Επιτακτικά αναγκαία τα ενωτικά βήματα στην κατεύθυνση του αντικαπιταλιστικού πόλου

Στην ενωτική πρόταση του ΝΑΡ αναφέρεται το ακόλουθο άρθρο του Γιάννη Ελαφρού δημοσεύτηκε στο Πριν το καλοκαίρι που μας πέρασε:

Δύσκολα, φέτος, η καλοκαιρινή ανεμελιά διώχνει τα σημάδια της επερχόμενης κοινωνικής βαρυχειμωνιάς, τη διαμόρφωση μιας ιδιαίτερα κρίσιμης πολιτικής καμπής, που πρόσφατα το ΝΑΡ χαρακτήρισε «μη συνηθισμένη». Η ανάπτυξη των συνεπειών της καπιταλιστικής κρίσης και στην Ελλάδα, η όξυνση της επίθεσης της κυβέρνησης και συνολικά του αστικού συνασπισμού εξουσίας για να αντεπεξέλθουν στην ύφεση, η επικίνδυνη όξυνση των αστικών ανταγωνισμών, σε συνδυασμό με την εμβάθυνση της κρίσης πολιτικής εκπροσώπησης (όπως εκφράζεται με την συνεχιζόμενη αιμορραγία του αστικού δικομματισμού) διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό πολιτικό μίγμα. Βεβαίως, δεν είναι αξεπέραστη η δυσκολία για το σύστημα, στο βαθμό που η εργατική πολιτική δεν εμφανίζεται αυτοτελώς και με μια στοιχειώδη μαζικότητα στο προσκήνιο. Αλλά η τάση αριστερής μετατόπισης πλατιών τμημάτων των εργαζομένων, παρά το ότι κινείται στη λογική της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, δημιουργεί νέες δυνατότητες για την επαναστατική Αριστερά.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες εκδηλώνεται από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ (που έχει αναλάβει ένα ιδιαίτερο ρόλο), από τα αστικά ΜΜΕ και όλους τους μηχανισμούς η πίεση στη ρεφορμιστική Αριστερά για να λειτουργήσει σαν πολιτικό αμορτισέρ στους κοινωνικούς κραδασμούς που έρχονται. Η απειλή της «ακυβερνησίας» και η καμένη ελπίδα της κεντροαριστερής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ προβάλλεται απέναντι στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το δίλημμα «λειτουργία εντός του συστήματος ή επανάσταση στα βουνά»(!) τέθηκε από τον Γ. Παπανδρέου στην ηγεσία του ΚΚΕ. Βεβαίως δεν είναι κυρίως οι ηγεσίες του Περισσού και της Κουμουνδούρου που ανησυχούν το πολιτικό κατεστημένο (έχουν δείξει επανειλημμένα τα όριά τους), αλλά τα πολιτικά κριτήρια που διαμορφώνει ένα ευρύτερο αριστερό δυναμικό και που μπορεί να γονιμοποιηθούν σε ανατρεπτική κατεύθυνση.

Παρά όμως την εκλογική και πολιτική αναβάθμιση της Αριστεράς, οι εργαζόμενοι δεν είδαν ότι κάτι μπορεί να αλλάξει στη ζωή τους (ασφαλιστικό, συμβάσεις). Ενώ κάθε ελπίδα αριστερής αναγέννησης χαντακώνεται από τον άγονο εμφύλιο μεταξύ ΚΚΕ – ΣΥΝ, που συχνά μοιάζει με τσακωμό για τη μοιρασιά της εκλογικής λείας, με αναπαραγωγή των προγραμμάτων της ήττας. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες το αίτημα και η αναζήτηση για μια άλλη Αριστερά, όχι μόνο δεν έχει ακυρωθεί, αλλά επανέρχεται με πιο βαθύ τρόπο.

Αλλά και ο χώρος της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, παρά την πρωτοπόρα αγωνιστική – κινηματική συνεισφορά, την πολιτική ανυπότακτη στάση και κάποια ιδεολογικά «πετάγματα», δεν πείθει, καθώς καταδυναστεύεται από την αποσπασματικότητα, την αδυναμία να βάλει συνολική και ενιαία πολιτική γραμμή ανατροπής, τον κατακερματισμό και την δορυφοροποίηση σημαντικών του τμημάτων γύρω από τη ρεφορμιστική Αριστερά. Πολλές φορές δείχνει σαν να μην πιστεύει στον εαυτό του και άλλοτε σαν να πιστεύει πάρα πολύ.

