όχι την ανάδειξη των πιο αδύνατων πλευρών τους. Αναπτύσσοντας μορφές πολιτικού διαλόγου με αξιοποίηση, κυρίως, των λειτουργιών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Υπερβαίνοντας τη λογική της οργανωτικής επίλυσης των διαφορών ή των παράλληλων, ακόμη και ανταγωνιστικών πρωτοβουλιών. Απορρίπτοντας πρακτικές αντιπαράθεσης, που στηρίζονται στην μίζερη λογική «κέρδος μου, το αδυνάτισμα της άλλης άποψης ή/και οργάνωσης».

● Πάνω από όλα, μπορούμε να κάνουμε ένα πραγματικό βήμα κάλυψης των ανεπαρκειών και υπέρβασης των αντιφάσεών μας, αναβαθμίζοντας ποιοτικά την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ώστε:

- Να έχει μια όσο το δυνατό βαθύτερη συμφωνία σε μια σαφή αντικαπιταλιστική πολιτική πρόταση με στρατηγικό ορίζοντα, που θα ανεβάζει το επίπεδο των αγώνων και του εργατικού κινήματος σε μια δύναμη ρήξης και ανατροπής της διαρκούς αντεργατικής επιδρομής του κεφαλαίου και της νέας επίθεσης των κυβερνήσεων του, προσεγγίζοντας, με όρους πολιτικού μαζικού μετωπικού κινήματος και όχι φαντασιακά, την αντικαπιταλιστική επανάσταση για το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό της εποχής μας.
- Να είναι η πιο αποφασιστική, απειλητική και πειστική δύναμη σύγκρουσης με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά και με κάθε κυβέρνηση, με την ΕΕ, το κεφάλαιο και σε όλα τα επίπεδα (κινηματικό, τεκμηρίωσης, πολιτικό, θεωρητικό).
- Να συζητά, να αναζητά αλλά και να καταθέτει ένα διακριτό σχέδιο για τις επαναστάσεις, τις μετεπαναστατικές κοινωνίες και το σοσιαλισμό – κομμουνισμό της εποχής μας, χωρίς να απαιτούμε την πλήρη συμφωνία.
- Να δρούμε όλοι μαζί και όχι χωριστά στις εργατικές συσπειρώσεις, στην ΕΑΑΚ, στο αντιπολεμικό κίνημα, στις δημοτικές – νομαρχιακές κινήσεις, παντού. Να συμβάλλουμε, έτσι ώστε, τα μορφώματα αυτά, μέσω και του συντονισμού τους, να αποχτούν αναβαθμισμένο πολιτικό ρόλο, σχετική αυτοτέλεια και μαζικότητα.
- Να υπερβούμε τη σημερινή κατάσταση, που τείνει να περιορίζει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε ένα συντονισμό των οργανώσεων και ορισμένων μη ενταγμένων σε οργανώσεις αγωνιστών. Να ελέγχουν οι τοπικές και κλαδικές επιτροπές τα κεντρικά όργανα και συντονιστικά, αλλά και να έχουμε αιρετά και αποτελεσματικά «όργανα εκπροσώπησης».
- Να διευρυνθεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με ανένταχτο κόσμο, αλλά και με τη συμμετοχή και άλλων οργανώσεων.

● Να κάνει, δηλαδή, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ένα μεγάλο βήμα συμβολής προς αυτό που λέει στον υπότιτλο της: Μέτωπο της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής Οικολογίας.

3. Για την 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Προτείνουμε, με σοβαρή προπαρασκευή, να οργανώσουμε μια πρώτη Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, στα τέλη Ιανουαρίου – αρχές Φεβρουαρίου του 2010, με αποφάσεις πάνω σε δυο βασικά θέματα:

Α) Για την προώθηση, ανάπτυξη και διευκρίνιση της πολιτικής αντικαπιταλιστικής μας πρότασης, του πολιτικού μας στόχου και της στρατηγικής προοπτικής του. Σε αυτή την κατεύθυνση, εντάσσονται θέματα όπως:
- Το βασικό πλαίσιο και πρόγραμμα πολιτικών αντικαπιταλιστικών στόχων και διεκδικήσεων που θέτουμε απέναντι στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την καπιταλιστική κρίση.
- Πρωτοβουλίες θεωρητικού διαλόγου και προγραμματικής συμφωνίας για τις επαναστάσεις και τον κομμουνισμό της εποχής μας, αλλά και για την ιστορία του εργατικού κινήματος.
- Ζητήματα τακτικής και παρέμβασης στους διάφορους τομείς του μαζικού κινήματος. Νέα προσέγγιση για το εργατικό κίνημα που να υπερβαίνει όσο γίνεται τις σοβαρές διαφωνίες μας.
- Για το ζήτημα της πόλης – περιβάλλοντος, τη στήριξη και δημιουργία νέων αντικαπιταλιστικών κινήσεων πόλης και την ενιαία παρέμβασή μας στις εκλογές της «Τοπικής Αυτοδιοίκησης», που αποκτούν, μέσα από την ιδιαιτερότητά τους, ποιοτικά αναβαθμισμένο πολιτικό χαρακτήρα.
- Για τη μεγαλύτερη και βαθύτερη συσπείρωση της μη ενσωματωμένης και «εκτός των τειχών» Αριστεράς.
- Για την κοινή δράση όλης της Αριστεράς σε λογική ανατροπής της αντεργατικής επίθεσης και ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού λαϊκού κινήματος.

Β) Για την ανώτερη εργατοδημοκρατική συγκρότηση και λειτουργία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (για την οποία αναφερόμαστε παρακάτω).

Προτείνουμε το σώμα αυτό να είναι ανοιχτό σε όλα τα μέλη και τους φίλους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η διαδικασία για την Α’ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη (εκλογές αντιπροσώπων, αριθμός μελών σώματος, εκλογή πανελλαδικού οργάνου κ.λπ.), μπορεί να καθοριστεί, από το σημερινό (ουσιαστικά προσωρινό) Συντονιστικό, στη βάση της ομοφωνίας. Στις διαδικασίες αυτές, πέρα από τις εισηγήσεις του Συντονιστικού, θα κατατίθενται και οι διαφορετικές προτάσεις και προσεγγίσεις οργανώσεων, τοπικών ή κλαδικών επιτροπών και ανένταχτων αγωνιστών. Σε αυτή τη φάση, ωστόσο, πιστεύουμε ότι οι τελικές αποφάσεις της Συνδιάσκεψης πρέπει να είναι συνθετικές και στη βάση της ομοφωνίας.

4. Για μια εργατοδημοκρατική συγκρότηση και λειτουργία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Τα βήματα κατάκτησης μιας μετωπικής συμφωνίας στο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα και την κομμουνιστική φυσιογνωμία καθορίζουν και τα βήματα κατάκτησης μιας μετωπικής, εργατοδημοκρατικής συγκρότησης και λειτουργίας. Διαφορετικά, ελλοχεύει ο κίνδυνος των οργανωτικών διαστρεβλώσεων. Πιστεύουμε, ότι με τις έως τώρα κατακτήσεις μας και, κυρίως, μέσα από τις διαδικασίες της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης, μπορεί να πραγματοποιηθεί ένα σοβαρό βήμα και στα δυο επίπεδα. Καταθέτουμε τις βασικές σκέψεις και προτάσεις του ΝΑΡ για μια ανώτερη εργατοδημοκρατική συγκρότηση και λειτουργία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έτοιμοι να ακούσουμε και άλλες προτάσεις, χωρίς να μπαίνουμε σε μη αναγκαίες, για την ώρα, λεπτομέρειες.

● Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδιώκει να συμβάλει σε ένα μέτωπο της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής Οικολογίας, μαζί με άλλες δυνάμεις. Το ΝΑΡ πιστεύει ότι αυτή η μετωπική ενότητα πρέπει να συγκροτείται με χαρακτηριστικά ενός πόλου, με βαθύτερη στρατηγική και πολιτική συμφωνία και δράση. Ένα τέτοιο μέτωπο - πόλος, κατά τη γνώμη μας, συμβάλει και τροφοδοτείται, αλλά δεν ταυτίζεται με το περιεχόμενο, τις διαδικασίες και τη δράση του αναγκαίου για την εποχή μας κόμματος της κομμουνιστικής απελευθέρωσης

● Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει τις αντικαπιταλιστικές πτέρυγες του μαζικού κινήματος και στηρίζεται σε αυτές. Επιχειρεί να παρεμβαίνει ενιαία, αλλά δεν τις «καπελώνει», δεν τις βλέπει σαν «παρατάξεις», δικές της ή της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Στηρίζεται και στηρίζει τα ανεξάρτητα, ταξικά όργανα του μαζικού εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος. Επιδιώκει να παρεμβαίνει όσο το δυνατόν πιο ενιαία σε όλα αυτά, αλλά σέβεται τη δική τους αυτοτέλεια.

