Δε σταματάνε.Οι Παπαδήμ(ι)οι ήρθαν για να μείνουν .

Το δίλλημα τίθεται σε όλους μας.

Βαρβαρότητα ή αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης.

Έχουμε έγκαιρα προειδοποιήσει ότι οι συνέπειες και της τωρινής χούντας των τραπεζιτών και του κεφαλαίου, θα είναι πολύχρο­νες, εξαιρετικά βαριές και με ιδιαίτε­ρη ποιότητα για τους εργαζόμενους και τους ανέργους.

 Πρόκειται για μια «προσωρινή κυβέρνη­ση», αλλά η «ενόχληση θα είναι μόνιμη». Έχουν ξαμοληθεί οι δο­τοί υπουργοί των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ της Ε.Ε του ΔΝΤ, με επικεφαλής τον ίδιο τον Παπαδήμ(ι)ο, συνεπικουρούμενοι από την πλύση εγκεφάλου των ΜΜΕ για να πετύχουν μακρόχρονη παράτα­ση του βίου της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου. Μια  κοι­νοβουλευτική χούντα με τα ούλα της!

Όλοι αυτοί απαιτούν τις απολύ­σεις των δημοσίων υπαλλήλων, τον ένα εργαζόμενο ανά οικογένεια και την ανεργία στα ύψη.

Όλοι αυτοί συναινούν στην απλήρωτη εργασία και την παραβίαση των συλλογικών συμβάσεων(στις ιδιωτικές και «συνεταιριστικές» βιομηχανίες κοτόπουλου, στην συντριπτική πλειοψηφία των ξενοδοχείων, στις τράπεζες, στο σκυρόδεμα , στις κατασκευαστικές , σε σούπερ-μάρκετ, στους συμβασιούχους εκπαιδευτικούς, στα νοσοκομεία, στο Βοήθεια στο σπίτι, στις αντιπροσωπείες αυτοκινήτων, στις Ενώσεις Αγροτικών Συνεταιρισμών, στις βιομηχανίες τροφίμων, σε πολυκαταστήματα και αλλού).

Κάτω και η νέα κυβέρνηση της χούντας ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου

Πολιτικές κωλοτούμπες κυβέρνησης- αντιπολίτευσης

«Ούτε ο Μανωλιός αλλάζει, ούτε τα ρούχα του!».

Άλλοι στρίβουν δια της συναίνεσης και άλλοι δια των προτάσεων εκλογών

Το ξέσπασμα της εργατικής – λαϊκής οργής όπως αυτή εκφράστηκε στην τελευταία 48ωρη πανεργατική απεργία και στις μεγάλες, πανελλαδικής εμβέλειας κινητοποιήσεις κατά τη διάρκεια των παρελάσεων την 28η Οκτωβρίου, πανικόβαλε την κυβέρνηση-ΝΔ-ΛΑΟΣ, ΝΤΟΡΑ και πυροδότησε τις τελευταίες εξελίξεις στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας: ανακοίνωση δημοψήφισμα– κοροϊδία, διάψευσή του μετά από λίγο,  ψήφος «εμπιστοσύνης», δήθεν «παραιτήσεις» στελεχών τις κυβέρνησης - προτάσεις για κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας»…

«Μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο, η οργή του λαού», θα τους πνίξει τώρα!

Με το αναγγελθέν δημοψήφισμα, η κυβέρνηση των μνημονίων, της διαρκούς λιτότητας, του ξεπουλήματος των εργατικών δικαιωμάτων και της λαϊκής περιουσίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη διεθνή των τοκογλύφων και της κεφαλαιοκρατικής εκμετάλλευσης, ποντάρει στο «φόβο του χειρότερου» μέσα στον λαό. Νομίζουν ότι μπορεί να εκτονώσει την λαϊκή οργή στην αναμονή ενός δημοψηφίσματος.

ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΚΥΝΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ ΤΩΡΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΔΝΤ, ΜΝΗΜΟΝΙΟ

ΚΑΙ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ, ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ, ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΦΩΝΙΖΟΜΕΝΟ ΛΑΟ

Η έκρηξη της δυσαρέσκειας και της αντίδρασης για την κυβερνητική πολιτική, το γεγονός ότι εκατοντάδες χιλιάδες λαού βγήκαν στους δρόμους και στις πλατείες, ενώ οι απεργίες και οι καταλήψεις εξαπλώνονται σε υπό ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεις, αποδεικνύουν ότι το Μνημόνιο και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχουν χρεοκοπήσει πολιτικά στην συνείδηση του ελληνικού λαού.

Στην ενεργητική αντίσταση των εργαζομένων με τις ως τώρα απεργιακές και άλλες κινητοποιήσεις και την διάχυτη ενίσχυση των αντικαπιταλιστικών αναζητήσεων, έρχεται να προστεθεί τώρα η αιφνιδιαστική είσοδος στο προσκήνιο πλατιών στρωμάτων του λαού και της νεολαίας, που αναλαμβάνουν πολιτική δράση και κλονίζουν παραπέρα τη σταθερότητα του Μνημονιακού τόξου και συνολικά του αστικού συνασπισμού εξουσίας.

Οι αριστεροί και κομμουνιστές χαιρετίζουν την πρωτότυπη και ελπιδοφόρα συνάντηση των πιο διαφορετικών ρευμάτων πολιτικής αμφισβήτησης της «χούντας» κυβέρνησης – ΕΕ - ΔΝΤ. 

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ-ΤΕΛΟΣ ΑΥΤΑΠΑΤΗΣ

Δε σταματάνε .Το δίλλημα τίθεται σε όλους μας.
Βαρβαρότητα ή αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης.

Δεν είναι ώρα για πολλά λόγια. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα ανακοινώσει και θα προσπαθήσει να εφαρμόσει νέα βάρβαρα μέτρα. Όπως το πάνε θα επιδιώξουν να μας πουλάνε και τον αέρα που αναπνέουμε!