Για το ΝΑΡ είναι επιτακτική ανάγκη να διαμορφωθεί ένα συλλογικό πολιτικό σχέδιο για μια άλλη Αριστερά, με όχημα τον τρίτο ανεξάρτητο πόλο της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς. Δεν πρόκειται για ένα «σχέδιο» συσπείρωσης απλά του «χώρου» της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς (μέχρι «να περάσει η μπόρα»). Αντίθετα, όσο μας αφορά, προκύπτει από τη συνολική, στρατηγικού χαρακτήρα, αντίληψη του Αντικαπιταλιστικού Εργατικού Μετώπου. Ούτε για μια λογική που απευθύνεται απλά στους «μυημένους» της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Επιδιώκει, μέσα από βήματα προωθητικής ενότητας των αντικαπιταλιστικών δυνάμεων, την ευρύτερη επίδραση και αλληλεπίδραση με το πρωτοπόρο δυναμικό του κινήματος, με τις τάσεις αμφισβήτησης μέσα στην επίσημη Αριστερά και ειδικά με τα πρώτα σκιρτήματα διαφοροποίησης από τις λογικές σοσιαλδημοκρατικοποίησης και σεχταριστικής απομόνωσης.

Σε αυτή την κατεύθυνση παρεμβαίνει το ΝΑΡ, μέσα και από τις αποφάσεις των συλλογικών του σωμάτων και πρόσφατα της 2ης Εργατικής Συνδιάσκεψης και της Πολιτικής Επιτροπής. Τι μπορεί να ξεχωρίσει κανείς; Καταρχήν, την εκτίμηση για την κρίσιμη καμπή. Όχι σαν κάποια επαναστατική προφητεία που αναμένει κανείς την υλοποίησή της. Αλλά σαν εκτίμηση των νέων δυνατοτήτων και των πρωτόγνωρων κινδύνων, σαν βαθύτερη συνειδητοποίηση των αυξημένων ευθυνών και καμπανάκι επείγουσας και τολμηρής πολιτικής και αγωνιστικής ανασυγκρότησης.

Την διαμόρφωση μιας πολιτικής γραμμής, που συνδέει την πάλη για την απόκρουση και ανατροπή της επίθεσης, για την απόσπαση κατακτήσεων στο σήμερα και την πρόκληση ρωγμών σε πυλώνες της επιδρομής, με τον αγώνα για τον κλονισμό της αστικής κυριαρχίας, την αντικαπιταλιστική επανάσταση και την εργατική εξουσία – δημοκρατία. Για μια μαχητική εργατική αντιπολίτευση, που είναι η πιο αποτελεσματική απάντηση τόσο στην πίεση της «ακυβερνησίας», όσο και στη λογική της «αριστερής κυβέρνησης» διαχείρισης της κρίσης του συστήματος, αλά Χριστόφια, όπως προτείνει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ή λαϊκής διακυβέρνησης - λαϊκής εξουσίας (ΚΚΕ) εντός του καπιταλισμού. Οι εργαζόμενοι έχουν πολύ περισσότερα να κερδίσουν με τον ανεξάρτητο αγώνα τους, με την τακτική του μαζικού λαϊκού εκβιασμού και με τη διαμόρφωση ανεξάρτητων οργάνων εργατικής πολιτικής και αντιεξουσίας, που θα διαμορφώσουν συνθήκες επαναστατικής κρίσης.

Για να προχωρήσει όμως αυτό το πολιτικό σχέδιο απαιτείται ένας συνολικός και ενιαίος βηματισμός και βήματα σε όλα τα μέτωπα.