● Αναγνωρίζει τη λειτουργία και δράση μέσα σε αυτήν οργανώσεων, ρευμάτων, ομάδων κ.λπ. Σέβεται τις διαφορές τους, αλλά και τη συμβολή τους, ευνοεί την ανταλλαγή ιδεών μεταξύ τους. Ζητά τη συνεισφορά τους σε πρωτοπόρες ιδέες και δράση. Έχει, όμως, σχετική αυτοτέλεια από αυτές, όπως και αναγνωρίζει τη δική τους αυτοτέλεια. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ «κερδίζει» από αυτές, αλλά και το αντίστροφο, με σχέσεις αμοιβαίου σεβασμού και αυτοτέλειας.

● Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να έχει ένα πλαίσιο βασικών αρχών πολιτικής συγκρότησης και λειτουργίας, που θα προδιαγράφει τους βασικούς σκοπούς και τον τρόπο συλλογικής λειτουργίας της. Μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ γίνεται όποιος συμφωνεί γενικά με την πολιτική της αντικαπιταλιστικής μας πρότασης, του πολιτικού μας στόχου και της στρατηγικής προοπτικής του, με τις βασικές αρχές πολιτικής συγκρότησης και λειτουργίας και συμμετέχει σε μια επιτροπή πρωτοβουλίας της.

● Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκροτείται και λειτουργεί σε τοπικές και κλαδικές επιτροπές εργασιακών χώρων, οι οποίες έχουν αντίστοιχο κατάλογο μελών. Οι επιτροπές τοποθετούνται και αποφασίζουν για όλα τα ζητήματα και όχι μόνο για τα τοπικά ή για την εξειδίκευση των αποφάσεων του κεντρικού συντονιστικού. Αυτές εκλέγουν συντονιστικά όργανα σύντομης χρονικά θητείας (π.χ.6μηνη), με την άμεση συμμετοχή όλων των μελών στην ανάδειξή τους. Έχουν δικαίωμα να ανακαλούν τα συντονιστικά τους, όπως και τους εκπροσώπους τους σε περιφερειακές ή κεντρικές διαδικασίες. Επιδίωξή μας είναι, όλα τα μέλη να αναλαμβάνουν ευθύνες στα συντονιστικά. Επίσης, κανένα μέλος να μην εκλέγεται πάνω από ένα ορισμένο αριθμό διαδοχικών θητειών στα όργανα.

● Τα μέλη των τοπικών, περιφερειακών συντονιστικών, καθώς και του κεντρικού συντονιστικού οργάνου αποτελούνται, κατά τη γνώμη μας, σε ένα αυξημένο ποσοστό από αιρετούς εκπροσώπους, εκλεγμένους από τις περιφερειακές ή πανελλαδικές συνδιασκέψεις (με ομόφωνα συμφωνημένο εκλογικό σύστημα που ευνοεί την αναλογική εκπροσώπηση οργανώσεων, τάσεων ή/και απόψεων) και κατά το υπόλοιπο ποσοστό από ισότιμα ορισμένους εκπροσώπους των οργανωμένων συνιστωσών.

● Λαμβανομένου υπόψη ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ενότητα διαφορετικών οργανώσεων και ανένταχτου κόσμου και όχι κόμμα, υπάρχει πάντα εξαντλητική επιδίωξη για ομοφωνία μέσα από την ελεύθερη και δημόσια συζήτηση. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν, αναζητείται η πιο πλατιά συμφωνία με αυξημένη πλειοψηφία του δυναμικού της, σε συνδυασμό με αυξημένη συμφωνία των οργανώσεων. Για αυτά χρειάζεται να καταλήξουμε ομόφωνα, έπειτα από οργανωμένη και ώριμη συζήτηση. Για τις προγραμματικές αρχές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν μπορεί να λαμβάνεται απόφαση παρά μόνο στη βάση της ομοφωνίας. Σε κάθε περίπτωση, επιδιώκεται η όσο το δυνατόν ενιαία δράση, επιτρέποντας στη διαφωνία να δρα χωρίς να τραυματίζει την ενότητα, όχι όμως στο όνομα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

27 Νοεμβρίου 2009

Πολιτική Επιτροπή του
Νέου Αριστερού Ρεύματος – ΝΑΡ
www.narnet.gr

Η "πτώση του τείχους" στο φόντο της καπιταλιστικής κρίσης

Στις 9 Νοεμβρίου, οι κυρίαρχοι του κόσμου θα «γιορτάσουν» τα 20 χρόνια από την πτώση του τείχους του Βερολίνου, που συμβολίζει την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και το πολυπόθητο για το παγκόσμιο κεφάλαιο «τέλος της ιστορίας». 