Το ελληνικό κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΜΜΕ- πρόθυμοι συνεργάτες- περιφερειάρχες- δήμαρχοι- εργατοαγροτική συνδικαλιστική αριστοκρατία) προχωρά μέσω της Ε.Ε.(νέο σύμφωνο για το ευρώ) και του ΔΝΤ στη διαρκή καθίζηση του βιοτικού μας επιπέδου, των συνθηκών ζωής και προοπτικής των εργαζομένων. Όλοι τους μας καλούν να γίνουμε «εθελοντές αιμοδότες» αφού η αγορά διψάει για αίμα.
Στην περιοχή, η ανεργία αγγίζει το 20%. Η ανασφάλιστη εργασία γενικεύεται και η απλήρωτη εργασία γίνεται νόμος: ΒΙΚΗ, Νιτσιάκος, Πέτσος (SPIDER), Πίνδος, Πτηνοτροφικός Συνεταιρισμός, Δήμοι (Συμβασιούχοι), ΤΕΙ (έκτακτοι εκπαιδευτικοί), Νοσοκομεία, Ενώσεις Αγροτικών Συνεταιρισμών, Αναπτυξιακές των ΟΤΑ, Κατασκευαστικές- Σκυρόδεμα, αρκετά ξενοδοχεία και ιχθυοκαλλιέργειες κτλ , έχουν τον κόσμο απλήρωτο από έναν μέχρι δέκα μήνες.
Η εργοδοσία έχει κηρύξει στάση πληρωμών, δεν πληρώνει τα χρέη της ενώ επιδοτείται και για διάφορους «αναπτυξιακούς» λόγους..
Τα λουκέτα των μικροεμπόρων αλλά και η διαδικασία ξεκληρίσματος των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, μέσω της πλήρους «επιχειρηματικοποίησης» της αγροτικής παραγωγής και τις συνεχείς αναθεωρήσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Θέλουν να ξεμπερδεύουν με τη ΔΩΔΩΝΗ, ενώ την ίδια ώρα καταστρέφουν την παραλία της Θεσπρωτίας μέσω του εργοστασίου αποσυμπίεσης ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ, κλείνουν σχολεία και νοσοκομεία!
Τα πιο επιθετικά τμήματα του κεφαλαίου σε συνεργασία με το τραπεζικό τομέα προσπαθούν να βγούνε από την καπιταλιστική κρίση ενισχυμένα σε βάρος της εργαζόμενης πλειοψηφίας(καταστρέφοντας φυσικά ένα μέρος του κεφαλαίου), επιβάλλοντας βαλκανικά και κινέζικα μεροκάματα για όλους! Με πρόσχημα την ανταγωνιστικότητα πάνε να μειώσουν τα μεροκάματα στο μισό. ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ.
Κανένας δεν μπορεί πλέον να παραμυθιάζεται ότι μπορεί να την βολέψει, ότι θα την βγάλει καθαρή. Τώρα είναι ώρα ευθύνης για τον καθένα μας απέναντι στην ίδια μας τη ζωή.
Δεν πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι. Το κλίμα φόβου, τρομοκρατίας και ρατσισμού που καλλιεργούνε πρέπει να σπάσει. Θα σπάσει με μαζική ανυπακοή. Με το λαό στο δρόμο, με ένα ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα, ενάντια στην τρομοκρατία των κυρίαρχων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, με απεργίες, καταλήψεις όπου γίνεται ιδιωτικοποίηση (ΔΕΚΟ-ΔΩΔΩΝΗ), με επισχέσεις διαρκείας ενάντια στην απλήρωτη εργασία.

ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ. ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ
Κάτω η κυβέρνηση. Έξω από την ΟΝΕ την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ. Διαγραφή του χρέους. Τα δάνεια τα έχουμε ξεπληρώσει με το παραπάνω. Μέτωπο ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις-επανακρατικοποίηση όλων των επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο. Να περάσουν οι τράπεζες στο δημόσιο με κοινωνικό έλεγχο. Μείωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων, να επιστρέψουν οι Έλληνες φαντάροι από τις ιμπεριαλιστικές αποστολές. Έξω από το ΝΑΤΟ. Φορολόγηση με 45% του κεφαλαίου-απαλλοτρίωση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, όχι στην ελαστική εργασία. ποινικοποίηση της ανασφάλιστης και απλήρωτης εργασίας. Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς-απαγόρευση απολύσεων-προστασία των ανέργων. Σύνταξη στα 30 και 25 χρόνια δουλειάς για άντρες και γυναίκες αντίστοιχα-προστασία της μητρότητας. Ποιοτική και πραγματικά δημόσια χωρίς επιχειρήσεις παιδεία –υγεία. Αξιοπρεπείς τιμές στα αγροτικά προϊόντα. Παραγωγική ανασυγκρότηση με βάση τους πρωτοβάθμιους παραγωγικούς συνεταιρισμούς και με σεβασμό στο περιβάλλον.
Μπορούμε να παράγουμε, μπορούμε να αποφασίζουμε τι θα παράγουμε και πως θα το παράγουμε αλλά και να μοιράζουμε τον παραγόμενο πλούτο με βάση τις σύγχρονες ανάγκες. Δεν έχουμε ανάγκη τους καπιταλιστές και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους. ΝΑ ΦΥΓΟΥΝΕ. Να ραγίσει η αστική κυριαρχία και να ανοίξει ο δρόμος της κοινωνίας των ελεύθερα συνεταιρισμένων παραγωγών της σοσιαλιστικής οργάνωσης της παραγωγής , της εργατικής εξουσίας και της κομμουνιστικής προοπτικής.

ΝΕΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ
γραφείο περιοχής Ηπείρου-Κέρκυρας-Λευκάδος
( συμμετέχει στην ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α)

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ!

Πέρασε τελικά με τις ψήφους του κυβερνητικού τάγματος στη Βουλή και των «προθύμων του ΔΝΤ», της νεοφιλελεύθερης Ντόρας και του ακροδεξιού Κιλτίδη, το νομοσχέδιο- γκιλοτίνα για τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων. Το νομοσχέδιο που επέβαλαν, μέσω του τερατώδους μνημονίου, το ελληνικό και πολυεθνικό κεφάλαιο. Ο νόμος πλέον, που καταργεί κατακτήσεις και διατάξεις κυριολεκτικά ενός ολό­κληρου αιώνα, καθώς το ύψος των αποζημιώσεων -για παράδειγμα-έχει καθοριστεί το 1920! Άντεξε δικτατορίες, πόλεμο, κατοχή, εμφύλιο, χούντες, αλλά δεν άντεξε στη σύγχρονη «οικονομική χούντα» κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ.

Η πειθαρχία που επέδειξαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, πέρα από τις τρεις αρχικές διαφοροποιήσεις στην ψηφοφορία του μνημονίου, είναι αποκαλυπτική της αντεργατικής μετάλλαξης και της σαπίλας του κυβερνητικού κόμματος. Τα ταπεινωτικά «ναι» που έδωσαν στην πιο βάρβαρη επιδρομή στους ίδιους τους ψηφοφόρους τους, αποτελεί στίγμα ντροπής που θα τους ακολουθεί για πάντα. Και δεν είναι μόνο οι βουλευτές, όλος ο κομματικός και συνδικαλιστικός μηχανισμός, οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, έχουν βαρύτατες ευθύνες, αφού συνεργάστηκαν στην προσπάθεια εκτόνωσης και απο­κλιμάκωσης των εκτεταμένων και οξύτατων αντιδράσεων. Και κα­θώς όλα αυτά δεν αρκούν, η κυβέρνηση χρησιμοποίησε την άγρια καταστολή των ΜΑΤ, το χημικό πόλεμο, τα πολυβόλα των ΜΜΕ, την προβοκάτσια της Μαρφίν, ενώ τώρα ξαμολά και το αντικομμουνιστικό «μπλουντόγκ», τον Θ. Πάγκαλο, για να προβοκάρει και να τρομάξει την Αριστερά και το κίνημα.

Εάν νομίζουν ότι θα λειτουργήσει το «ψεκάστε (χημικά), ψηφίστε (στρατιωτικά), τελειώσατε (με το λαό)» είναι γελασμένοι.