Στο εργατικό κίνημα, πιο ώριμοι, ξεκινάμε ένα ευρύ διάλογο για την ανάγκη της τομής και της ταξικής αναγέννησης, για ένα νέο εργατικό κίνημα. Θα κριθούμε πρώτα και κύρια στη συμβολή στο ξέσπασμα αποφασιστικών, συντονισμένων και νικηφόρων αγώνων ενάντια στην επίθεση κυβέρνησης – ΕΕ – κεφαλαίου, στη διαμόρφωση μιας νέας ταξικής ενότητας σε διαχωρισμό από τον υποταγμένο αστικοποιημένο συνδικαλισμό, σε άλλο δρόμο από το αδιέξοδο του ΠΑΜΕ, στην ενίσχυση και αναζωογόνηση των σχημάτων. Παίρνουμε πρωτοβουλία συζήτησης και συσπείρωσης δυνάμεων για τη μορφή οργάνωσης των δυνάμεων που παλεύουν για ένα νέο ταξικό εργατικό κίνημα. Συμβάλλουμε στη δημιουργία μετώπου παιδείας – εργασίας, στην αντεπίθεση του μαζικού φοιτητικού κινήματος.

Με νέα δυναμική προωθούμε τη συσπείρωση των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, για τη διαμόρφωση του τρίτου πόλου, που θα παρεμβαίνει συνολικά στο πολιτικό επίπεδο, θα γονιμοποιεί πολιτικά τις κατακτήσεις του κινήματος και δεν θα αφήνει να λεηλατούνται οι πρωτοπόρες δυνάμεις από τις εκλογικές χίμαιρες της επίσημης Αριστεράς.

Τρίτο, υπογραμμίζουμε την ανάγκη της έμπρακτης ενίσχυσης της τάσης της κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης. Η άλλη Αριστερά δεν «τρέφεται» κυρίως από το μεροδούλι – μεροφάι, αλλά αντλεί την έμπνευσή της από το μέλλον, από τον ορίζοντα και το αίτημα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης, που πρέπει να διαπεράσει και τη σημερινή της παρέμβαση. Το άνοιγμα ενός ευρύτερου κύκλου διαλόγου και συμβολής στην υπόθεση αυτή σε συνδυασμό με την προγραμματική αναβάθμιση του ΝΑΡ και της νΚΑ, την ενίσχυσής τους και μια ανώτερη οργάνωση της εργατικής δημοκρατίας και της συλλογικής και ατομικής προσφοράς είναι απαραίτητα.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια αντιμετωπίζουμε και το ζήτημα των ευρωεκλογών και της αναγκαίας ενωτικής εκλογικής παρέμβασης, στη βάση του αναγκαίου περιεχομένου, όσο είναι δυνατόν ευρύτερων δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι απλώς η συνάντηση δύο ή περισσότερων συνιστωσών, ούτε μια εκλογική λίστα μιας χρήσης (ακόμα και μια «εξωκοινοβουλευτική παναριστερά») στη βάση κάποιου ασαφούς πλαισίου, αλλά η συσπείρωση του μαχόμενου και μεγάλου κοινωνικού και πολιτικού δυναμικού της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, με πρωταγωνιστικό ρόλο του ανένταχτου δυναμικού και του κόσμου των σχημάτων και των κινήσεων, στην κατεύθυνση ενός πολιτικού σχεδίου ανατροπής, που θα μπορέσει να επιδράσει σε όλο τον κόσμο της Αριστεράς και στους εργαζόμενους. Η ενεργοποίηση, ενίσχυση και αναβάθμιση του ΜΕΡΑ θα συμβάλλει σε αυτό. Όπως και η συνεργασία στη βάση αρχών των οργανώσεων της εκτός των τειχών Αριστεράς. Το ΝΑΡ, με την Ανακοίνωση της Πολιτικής Επιτροπής στο Πριν της προηγούμενης Κυριακής, κατέθεσε το περιεχόμενο που θεωρούμε αναγκαίο (ως συνεκτικό σύνολο και όχι ως σημεία ή διατυπώσεις) για μια αποτελεσματική εκλογική συνεργασία της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Με βάση αυτή την πρόταση θα απευθυνθούμε καταρχήν στο ΜΕΡΑ (όπου θέλουμε συνδιαμόρφωση της πολιτικής και εκλογικής τακτικής) και στις συνιστώσες του (ΕΕΚ, ΕΚΚΕ, ΑΚΟΣ, Οικολόγοι Εναλλακτικοί), στην ΟΚΔΕ, στην ΑΡΑΝ, στην ΑΡΑΣ, στην ΕΝΑΝΤΙΑ, στην ΟΚΔΕ – Σπάρτακος, στο ΣΕΚ, στην Κομμουνιστική Ανασύνταξη, στην Κομμουνιστική Ανανέωση, στο ΚΚΕ (μ-λ) και στο Μ-Λ ΚΚΕ. Ήδη ξεκινούν επαφές, οι οποίες θα δημοσιοποιούνται. Η τελική απόφαση του ΝΑΡ για την πολιτική και εκλογική τακτική θα ληφθεί σε πανελλαδικό σώμα της οργάνωσης μέσα στον Οκτώβρη, αφού συζητηθεί η απόφαση της Πολιτικής Επιτροπής σε όλες τις οργανώσεις βάσης ΝΑΡ και νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση.