 

Η φιέστα που ετοιμάζει η δεξιά καγκελάριος της Γερμανίας Μέρκελ, με προσκεκλημένους όλους τους πρωταγωνιστές του 1989-1990, τον Γκορμπατσόφ και τον Κολ, τον Μπους και τον Λεχ Βαλέσα, αλλά και όλο το σημερινό πολιτικό προσωπικό του αστικού συνασπισμού εξουσίας, θέλει να δώσει το μήνυμα της νίκης της αγοράς, της δυτικής αστικής δημοκρατίας. Οι γιορτές τους όμως δεν είναι τόσο «χαρούμενες» όσο παρουσιάζονται! 

 

Όλα έχουν αλλάξει. Υπό άλλες συνθήκες το 2009 θα ήταν εορταστική χρονιά για τους άρχοντες τους κόσμου. Όμως στο επίκεντρο της συζήτησης είναι η κρίση του υπαρκτού καπιταλισμού, τα καταστροφικά του αδιέξοδα για τους εργαζόμενους και τη νεολαία, τη φύση, τη δημοκρατία και τον πολιτισμό.

 

Οι χιλιάδες εργάτες της Opel που πλήττονται από την κρίση διαδηλώνουν στους δρόμους των γερμανικών πόλεων, χωρίς να δίνουν και μεγάλη σημασία για τις φιέστες της «νίκης της αγοράς» μπροστά στην πύλη του Βρανδεμβούργου. Ο συμβολισμός είναι χαρακτηριστικός!

Σήμερα, όσο ποτέ, ξανατίθεται το ιστορικό δίλημμα: σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα; Η μόνη ρεαλιστική απάντηση είναι, η πάλη της εργαζόμενης πλειοψηφίας ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, για την κοινωνική απελευθέρωση. Η επαναθεμελίωση της κομμουνιστικής απελευθερωτικής θεωρίας και πρακτικής στο σήμερα.

 

Οι εχθροί του εργατικού κινήματος στηρίζουν συχνά στη σύγκριση μεταξύ αγοράς και (ανύπαρκτου) «σοσιαλισμού» τις θεωρίες τους για το οριστικό του τέλος και την τελική του ήττα. Οι διάφοροι «φίλοι» του εργατικού κινήματος απαντούν συχνά με τη νοσταλγία για τις «παλιές καλές εποχές», πράγμα που ούτε το χθες μπορεί να ερμηνεύσει, ούτε το αύριο να φωτίσει, μα ούτε και το σήμερα να ωθήσει σε αριστερή κατεύθυνση.

 

Αυτό που απαιτείται για μια πιο διεισδυτική ανάγνωση της ιστορίας, αλλά και για μια ουσιαστική παρέμβαση στο σήμερα και στο αύριο, δεν είναι απλώς ένα ανακάτεμα κι ένας συνυπολογισμός αντικειμενικών και υποκειμενικών συνθηκών. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο: η προσπάθεια να αντιμετωπιστούν διαλεκτικά και στη δυναμική τους εξέλιξη και σχέση οι δύο αυτοί παράγοντες. Η σχέση ανάμεσα στις αντικειμενικές και τις υποκειμενικές συνθήκες αποτελεί κρίσιμο στοιχείο και, σε μεγάλο βαθμό, εκφράζει τους συσχετισμούς της ταξικής πάλης. Αποτελεί επίσης μέτρο της εσωτερικής διαπάλης, μέσα στην ίδια την εργατική τάξη, ανάμεσα στην τάση της χειραφέτησης και της επανάστασης, από τη μια, και στην τάση της ενσωμάτωσης και της υποταγής, από την άλλη.

 

Το ΝΑΡ, σαν συμβολή στη συζήτηση για το χθες, το σήμερα και το αύριο του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος, έχει καταθέσει μια πρώτη αποτίμηση και άποψη για την ιστορία, την κατάρρευση, την διαδρομή της επαναστατικής πάλης. Δείτε τα κείμενα για το θέμα:

 

1. Το εγχείρημα της Κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης και η ιστορία

2. Για τη φύση και το χαρακτήρα των χωρών του "υπαρκτού σοσιαλισμού"

3. Ορισμένα ζητήματα γύρω από την ιστορική διαδρομή του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος στη Δύση