Αυτή τη στιγμή πρέπει να γίνουν μέσα στους εργαζόμενους πλατιές πολιτικές διεργασίες, να βαθύνει η αντίδραση στα μέτρα και στην κυβέρνηση, να μην περάσει η κρυφο-ΔΝΤ ανασυγκρότηση της ΝΔ του Σαμαρά και να αναζητείθεί αριστερή και αντικαπιταλιστική απάντηση (παρά το γεγονός ότι η Αριστερά αμφισβητείται) και νέα διέξοδος στο μαζικό κίνημα και στους δρόμους, που θα υπερβαίνει ακόμα και τον κοινωνικό σεισμό της 5ης Μάη. Η αναμέτρηση θα επανέλθει ακόμα πιο έντονη, καθώς οι εργαζόμενοι θα βρεθούν μπροστά στις συνέπειες των πρωτοφα­νέρωτων αντεργατικών μέτρων. Η πρώτη σύγκρουση στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) πρέπει να οργανωθεί από τώρα!!



ΝΕΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ (ΝΑΡ)

γραφείο περιοχής Ηπείρου-Κέρκυρας-Λευκάδος

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ- ΚΕΡΚΥΡΑΣ-ΛΕΥΚΑΔΑΣ του ΝΕΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ(ΝΑΡ)

1) Χαιρετίζουμε τις κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν όλες τις προηγούμενες ημέρες ενάντια στην ισραηλινή βαρβαρότητα σε βάρος της αποστολής «ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ». Καλούμε το λαό της περιοχής να συνεχίσει με κάθε τρόπο να εκφράζει την αλληλεγγύη του στον Παλαιστινιακό λαό με την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό, καταγγέλλοντας τη συνενοχή των ΗΠΑ και της Ε.Ε. αλλά και της ελληνικής και κυπριακής κυβέρνησης.

2) Η αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική των ΠΑΣΟΚ-Ε.Ε.-ΔΝΤ με τη συναίνεση των ΝΔ-ΛΑΟΣ συνεχίζεται. Η επίθεση στο βιοτικό επίπεδο παίρνει χαρακτήρα καταιγίδας. Με μια νέα ταξική ενότητα που θα συμβάλλει σε ένα πολιτικό εργατικό κίνημα ανατροπής με την αλλαγή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών, την κοινή δράση της Αριστεράς, με ενισχυμένη την ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική της πτέρυγα μπορούμε να μετατρέψουμε το «ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ» σε «ΝΑ ΠΑΕΙ ΑΛΛΙΩΣ».
Με γενικές συνελεύσεις, με τα συντονιστικά σωματείων, τις επιτροπές αγώνα σωματείων αλλά και τις ταξικές πρωτοβουλίες εργαζομένων να επιβάλλουμε απεργιακή, πανεργατική, πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κλιμάκωση.

3) Η αντιδραστική λαίλαπα σε βάρος της εργαζόμενης πλειοψηφίας και της νεολαίας χρειάζεται ένα αντιδραστικό κράτος. Αυτό έρχεται να εξυπηρετήσει ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ». Στις επικείμενες εκλογές τόσο το ΝΑΡ όσο και η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α θα παρέμβουν στην εκλογική μάχη συγκροτώντας αριστερά αντικαπιταλιστικά προγράμματα πάλης ενάντια στους δήμους και τις περιφέρειες που αποτελούν «μακρύ χέρι» των κυβερνήσεων, της Ε.Ε. Σε αυτή την κατεύθυνση θα προχωρήσουμε στη συγκρότηση μάχιμων ψηφοδελτίων.

4) Καλούμε τα μέλη και τους φίλους του ΝΑΡ, τους ανένταχτους αγωνιστές, τις σύμμαχες οργανώσεις να διευρύνουμε και να δυναμώσουμε την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Η καμπάνια συγκρότησης σε τοπικό και κλαδικό επίπεδο με μέλη πλέον, θα ξεκινήσει το αμέσως επόμενο διάστημα.
5) Καλούμε τη νεολαία των Ιωαννίνων να συμμετάσχει στο φεστιβάλ της νεολαίας ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (Αναιρέσεις 2010) στις 11-12 Ιούνη στο θεατράκι (Παραλίμνιο).

Την Παρασκευή στις 11/06 στις 9:00μ.μ στο χώρο των «Αναιρέσεων» θα πραγματοποιηθεί ομιλία για τα 20 χρόνια του ΝΑΡ με ομιλητή το σ. Ρίζο Μιχάλη, μέλος του γραφείου της Π.Ε. του ΝΑΡ.

Π.Ε. ΝΑΡ: Μάχη για την ανατροπή

Συνεδρίασε η Πολιτική Επιτροπή του ΝΑΡ και συζήτησε πάνω στις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις, ειδικά μετά τον απεργιακό σεισμό της 5^ης Μάη, αλλά και της 20 Μάη και, στη βάση αυτή, κατέληξε σε εκτιμήσεις και κατευθύνσεις για ένα πολιτικό σχέδιο παρέμβασης του ΝΑΡ στο αμέσως επόμενο διάστημα. Στην απόφαση της Π.Ε. διατυπώνεται το πλαίσιο στόχων και αιτημάτων που οι δυνάμεις του ΝΑΡ προωθούν στο κίνημα και τους αγώνες.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Γενική επίθεση ενάντια στο ΝΑΡ σε άρθρο του στις 18/4/09 Σύντροφοι ψάξτε αλλού για εχθρούς

-->

0ι δυνάμεις του ΝΑΡ στο εργατικό κίνημα ήδη από τα πέρσι- προβλέποντας την καπιταλιστική κρίση και την ολομέτωπη επίθεση στα εργατικά δικαιώματα και κατακτήσεις- στην Γ. Συνέλευση του Εργατικού Κέντρου έθεσαν ζήτημα εργατικού συντονισμού. Έβαλαν ζήτημα για συγκρότηση μιας επιτροπής από δυνάμεις της Γενικής συνέλευσης και του Εργατικού Κέντρου κόντρα και ενάντια στην πλειοψηφία του ΔΣ του ΕΚΙ, κόντρα και ενάντια στην ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Επιτροπή με ξεκάθαρο ταξικό περιεχόμενο με βάση τις γενικές συνελεύσεις των σωματείων που οι άμεσα ανακλητοί αντιπρόσωποι του θα συνεδρίαζαν βδομάδα την βδομάδα και θα πραγματοποιούνταν ΓΣ κάθε μήνα. Δυστυχώς οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ μαζί με ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ ψηφίσαν ενάντια στην συγκεκριμένη πρόταση.

Ύστερα από τις εκλογές της 4/10/09 και μπροστά στην γενική επίθεση του κεφαλαίου- κυβέρνησης -ΕΕ-ΔΝΤ ξαναθέσαμε το ζήτημα του συντονισμού των σωματείων. Μετά και από πρόταση των δυνάμεων μας στην ΓΣ του σωματείου Εμπορ/λων και λοιπών ιδιωτικών υπαλλήλων νομού Ιωαννίνων και ύστερα και από την σύμφωνη πρόταση της πλειοψηφίας που ανήκει στο ΠΑΜΕ, προς τιμής της συμφωνήθηκε- εν όψει της απεργίας της απεργίας 17/12/09- να γίνει πλατειά σύσκεψη σωματείων.