Κεντρική ιδέα της πολιτικής και εκλογικής μας πρότασης είναι η ενωτική διάσταση του αντικαπιταλιστικού περιεχομένου και της ανατρεπτικής πολιτικής γραμμής, για να γίνουν επιτέλους βήματα (με μια προωθητική ενότητα περιεχομένου και μετωπικής συσπείρωσης) στην κατεύθυνση του τρίτου πόλου στην Αριστερά. Η ενωτική μας προσέγγιση είναι ειλικρινής, καταγεγραμμένη στις μάχες πολλών χρόνων και στις μετωπικές παρεμβάσεις της ριζοσπαστικής αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Ενισχύεται από την εκτίμηση των μεγάλων μαχών που έχει μπροστά του το εργατικό κίνημα. Αλλά ταυτόχρονα, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι αντικαπιταλιστική ενότητα χωρίς σαφή διαχωρισμό από τη ρεφορμιστική Αριστερά και τα μέτωπά της, χωρίς αντιπαράθεση με τη λογική της αντιδεξιάς πάλης, της δημοκρατικής αντιπολίτευσης και του ενιαίου μετώπου με το ΠΑΣΟΚ, χωρίς αυτοτέλεια και ρήξη με τα ανταγωνιστικά πολιτικά σχέδια του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και του ΠΑΣΟΚ (ηγεσίας και «αριστερών» τάσεων), δεν μπορεί να υπάρξει. Μόνο έτσι μπορεί να γίνει κοινή δράση για τα εργατικά συμφέροντα με αυτές τις δυνάμεις και όχι με διάχυση στις μετωπικές τους συσπειρώσεις, με τη λογική του «συνεχούς», του «εφαψία», του «εάν είμαστε κοντά, θα πάρουμε κι εμείς»… Η αντικαπιταλιστική επαναστατική Αριστερά θα κερδίσει μόνο εάν δείξει και πολύ περισσότερο πείσει ότι μπορεί να περπατήσει, μαζί με τους εργαζόμενους, έναν άλλο δρόμο.

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΥΚΑΣΟ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

Μια ακόμη στρατιωτική εμπλοκή της Ελλάδας πραγματοποιείται σε ένα τοπίο τεράστιων ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και εθνικιστικών παροξυσμών μετά την απόφαση της 15/09/08 της Ε.Ε. για την αποστολή 200 Ευρωπαίων παρατηρητών στη Γεωργία.

Στο πλαίσιο της αποστολής του ΟΑΣΕ, οι μισθοφόροι των Ευρωπαϊκών Στρατιωτικών Δυνάμεων θα αναλάβουν να εποπτεύσουν την αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων έως τις 10 Οκτωβρίου.

Η απόφαση της κυβέρνησης της Ν.Δ. όπως διατυπώθηκε από την υπ. εξωτερικών Ντ.Μπακογιάννη προβλέπει την αποστολή (8) Μισθοφόρων με (2) οχήματα.

Η «φιλειρηνική Ευρώπη» βρίσκει την ευκαιρία να «χωθεί» και αυτή στον Καύκασο. Σε μια περιοχή τεράστιας σύγκρουσης γεωστρατηγικών συμφερόντων, όπου ΗΠΑ-Ρωσία ανταγωνίζονται για τον έλεγχο πηγών-δρόμων ενέργειας και σφαιρών επιρροής.