Σύσκεψη που υπέρβαινε τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, έχοντας ως στόχο τον ταξικό και αγωνιστικό συντονισμό των σωματείων. Δυστυχώς όμως παρά το καλό και συναδελφικό και συντροφικό κλίμα που υπήρξε και με την συμμετοχή δυνάμεων μέσα από το ΠΑΜΕ και την βαθιά ενωτική πρόταση των εργατικών δυνάμεων του ΝΑΡ, σημαντικό τμήμα των δυνάμεων του ΠΑΜΕ υπόσκαψε και διέλυσε την ενωτική διαδικασία που αν πετύχαινε θα δημιουργούσε άλλα δεδομένα εν όψει της εξαπόλυσης της γενικής επίθεσης της κυβέρνησης –ΕΕ –ΔΝΤ -κεφαλαίου.

Δυστυχώς κάποιοι και μέσα στο ΠΑΜΕ δεν καταλαβαίνουν από πολιτική και βάζουν το μερικό πάνω από το καθολικό αδειάζοντας και τον ίδιο τον Λένιν που έλεγε πως η επαναστατική πρωτοπορία δημιουργεί τέτοιους όρους έτσι ώστε η εργατική τάξη να μιλήσει από την πλευρά της καθολικότητας των αντιθέσεων που την αφορούν και όχι από την πλευρά του στενά μερικού κομματικού κριτηρίου.

Στην απεργία της 17/12/09 αυτό είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξουν δυο αρκετά μεγάλες απεργιακές συγκεντρώσεις: η πρώτη του ΠΑΜΕ από το δημαρχείο και η δεύτερη εξίσου μεγάλη από σωματεία, ταξικές κινήσεις και συσπειρώσεις που δράνε δυνάμεις της Αντικαπιταλιστικής, κομμουνιστικής και αντιιμπεριαλιστικής Αριστεράς από το ΕΚΙ.

Φανταστείτε τώρα αυτές οι δύο εξίσου μεγάλες πορείες να ενώνονταν˙ φανταστείτε το εργατικό ποτάμι που θα διεκδικούσε την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο και πλουτοκρατία. Φανταστείτε το πολιτικό γεγονός που θα δημιουργούνταν αν ο δρόμος πλημμύριζε με χιλιάδες γιαννιώτες διαδηλωτές. Η ευκαιρία με ευθύνη μερίδας δυνάμεων μέσα από το ΠΑΜΕ χάθηκε. Εμείς πάντως κρατάμε το θάρρος και την πολιτική οξυδέρκεια των δυνάμεων μέσα και από το ΠΑΜΕ να δουλέψουν την προοπτική του συντονισμού των σωματείων. Μια ταξική και αγωνιστική παρακαταθήκη για το μέλλον.

Όμως αντί να βγουν να αναγκαία συμπεράσματα για ένα ταξικό συντονισμό εκφράστηκε ένα αντιΝΑΡ κλίμα, ως απόρροια και αντίδραση της συζήτησης που προκάλεσε και εντός του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ η ενωτική ταξική πρόταση των δυνάμεων του ΝΑΡ.

Στην απεργιακή κινητοποίηση τις 5/3/10 και ύστερα από μια νέα απόπειρα ταξικού συντονισμού στελέχη του ΚΚΕ επιτέθηκαν σε συνδικαλιστή του ΝΑΡ ζητώντας του να αποχωρήσουν από την συγκέντρωση του ΠΑΜΕ: Σύντροφοι αποφασίστε σας παρακαλούμε τι θέλετε το ΠΑΜΕ: Ταξικό συντονιστικό σωματείων ή κομματικό /παραταξιακό μέτωπο. Εάν θέλετε το πρώτο τότε δεν επέτρεπε αυτή η συμπεριφορά απέναντι σε μια διαφορετική πολιτική αντίληψη. Εντός του εργατικού κινήματος και των σωματείων επιτρέπονται και εκφράζονται σύμπασα όλες οι απόψεις, έως και οι πλέον αντιδραστικές, αυτό λέει η Εργατική Δημοκρατία.

Αν πάλι είναι το δεύτερο τότε και πάλι δεν επέτρεπε καθώς αναδεικνύει ένα πολιτισμό που δεν προσιδιάζει σε κομμουνιστή και επαναστάτη. Άλλωστε η επαναστατική ηθική και ο κομμουνιστικός πολιτισμός δεν μπορεί να πάει πίσω από τις κατακτήσεις των αστικών επαναστάσεων αλλά να τις ολοκληρώνει σε απελευθερωτική κατεύθυνση. Ή μήπως κάνουμε λάθος σύντροφοι;;

Στις 15/4/10 γίνεται ΓΣ του ΕΚΙ, εκεί θέσαμε και εμμείναμε στην αναγκαιότητα συγκρότησης επιτροπής ενάντια στην οικονομική κρίση. Συμφωνήσαμε με την πρόταση του ΠΑΜΕ για 48ωρη απεργία 21-22 Απρίλη. Αλλά και για ένα ψήφισμα που να γράφει ενάντια σε ΕΕ, ευρώ, ΟΝΕ, ΔΝΤ, ΣΕΒ και όχι όπως αυτό που κατέβασε το ΠΑΜΕ που δεν υπήρχε στοιχείο από αυτά και που έβρίσκε σύμφωνο επί της ουσίας και την ΠΑΣΚΕ- ΔΑΚΕ, διαφωνώντας μόνο με τις μορφές πάλης, δηλαδή διαφωνώντας με την 48ωρη απεργία.

Τα αιτήματα δεν είναι ευαγγελικός λόγος που μια φορά ειπώθηκε και ισχύει απριόρι. Δίχως να θέλουμε να κάνουμε μαθήματα Λενινισμού θεωρούμε πως ο αντικαπιταλιστικός λόγος, ο πόλεμος στο πόλεμο του κεφαλαίου δεν ισχύει γενικά, παίρνει συγκεκριμένες μορφές ανά συγκεκριμένη στιγμή. Μετουσιώνεται σε συγκεκριμένη γραμμή που επιδρά στην συγκεκριμένη συγκυρία και αφορά με το επίπεδο της ταξικής πάλης και με τα συγκεκριμένα μέτρα που ανοίγονται Δηλαδή π,χ με το αντιΕΕ, αντιΔΝΤ, αντικυβερνητικό. Αλλιώς εύκολα μετατρέπεται στο αντίθετο του, η ιστορία είναι γεμάτη από τέτοιες αντιστροφές.

Ταυτόχρονα από τις δυνάμεις μας στην Ταξική Ενότητα αλλά και από τις δυνάμεις της Ταξικής Πορείας τέθηκε ζήτημα για μια νέα ΓΣ του ΕΚΙ ύστερα από την απεργία στις 22 Απρίλη για να εκτιμήσουμε την κατάσταση και να οργανώσουμε περαιτέρω τις εργατικές κινητοποιήσεις. Δυστυχώς το ΠΑΜΕ απόρριψε την πρόταση με αποτέλεσμα να περάσει η πρόταση της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ για 24ωρη απεργία στις 22Απρίλη.

Όσο για το ΝΑΡ στην ΕΛΜΕ Ιωαννίνων έχουμε να σας ενημερώσουμε πως δεν εκφράζεται στο ΔΣ της ΕΛΜΕ. Άρα σε καμία περίπτωση δεν ισχύει πως πήγαμε με την ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ . Τώρα το γιατί γράφτηκε προκαλεί έκπληξη όχι μόνο σε μας αλλά και σε μέλη του κόμματος. Και ίσως για αυτά να γράφτηκε….!!!!

Ιωάννινα 19/4/10

ΝΑΡ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Ανατροπή του "Προγράμματος Σταθερότητας" κυβέρνησης-Ε.Ε.

Πολιτική καμπάνια ξεκινάει η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή-ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε όλη τη χώρα, ενάντια στη σφοδρή αντιλαϊκή επίθεση και πολιτική με αιχμή το "Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης" κυβέρνησης-Ε.Ε. Με εξορμήσεις σε χώρους δουλειάς, παρεμβάσεις σε κλάδους και αγώνες και κύκλο συνελεύσεων και εκδηλώσεων, το Μέτωπο της Επαναστατικής και Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς θα συμβάλει για την ανάπτυξη μαζικών αγώνων. 

 

Όλοι στην Απεργία στις 10 Φεβρουαρίου 

 

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ…

Για χρόνια σε όλη την Ευρώπη, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις υπόσχονταν την απρόσκοπτη ανάπτυξη του καπιταλισμού, με την πολιτική σκληρής λιτότητας, ελαστικής εργασίας, μαζικών ιδιωτικοποιήσεων, με την απελευθέρωση και «αυτορρύθμιση» των αγορών, με την υπερδιόγκωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, τον υπερδανεισμό και την κερδοσκοπία. Όμως αυτή η πολιτική των υπερκερδών για τους πλούσιους και της συμπίεσης των λαϊκών εισοδημάτων όχι μόνο δεν οδήγησε στην ευημερία, αλλά αντίθετα ήταν αυτή που οδήγησε στο σκάσιμο της φούσκας του σύγχρονου καπιταλισμού, στην οικονομική κατάρρευση και την ύφεση, στην βαθύτερη οικονομική κρίση του συστήματος εδώ και πάνω από 80 χρόνια. Οι ίδιες δυνάμεις επικαλούνται σήμερα την ίδια ακριβώς πολιτική και για την… έξοδο από την κρίση, εκτινάσσοντας στα ύψη την ανεργία, ισοπεδώνοντας εργασιακές κατακτήσεις και δικαιώματα, σπρώχνοντας όλο και πιο βαθιά στον κοινωνικό μεσαίωνα και την κοινωνική βαρβαρότητα.

Η ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΓΙΓΑΝΤΩΣΑΝ ΧΡΕΗ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ

.

Μας λένε ότι η κρίση είναι ‘δημοσιονομική’, ιδιαίτερα στη χώρα μας, και αφορά τα δημόσια ελλείμματα. Ότι ‘έχουμε χρέη’ ‘Ότι ζούμε καλύτερα από ότι μας αναλογεί, ότι ‘πρέπει να κάνουμε θυσίες όλοι για να μη χρεοκοπήσει η οικονομία μας’.

Δεν μας λένε, όμως, ότι με το που ξέσπασε η κρίση εκεί που έλεγαν πως δεν είχαν ευρώ για μισθούς, ασφάλεια και συντάξεις βρήκαν δισεκατομμύρια για να ‘στηρίξουν’ τις φούσκες των τραπεζιτών και των επενδυτικών εταιρειών, με αποτέλεσμα την τεράστια αύξηση του χρέους σε ολόκληρο τον κόσμο! Δεν μιλούν για τις τεράστιες ενισχύσεις, επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές προς τη μεριά του κεφαλαίου. Δεν λένε λέξη για τους αρχιληστές τραπεζίτες που ενώ οι ίδιοι δανείζονται με 1% επιτόκιο (με κρατική εγγύηση!) με τη σειρά τους δανείζουν με 5% το δημόσιο. Ξεχνούν τις υπέρογκες αμυντικές δαπάνες. Ότι η Ελλάδα είναι η χώρα με την χαμηλότερη φορολογία κεφαλαίου στην Ευρώπη! Αποσιωπούν την εκτεταμένη και συνειδητή ανοχή απέναντι στη φοροδιαφυγή των επιχειρήσεων, την εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών και τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων. 

. 

Η ΕΕ-ΟΝΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΡΟΥΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Και αφού το κεφάλαιο με την πολιτική του μετέφερε την τεράστια κρίση του στα ‘δημόσια οικονομικά’, τώρα επιχειρεί μια νέα γιγάντια λεηλασία των εργαζόμενων, αξιοποιώντας σε όλη την Ευρώπη τους δρακόντειους όρους της συνθήκης του Μάαστριχτ, της ΟΝΕ και του ‘Συμφώνου Σταθερότητας’. ‘Δείκτες’ που μετράνε το ‘έλλειμμα’, αλλά όχι τις τεράστιες κοινωνικές ελλείψεις, το χρέος αλλά όχι την ανεργία. Που ορίστηκαν για να εξασφαλίσουν την σταθερότητα των κερδών και των κεφαλαίων που μετακινούνται όπου μυρίζονται χρήμα, αλλά και για να έχουν τα εργαλεία οι κυβερνήσεις απέναντι στους λαούς να επιβάλλουν λιτότητα, να περικόπτουν τις κοινωνικές δαπάνες, να ιδιωτικοποιούν τις δημόσιες επιχειρήσεις. Ο στόχος τους δεν είναι το ‘νοικοκύρεμα’ όπως λένε, αλλά μια βαθιά αντιδραστική ταξική στρατηγική, που προωθεί την κερδοφορία του κεφαλαίου ενώ βάζει στην κλίνη του Προκρούστη το δικαίωμα στη δουλειά, την υγεία, την εκπαίδευση, το περιβάλλον.

.  

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΩΝ

Η κρίση αυτή δεν είναι ούτε πρώτα ούτε και κύρια δημοσιονομική. Είναι βαθιά και συνολική κρίση του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, που επιδιώκουν να την ξεπεράσουν με ακόμα σκληρότερα μέτρα για την οριστική ισοπέδωση κατακτήσεων και δικαιωμάτων. Όλες οι δυνάμεις της εξουσίας συνασπίζονται για να περάσει αυτή η πολιτική: ο ΣΕΒ, ο μηχανισμός της ΕΕ, η νέα διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ που συμφωνεί στα αντιλαϊκά μέτρα, το ΛΑΟΣ που δεν βλέπει πουθενά εργοδότες, τράπεζες και ΕΕ και του φταίνε για όλα οι…μετανάστες και τέλος τα θλιβερά παπαγαλάκια των περιβόητων διεθνών ‘οίκων αξιολόγησης’ και των εγχώριων ΜΜΕ, που βάλθηκαν να μας πείσουν ότι πρέπει να καταστραφούν οι εργαζόμενοι για να… σωθεί η χώρα.

.

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ/ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΝΕ

Εργαζόμενοι,  

Να παλέψουμε για την ανατροπή του ‘Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης’ της κυβέρνησης και της ΕΕ

 

·         Αντί για μείωση των μισθών, που βρίσκονται στο 60% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, διεκδικούμε αυξήσεις στο ύψος των αναγκών μας. Αντί για την ακόμη μεγαλύτερη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, τις απολύσεις συμβασιούχων και την εκτίναξη της ανεργίας - ριζική μείωση του χρόνου εργασίας, σταθερή εργασία για όλους και πλήρη προστασία των ανέργων .