Υπό τη σκιά της Αντιπυραυλικής Ασπίδας που εμπνέεται από τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας στοχοποιώντας «τον Άξονα του Κακού» (Ιράν-Συρία κλπ), αλλά επί της ουσίας ξεκινά νέο Ψυχρό Πόλεμο με τον Ρωσικό ιμπεριαλισμό. Ένας νέος Ψυχρός πόλεμος που με Δόγμα το «όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εχθρός μου» επιχειρεί την πόλωση του Δυτικού καπιταλιστικού κόσμου και την ρήξη των όποιων δεσμών με την Ρωσία (πολιτικών-οικονομικών-ενεργειακών κλπ). «Ο ρωσικός μπαμπούλας» θα χρησιμοποιηθεί για να αποπροσανατολίσει ξανά τον κόσμο της εργασίας, θύμα των ολέθριων συνεπειών των Νόμων της Αγοράς και του Κέρδους, της τεράστιας κρίσης που παρασέρνει χρηματιστήρια αλλά και εργατικές οικονομίες μιας ζωής μαζί με ασφαλιστικά ταμεία, σκορπώντας ανεργία και απόγνωση.

Με την Οσετία-Αμπχαζία να ακολουθούν το πρότυπο ανεξαρτητοποίησης του Κοσσόβου όπως καθοδηγήθηκε από ΗΠΑ-Ε.Ε., δίνοντας στη Ρωσία το πρόσχημα για Απόσχιση-Ανεξαρτητοποίηση και οικοδόμηση σχέσεων εξάρτησης-υποτέλειας των εν λόγω περιοχών.

Το νέο ΝΑΤΟ δεν αναδεικνύεται μόνο ως παγκόσμιος καπιταλιστικός-ιμπεριαλιστικός χωροφύλακας, αλλά και ως εργαλείο των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Με την κηδεμονία των ΗΠΑ, προσπαθεί να περικυκλώσει τη Ρωσία, ενώ με πρόσχημα τη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας (αλλά και στρατιωτικού εξοπλισμού) στη Γεωργία ΗΠΑ-Ε.Ε. κάνουν αισθητή την παρουσία τους στη Μαύρη Θάλασσα.

Το ανθρωπιστικό ενδιαφέρον προβάλλεται ως το προπέτασμα καπνού πλέον από όλες τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για να κρύψουν τα τρομερά εγκλήματα που απαιτεί η υπεράσπιση των συμφερόντων τους. Κτηνωδία στο Ιράκ, κτηνωδία στην Τσετσενία.

Αυτό επικαλέστηκαν ΟΗΕ-ΗΠΑ-Ε.Ε. για να βομβαρδίσουν τη Γιουγκοσλαβία. Αυτό επικαλέστηκαν οι Ρώσοι για να εισβάλουν στη Γεωργία.

Αυτό επικαλέστηκαν οι εθνικιστές των Βαλκανίων, αλλά και του Καυκάσου. Είτε με πόλεμο είτε με συνδιαλλαγή τα εθνικιστικά αστικά καθεστώτα παζαρεύουν την συμμετοχή τους σε ΝΑΤΟ-Ε.Ε. Το καθεστώς Σαακασβίλυ θέλει να εκμεταλλευτεί πολιτικά τον εθνικιστικό παροξυσμό που καλλιεργεί, καταπνίγοντας κάθε κριτική για την αντιδημοκρατική και διεφθαρμένη διακυβέρνηση του, αλλά και τις ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις για να αναβαθμίσει τη γεωστρατηγική θέση της Γεωργίας μετατρέποντας τη σε προκεχωρημένο φυλάκιο του ΝΑΤΟ και επιβάλλοντας την κυριαρχία του στις αυτόνομες περιοχές της Οσετίας-Αμπχαζίας.