·         Αντί για τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, τις περικοπές της κρατικής επιδότησης στα ταμεία, την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, την ανατροπή της κοινωνικής ασφάλισης και την μετατροπή της σε ανταποδοτική και ιδιωτικοποιημένη - πάταξη της εισφοροδιαφυγής του κεφαλαίου και της μαύρης εργασίας, κανένας εργαζόμενος χωρίς πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης, αύξηση των συντάξεων

·         Αντί για φοροεπιδρομή με αυξήσεις στους αντιλαϊκούς έμμεσους φόρους και νέα επιβάρυνση των μισθωτών σε μια χώρα που έχει το χαμηλότερο ποσοστό φορολογίας κεφαλαίου - επαναφορά της φορολογίας στο 45% των κερδών, αύξηση του αφορολόγητου για μισθούς και συντάξεις, κατάργηση των έμμεσων φόρων στα είδη πρώτης ανάγκης.

·         Αντί για τη συρρίκνωση των κοινωνικών δαπανών – δημόσια δωρεάν Παιδεία, Υγεία για όλους. Μαζικές προσλήψεις στα σχολεία και στα νοσοκομεία.

·         Αντί για νέο γύρο ιδιωτικοποιήσεων και ξεπούλημα των δημόσιων επιχειρήσεων για να αποπληρωθεί το δημόσιο χρέος στους ντόπιους και ξένους μεγαλοτραπεζίτες και τοκογλύφους, εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των επιχειρήσεων που κλείνουν με εργατικό και λαϊκό έλεγχο.

·         Αντί για ‘στάση πληρωμών’ στους μισθούς, τα επιδόματα ανεργίας και τις συντάξεις, στάση πληρωμών στο χρέος και τους τραπεζίτες

·         Αντί για την υποταγή στην ΟΝΕ, το ευρώ και τα Προγράμματα Σταθερότητας που μας εξοντώνουν– πάλη για την ανατροπή τους για απειθαρχία στην πολιτική και τους δείκτες τους.

Για να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας, για να ζούμε όπως μας αξίζει με βάση τον τεράστιο πλούτο που σήμερα παράγουμε, δεν υπάρχει λύση μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ και της ΟΝΕ και της κυρίαρχης πολιτικής. Πρέπει να έρθουμε σε ρήξη με όλο αυτόν τον μηχανισμό που έχουν στήσει το κεφάλαιο, οι τράπεζες και οι κυβερνήσεις του, έως την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από αυτόν και την συνολική του διάλυση. Να αμφισβητήσουμε συνολικότερα την πολιτική και την κοινωνία του κέρδους, της αγοράς και της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και εκμετάλλευσης και στην πορεία να την ανατρέψουμε. 

. 

ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η 10^η ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ ΜΕΡΑ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ 

. 

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να κάνουν ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ για να βγει ο καπιταλισμός από την κρίση του πάνω στα ερείπια των κοινωνικών μας δικαιωμάτων. ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ.  

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 10 ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ. Με οργάνωση απ’ τα κάτω, με μαζικές συνελεύσεις και αγωνιστικό συντονισμό όλων των ταξικών και αγωνιστικών δυνάμεων. Ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός προσπαθεί να εμποδίσει με κάθε τρόπο την πανεργατική, ενωτική, μαχητική απάντηση που είναι σήμερα αναγκαία, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον χυδαίο απεργοσπαστικό ρόλο της ηγεσίας της ΓΣΕΕ.

Θα βγούνε γελασμένοι. Οι μεγάλοι αγώνες των περασμένων χρόνων, η έκρηξη του Δεκέμβρη του 2008, η παρακαταθήκη της απεργίας της 17^ης του Δεκέμβρη έδειξαν ότι μέσα στην κοινωνία υπάρχουν μεγάλα αποθέματα αγωνιστικότητας, οργής, διεκδίκησης. Σε αυτήν την πολιτική μάχη θα κριθεί και η αριστερά. Ήρθε η ώρα να δείξει με την μαχητικότητα και την αποφασιστικότητά της, με την συμβολή της στην από τα κάτω οργάνωση των μαχητικών, ενωτικών αγώνων, με την ανεξαρτησία της από τα κόμματα του συστήματος και το κράτος, με την ριζοσπαστική πάλη ενάντια στην ΕΕ και τον καπιταλισμό, με κριτική ματιά πάνω στον ίδιο της τον εαυτό για την αναγέννηση μιας νέας επαναστατικής προοπτικής, ότι μπορεί να είναι πραγματικά χρήσιμη στους εργαζομένους. 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η "πτώση του τείχους" στο φόντο της καπιταλιστικής κρίσης

Στις 9 Νοεμβρίου, οι κυρίαρχοι του κόσμου θα «γιορτάσουν» τα 20 χρόνια από την πτώση του τείχους του Βερολίνου, που συμβολίζει την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και το πολυπόθητο για το παγκόσμιο κεφάλαιο «τέλος της ιστορίας». 

 

Η φιέστα που ετοιμάζει η δεξιά καγκελάριος της Γερμανίας Μέρκελ, με προσκεκλημένους όλους τους πρωταγωνιστές του 1989-1990, τον Γκορμπατσόφ και τον Κολ, τον Μπους και τον Λεχ Βαλέσα, αλλά και όλο το σημερινό πολιτικό προσωπικό του αστικού συνασπισμού εξουσίας, θέλει να δώσει το μήνυμα της νίκης της αγοράς, της δυτικής αστικής δημοκρατίας. Οι γιορτές τους όμως δεν είναι τόσο «χαρούμενες» όσο παρουσιάζονται! 

 

Όλα έχουν αλλάξει. Υπό άλλες συνθήκες το 2009 θα ήταν εορταστική χρονιά για τους άρχοντες τους κόσμου. Όμως στο επίκεντρο της συζήτησης είναι η κρίση του υπαρκτού καπιταλισμού, τα καταστροφικά του αδιέξοδα για τους εργαζόμενους και τη νεολαία, τη φύση, τη δημοκρατία και τον πολιτισμό.

 

Οι χιλιάδες εργάτες της Opel που πλήττονται από την κρίση διαδηλώνουν στους δρόμους των γερμανικών πόλεων, χωρίς να δίνουν και μεγάλη σημασία για τις φιέστες της «νίκης της αγοράς» μπροστά στην πύλη του Βρανδεμβούργου. Ο συμβολισμός είναι χαρακτηριστικός!

Σήμερα, όσο ποτέ, ξανατίθεται το ιστορικό δίλημμα: σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα; Η μόνη ρεαλιστική απάντηση είναι, η πάλη της εργαζόμενης πλειοψηφίας ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, για την κοινωνική απελευθέρωση. Η επαναθεμελίωση της κομμουνιστικής απελευθερωτικής θεωρίας και πρακτικής στο σήμερα.