Όμως το μεγαλύτερο θύμα των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων είναι οι άμαχοι, είναι οι πρόσφυγες, είναι ο κόσμος της εργασίας. Τις ίδιες μαρτυρικές εικόνες θα κουβαλούν Σέρβοι και Αλβανοί, Οσέτιοι και Γεωργιανοί. Στους αμάχους στόχευαν οι βόμβες των ΗΠΑ-Ε.Ε., τα τανκς της Γεωργίας και της Ρωσίας.

Παρά τους όποιους ανταγωνισμούς τους μαζί επιβάλλουν κατοχή στο Αφγανιστάν ΗΠΑ-Ε.Ε.-Ρωσία. Όμοια τα μέτρα κατά του εχθρού λαού», οι τρομονόμοι, οι χαφιεδο-κάμερες και η κρατική καταστολή σε Ν.Υόρκη, Λονδίνο, Παρίσι, Μόσχα και Αθήνα.

Στην αναβάθμιση του παγκόσμιου αντεπαναστατικού της ρόλου στοχεύει η Ε.Ε. Αυτό αποκαλύπτει η άσκηση του ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ στη Θεσσαλονίκη με τους Μισθοφόρους Στρατιώτες Ματατζήδες να καταδιώκουν διαδηλωτές με πανό «E.U GO HOME”, προστατεύοντας τις ευρωπαϊκές επενδύσεις. Ενός Ευρωστρατού που δείχνει «τις πολεμικές αρετές του» στην υπεράσπιση των ευρωπαϊκών καπιταλιστικών-ιμπεριαλιστικών συμφερόντων σε Βαλκάνια-Αφρική-Λίβανο κλπ.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ με την σύμφωνη γνώμη του ΠΑΣΟΚ δίνει βροντερό παρόν.

Οι ξένες βάσεις στη χώρα μας ενισχύουν τον παρεμβατικό τους ρόλο, αποκτώντας τεράστια σημασία στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Το 40% του Στρατού Ξηράς υπάγεται κατευθείαν στο ΝΑΤΟ.

Πρωταγωνιστικό ρόλο αναλαμβάνει ο Ελληνικός Στρατός και στο πλαίσιο του ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ. Στην κατοχή και στυγνή ιμπεριαλιστική επέμβαση σε Βαλκάνια-Αφρική-Λίβανο-Αφγανιστάν, σε συνολικά (15) χώρες, οι Έλληνες Μισθοφόροι καμουφλάρουν και αυτοί με «ειρηνευτικό φούμο» την απεχθή δράση τους.

Η αστική Ελλάδα δε λέει όχι σε κανέναν: και με το ΝΑΤΟ-ΗΠΑ, και με την Ε.Ε.-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ και συνεργασία με τη Ρωσία για την αγορά όπλων και αναβάθμιση του ενεργειακού της ρόλου.

Αυτή είναι η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Οι φόροι της γενιάς των 700 ευρώ θα χρηματοδοτήσουν τις αγορές όπλων 25 δις ευρώ και τις αποστολές εκτός συνόρων.

Η νεολαία της ανεργίας και της ανέχειας θα γίνει δεξαμενή άντλησης Μισθοφόρων Στρατιωτών.

Στο εξωτερικό θα δοκιμαστεί η κατασταλτική δράση του εθνικού στρατού-ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ πριν καταπνίξει τις εργατικές εξεγέρσεις στις δυτικές μητροπόλεις.

Οι μειονότητες θα γίνουν πιόνια των ιμπεριαλιστών και θα δώσουν της πρόφαση εισβολής και επαναχάραξης των συνόρων με την ιμπεριαλιστικής σφραγίδα. Το εργατικό αύριο κυριαρχείται από τις ιδιωτικοποιήσεις και τους νόμους της αγοράς.

Πρέπει τώρα το Αντιπολεμικό κίνημα να ξαναβγεί στο δρόμο.

Με πνεύμα Ενότητας και συντροφικού διαλόγου να συνδιαμορφώσουμε το αντικαπιταλιστικό εργατικό διεθνιστικό πρόγραμμα που απαιτεί η εποχή μας.

Παλεύοντας για την ανατροπή των αντεργατικών-φιλοπόλεμων-αυταρχικών πολιτικών και κυβερνήσεων

Με ανεξαρτησία από την αστική πολιτική και τις αστικές πολιτικές δυνάμεις.

• Αγωνιζόμενοι ενάντια σε κάθε ιμπεριαλιστή: ΗΠΑ-Ε.Ε.-Ρωσία.
• Κανένας φαντάρος εκτός συνόρων. Επιστροφή των Ελληνικών δυνάμεων που βρίσκονται στο εξωτερικό.
• Να κλείσουν οι βάσεις. Να διαλυθεί το ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ. Να αποχωρήσει άμεσα η χώρα μας.
• Όχι στην ανεξαρτησία της Οσετίας-Αμπχαζίας-Κοσσόβου που επιβάλλουν

οι ιμπεριαλιστικού σχεδιασμοί και οι εθνικιστικές βλέψεις. Σεβασμός των μειονοτήτων.

• Κανένας νέος ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ.
• Να ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΓΟΡΕΣ ΟΠΛΩΝ.
• Δωρεάν δημόσια υγεία-παιδεία-πολιτισμό και εργασία για όλους με αξιοπρεπή μισθό.

ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ

ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ-ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Ανακοίνωση ΝΑΡ για την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής

9.09.08 Ενιαίος αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής Κυβέρνησης-ΕΕ, στην ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ και συνολικά. . Η κυβέρνηση της ΝΔ, με την άμεση εποπτεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιχειρεί να καταφέρει το τελικό κτύπημα και να ολοκληρώσει το έγκλημα της διάλυσης και ιδιωτικοποίησης της Ολυμπιακής, που ξεκίνησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Εδώ και 20 χρόνια κάτω από τις επιταγές της «απελευθέρωσης των αγορών», όπως αυτή κατοχυρώνεται στις αποφάσεις της Ε.Ε., κατακερματίζονται δημόσιες εταιρείες, ξεπουλιούνται υποδομές, ιδιωτικοποιούνται τα κερδοφόρα τμήματά τους. Ενέργεια, νερό, συγκοινωνίες, ταχυδρομεία, δημόσιοι χώροι, τίποτε δεν ξεφεύγει από το κεφάλαιο και την απληστία του για νέα κέρδη σε βάρος των πιο στοιχειωδών κοινωνικών και λαϊκών αναγκών. Τα ίδια και στην Ολυμπιακή. Είκοσι χρόνια τώρα, οι διορισμένες διοικήσεις και οι χρυσοπληρωμένοι σύμβουλοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, με τα απανωτά «προγράμματα εξυγίανσης» κάνουν ότι μπορούν για να διαλύσουν και απαξιώσουν την Ολυμπιακή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή λειτουργώντας σαν πολιτικός εκπρόσωπος των ιδιωτικών συμφερόντων επιβάλλει την τεμαχισμό, την συρρίκνωση του πτητικού έργου, την διάλυση της τεχνικής βάσης και την ιδιωτικοποίησή της εταιρείας. Οι εργαζόμενοι θα απολυθούν όλοι και θα προσληφθούν με άλλες συμβάσεις, όσοι θέλει ο νέος εργοδότης. Η κυβέρνηση της ΝΔ και η ΕΕ προχωρούν σε αυτήν την αντιδραστική επίθεση την ώρα που το νεοφιλελεύθερο όραμα της «ελευθερίας των αγορών» και των ιδιωτικοποιήσεων καταρρέει με πάταγο στην ίδια του την καρδιά, τις ΗΠΑ. Τεράστιες ευθύνες για την σημερινή κατάσταση έχει και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, που συναινούσε στα απανωτά σχέδια εξυγίανσης, που αποδεχόταν τα επιχειρήματα των εκάστοτε κυβερνήσεων, που δεν όρθωνε αγωνιστικό μέτωπο για την ανατροπή τους. Σήμερα απαιτείται αποφασιστικός αγώνας: - Για να μπλοκαριστεί άμεσα και να ανατραπεί το κυβερνητικό σχέδιο διάλυσης και ιδιωτικοποίησης της Ολυμπιακής. Ενιαία δημόσια εταιρεία, εξυπηρέτησης των αναγκών των εργαζόμενων με μόνο κριτήριο την κοινωφελή προσφορά της, με εργατικό έλεγχο. Σύγκρουση με τα μεγάλα συμφέροντα και όχι λειτουργία της σύμφωνα με τις επιδιώξεις των «προμηθευτών», των συμβούλων και των ιδιωτών «ανταγωνιστών». - Ενάντια στην απελευθέρωση των αγορών, την κυριαρχία του ανταγωνισμού και του κέρδους. - Απειθαρχίας στην πολιτική της ΕΕ. Για να μην εφαρμοστούν οι αντιδραστικές αποφάσεις της. Συνολική σύγκρουση με την βάρβαρη, υπέρ του κεφαλαίου, πολιτική της. - Με ενότητα, στα χέρια των ίδιων των εργατών με συνελεύσεις, με επιτροπές αγώνα, με αμεσοδημοκρατικό συντονισμό. Καμιά εμπιστοσύνη στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία και τις μανούβρες της. - Για ενιαίο «από τα κάτω» μέτωπο (με βάση τα πρωτοβάθμια σωματεία) όλων των εργαζόμενων στοις υπό ιδιωτικοποίηση κλάδους (αερομεταφορές, ενέργεια, λιμάνια, νερό, ταχυδρομεία, κλπ) και με όλη την εργατική τάξη ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, άμεση επαναδιαπραγμάτευση της κατάπτυστης ΕΓΣΣΕ και την υπεράσπιση των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Η απάντηση βρίσκεται στον πολιτικό αγώνα των ίδιων των εργαζόμενων για να ανατραπεί από τα κάτω η κυβέρνηση της ΝΔ με μια μαχητική εργατική αντιπολίτευση. Καμιά «εκλογική αναμονή», ενώ η κυβέρνηση διαλύει όποια δικαιώματα έχουν απομείνει. Καταδίκη της συναινετικής «σοσιαλφιλελεύθερης» πολιτικής του ΠΑΣΟΚ. Ενίσχυση ενός πολιτικού αντικαπιταλιστικού εργατικού ρεύματος ανατροπής, ενάντια στον βάρβαρο σημερινό καπιταλισμό και τις επιλογές του, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, που οι εργαζόμενοι θα είναι κύριοι της ζωής τους. Νέο Αριστερό Ρεύμα, 19 Σεπτεμβρίου 2008