 

Οι εχθροί του εργατικού κινήματος στηρίζουν συχνά στη σύγκριση μεταξύ αγοράς και (ανύπαρκτου) «σοσιαλισμού» τις θεωρίες τους για το οριστικό του τέλος και την τελική του ήττα. Οι διάφοροι «φίλοι» του εργατικού κινήματος απαντούν συχνά με τη νοσταλγία για τις «παλιές καλές εποχές», πράγμα που ούτε το χθες μπορεί να ερμηνεύσει, ούτε το αύριο να φωτίσει, μα ούτε και το σήμερα να ωθήσει σε αριστερή κατεύθυνση.

 

Αυτό που απαιτείται για μια πιο διεισδυτική ανάγνωση της ιστορίας, αλλά και για μια ουσιαστική παρέμβαση στο σήμερα και στο αύριο, δεν είναι απλώς ένα ανακάτεμα κι ένας συνυπολογισμός αντικειμενικών και υποκειμενικών συνθηκών. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο: η προσπάθεια να αντιμετωπιστούν διαλεκτικά και στη δυναμική τους εξέλιξη και σχέση οι δύο αυτοί παράγοντες. Η σχέση ανάμεσα στις αντικειμενικές και τις υποκειμενικές συνθήκες αποτελεί κρίσιμο στοιχείο και, σε μεγάλο βαθμό, εκφράζει τους συσχετισμούς της ταξικής πάλης. Αποτελεί επίσης μέτρο της εσωτερικής διαπάλης, μέσα στην ίδια την εργατική τάξη, ανάμεσα στην τάση της χειραφέτησης και της επανάστασης, από τη μια, και στην τάση της ενσωμάτωσης και της υποταγής, από την άλλη.

 

Το ΝΑΡ, σαν συμβολή στη συζήτηση για το χθες, το σήμερα και το αύριο του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος, έχει καταθέσει μια πρώτη αποτίμηση και άποψη για την ιστορία, την κατάρρευση, την διαδρομή της επαναστατικής πάλης. Δείτε τα κείμενα για το θέμα:

 

1. Το εγχείρημα της Κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης και η ιστορία

2. Για τη φύση και το χαρακτήρα των χωρών του "υπαρκτού σοσιαλισμού"

3. Ορισμένα ζητήματα γύρω από την ιστορική διαδρομή του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος στη Δύση

Πρώτα συμπεράσματα του Γραφείου της Π.Ε. του ΝΑΡ για τα αποτελέσματα των εκλογών

Το Γραφείο της Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ εξέδωσε ανακοίνωση με τα πρώτα συμπεράσματα σε σχέση με την εκλογική μάχη και τα αποτελέσματα των εκλογών της 4 Οκτωβρίου. Τα συμπεράσματα αυτά έχουν τεθεί για συζήτηση σε όλες τις Οργανώσεις Βάσης του ΝΑΡ και της νΚΑ, ώστε να οργανωθεί ένας πλούσιος διάλογος και να εμπλουτιστούν με στοιχεία και πολιτικά συμπεράσματα οι τελικές αποφάσεις του ΝΑΡ. Στα πλαίσια αυτά η Πολιτική Επιτροπή του ΝΑΡ θα συνεδριάσει στις 17 Οκτωβρίου για να εκτιμήσει συνολικά το αποτέλεσμα και να συζητήσει τον πολιτικό και οργανωτικό σχεδιασμό της οργάνωσης στην νέα κατάσταση, μετά τις εκλογές.

Ταυτόχρονα, από την ερχόμενη εβδομάδα, από τις στήλες της εφημερίδας ΠΡΙΝ, αλλά και σε πανελλαδικό επίπεδο, με συζητήσεις, συσκέψεις και εκδηλώσεις, θα ανοίξει ο ευρύτερος διάλογος με όλο το δυναμικό της αντικαπιταλστικής αριστεράς και τους αγωνιστές που θέλουν να συμβάλλουν με σκέψεις, ιδέες και προτάσεις.

Όπως τονίζει η απόφαση του Γραφείου της Π.Ε. του ΝΑΡ, "Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες αγωνιστές που τίμησαν με την δράση τους και την υποστήριξή τους το κοινό μας εγχείρημα και τις οργανωμένες δυνάμεις που έδωσαν από κοινού την μάχη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το ΝΑΡ θα δώσει όλες του τις δυνάμεις τόσο στους νέους αγώνες που έρχονται, όσο και για τη δημιουργία του αντικαπιταλιστικού και κομμουνιστικού υποκειμένου που απαιτεί η εποχή μας."

Διαβάστε ολόκληρη την Ανακοίνωση του Γραφείου της Π.Ε. του ΝΑΡ για τα πρώτα συμπεράσματα από τα αποτελέσματα των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου.

.

ΠΡΩΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ Π.Ε. ΤΟΥ ΝΑΡ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ 4/10

1. Οι βουλευτικές εκλογές του Οκτώβρη, η πρόωρη προκήρυξη τους, το πολιτικό περιεχόμενο της αντιπαράθεσης, ο τρόπος διεξαγωγής και τα αποτελέσματα τους σφραγίζονται από την καπιταλιστική κρίση, τη μεγάλη όξυνση όλων των αντιθέσεων του συστήματος, την κρίση εκπροσώπησης του πολιτικού συστήματος αλλά και από το σημαντικό ρόλο των κοινωνικών αντιστάσεων που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα και κυρίως από την προοπτική ποιοτικής και ποσοτικής ανάπτυξης τους. Η προκήρυξη των πρόωρων εκλογών και η όσο το δυνατόν γρηγορότερη «αλλαγή φρουράς» με το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, επιβλήθηκε από σημαντικές μερίδες του κεφαλαίου μπροστά στον υπαρκτό κίνδυνο, η μαζική καταδίκη της πολιτικής της ΝΔ να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες κοινωνικές συγκρούσεις με μεγάλο κόστος συνολικά για την αστική πολιτική.

2. Η ΝΔ γνώρισε μία εκλογική συντριβή.

Πλήρωσε την βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική της, τις προκλητικές αντεργατικές εξαγγελίες περί «παγώματος μισθών για την αντιμετώπιση της κρίσης», τη συνολική χειροτέρευση της ζωής των εργαζομένων, αλλά και την τραγική διάψευση των εξαγγελιών για «χρηστή διαχείριση» και «καθαρά χέρια». Η κατακρήμνισή της, ειδικά στην εργατική τάξη, αντανακλά την βαθιά και καθολική κρίση (οικονομική, κοινωνική, πολιτική, οικολογική, ηθική) του σύγχρονου καπιταλισμού, η οποία χρεώνεται, πρώτα από όλα, στον κάθε φορά διαχειριστή του.

Σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας και ιδιαίτερα η κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη, παρά το γεγονός ότι η έκταση, η ένταση και η κατεύθυνση τους, ήταν αναντίστοιχες με το βάθος της αντεργατικής επίθεσης.

Η εκλογική ήττα έχει φέρει σε κατάσταση κρίσης την ΝΔ, με την αποχώρηση Καραμανλή και βασικών στελεχών της. Θα οδηγήσει σε ισχυρή διαπάλη των ρευμάτων που την συγκροτούν, με ρόλο και παρέμβαση της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστικών κέντρων και με άδηλες προς το παρόν επιδράσεις στο πολιτικό σύστημα. Φυσικά το αστικό σύστημα δεν θέλει μια «διαλυμένη» ΝΔ, και για αυτό έχει αρχίσει η επιχείρηση αναστήλωσής της.