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΑΕΠ

Η Επιτροπή Αγώνα Πολιτών συζήτησε το θέμα του ρυθμιστικού Σχεδίου Ιωαννίνων και κατέληξε στα κάτωθι:
Α. Θεωρεί εντελώς απαράδεκτα τα στενά χρονικά περιθώρια που έχουν τεθεί από το ΥΠΕΧΩΔΕ για το δημόσιο διάλογο πάνω σ’ αυτό το ζωτικής σημασίας σχέδιο που αφορά το μέλλον και την βιωσιμότητα της πόλης αλλά και του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος του λεκανοπεδίου.
Β. Θεωρεί ότι αυτό το Ρυθμιστικό με τα δύο εναλλακτικά σενάρια του (προτάσεις) είναι αλόγιστα αναπτυξιακό και διακυβεύει την περιβαλλοντική βιωσιμότητα των Ιωαννίνων και της ευρύτερης περιοχής, αφού η «ανάπτυξη» έχει ήδη φτάσει στα όρια κορεσμού και υπερβαίνει την φέρουσα ικανότητα των οικοσυστημάτων.

Κατόπιν αυτών:
*Ζητάμε την παράταση του χρόνου δημόσιας διαβούλευσης για το ρυθμιστικό σχέδιο τουλάχιστον κατά έξη μήνες. Γνωρίζουμε ότι το ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας είχε συζητηθεί για ένα χρόνο.
*Καλούμε όλες τις Δημοτικές Παρατάξεις των Δήμων του λεκανοπεδίου καθώς και τις Νομαρχιακές να τοποθετηθούν στα παραπάνω θέματα και τις καλούμε μαζί με όλους τους άλλους φορείς επιμελητήρια, συλλόγους καθώς και όλους τους πολίτες, σε ανοικτή σύσκεψη
τη Δευτέρα 22/9 στο Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων
και ώρα 8.00 μ.μ.
ώστε να ακουστούν όλες οι απόψεις και οι προβληματισμοί.


Γιάννενα 17.9.2008