3. Το ανεβασμένο εκλογικό ποσοστό του ΠΑΣΟΚ δεν συνιστά ένα θετικό, επιθετικό όραμα αλλαγής, αλλά μια αμυντική στάση μειωμένων προσδοκιών, χωρίς να λείπουν ελπίδες και αυταπάτες για κάτι καλύτερο στην εποχή της κρίσης. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι, στη σημερινή φάση της ολοένα και μεγαλύτερης αποστασιοποίησης των εργαζομένων από τα αστικά πολιτικά κόμματα, το ΠΑΣΟΚ συγκέντρωσε σε απόλυτο αριθμό ψήφων την ‘θριαμβευτική’ 4^η Οκτώβρη όσους ψήφους είχε πάρει το 2004 της εκλογικής ήττας και αυτό παρά την ανοιχτή υποστήριξη των μεγάλων συμφερόντων. Οι εργαζόμενοι, μέσα στην κρίση, στράφηκαν στην κοινοβουλευτική λύση του «μικρότερου κακού», καθώς το εργατικό λαϊκό κίνημα και η Αριστερά, παρά τις αντιστάσεις τους, δεν έχουν αποδείξει την ικανότητά τους να αλλάζουν την κατάσταση και να συγκροτούν μια άλλη πολιτική διέξοδο.

Το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση θα διαχειριστεί με αντιλαϊκό τρόπο την κρίση. Τα κοινωνικά-ταξικά συμφέροντα που εκφράζει ως αστικό κόμμα, οι μέχρι τώρα τοποθετήσεις του, οι δρακόντειες δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Συμφώνου Σταθερότητας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, δεν αφήνουν το παραμικρό περιθώριο αυταπατών για την κατεύθυνση της πολιτικής του υπέρ της εργοδοσίας και των δυνάμεων της αγοράς.

Με αυτά που υπόσχεται το ΠΑΣΟΚ ως "φιλολαϊκά" μέτρα καλλιεργεί και συντηρεί τις «μικρές προσδοκίες» και «αγοράζει» πολιτικό χρόνο για την σταθεροποίηση της εξουσίας του και την αποτροπή του λαϊκού παράγοντα να δράσει ανεξάρτητα. Επιδιώκει, με τον τρόπο αυτό, να προωθήσει απρόσκοπτα τις πιο "στρατηγικές", τις βαθύτερες αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για το ξεπέρασμα της κρίσης.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα μπει σε δοκιμασία πολύ γρήγορα. Η εμπειρία από τις εκλογικές διαδικασίες σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης δείχνει ότι, οι κυβερνήσεις φθείρονται πιο γρήγορα από ποτέ, λόγω της βαθύτερης αδυναμίας του καπιταλισμού για μονιμότερες απαντήσεις, στο έδαφος της σχετικής κοινωνικοπολιτικής αστάθειας που διαμορφώνεται. Στις νέες συνθήκες, μάζες εργαζομένων που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ μπορεί να κινηθούν σε αγωνιστική κατεύθυνση και προς τα αριστερά, αλλά υπό την προϋπόθεση ενός ανασυγκροτημένου ταξικά εργατικού κινήματος και της ανάδειξης μιας άλλης ανατρεπτικής Αριστεράς.

4. Ο ΛΑΟΣ και γενικά η ακροδεξιά ενισχύθηκαν σημαντικά σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές, χωρίς όμως να πετύχουν κάποια βελτίωση σε σχέση με τις ευρωεκλογές. Εν μέρει η ανάπτυξή του ΛΑΟΣ οφείλεται στην κρίση που ταλανίζει τη ΝΔ. Από την άλλη μεριά, είναι φανερό ότι απευθύνεται και κερδίζει τμήματα των λαϊκών στρωμάτων που, απογοητευμένα και χωρίς διέξοδο από την κρίση, δέχονται τον ξενόφοβο, ρατσιστικό, και εθνικιστικό του λόγο. Έχει έντονα ιδεολογικό ρόλο στα «παραδοσιακά» εθνικά ιδεώδη και λειτουργεί ως ακροδεξιός μοχλός πίεσης στο πολιτικό σύστημα.

5. Συνολικά το αστικό πολιτικό σύστημα δεν ξεπέρασε με την ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ την κρίση εκπροσώπησης και αξιοπιστίας απέναντι στους εργαζόμενους. Το συνολικό ποσοστό του δικομματισμού είναι το χαμηλότερο στην ιστορία του. Όπως δείχνουν και τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογικών αναμετρήσεων στην Ευρώπη, το κεφάλαιο δεν έχει βρει τρόπο να υπερβεί την κρίση εκπροσώπησης, η σοσιαλδημοκρατία παραδέρνει στην κρίση της, ενώ υπάρχει δυνατότητα για την ανάδυση αντιδραστικών ρευμάτων, Μαζί, όμως, με τις δυσκολίες αυτές διαμορφώνονται νέοι όροι και δυνατότητες και για μια νέα άνοδο του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς.

6. Οι δυνάμεις της ρεφορμιστικής Αριστεράς παρουσίασαν αύξηση των ψήφων τους σε σχέση με τις ευρωεκλογές, σημείωσαν ωστόσο εκλογική κάμψη σε σχέση με τις εκλογές του 2007. Εμφανίζεται και πάλι η αδυναμία τους, μετά από αγώνες, μετά από τον Δεκέμβρη, και σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, να κερδίσουν στις λαϊκές συνειδήσεις και να ανοίξουν δρόμους χειραφέτησης των εργαζομένων.

Το ΚΚΕ, παρά την συμβολή του σε επιμέρους εργατικές και λαϊκές διεκδικήσεις, βρέθηκε σε πολιτική απόσταση από σημαντικούς αγώνες της περιόδου. H ‘αντικαπιταλιστική ρητορική’, η πολιτική αντιπαράθεση με τα αστικά κόμματα, την ΕΕ και τον υποταγμένο συνδικαλισμό χάνει την θετική της σημασία καθώς συνοδεύονται σε πολλές περιπτώσεις από μια συντηρητική πρακτική, (με αποκορύφωμα τα εύσημα που πήρε από την αστική τάξη λόγω της στάσης του τον Δεκέμβρη), και φόβο μπροστά στην κατάχτηση μιας αυτοτελούς πολιτικής δυναμικής από το κίνημα των εργαζόμενων και της νεολαίας. Έτσι συσπειρώνει σε μεγάλο βαθμό δυνάμεις στην βάση της γενικής κοινοβουλευτικού χαρακτήρα πολιτικής διαμαρτυρίας, που με τη σχετική όξυνση των διλημμάτων επιστρέφουν στις κυβερνητικές λύσεις. Οι παραπάνω αντιφάσεις, μαζί με την υπεράσπιση των εκμεταλλευτικών καθεστώτων του «υπαρκτού σοσιαλισμού» ενισχύουν τις τάσεις αριστερής αναζήτησης σε αγωνιστές του χώρου αυτού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ παρά τη συμμετοχή τμημάτων του στους αγώνες δεν μπορεί να υπερβεί μια ρηχή «αντινεοφιλελεύθερη» λογική, χωρίς αμφισβήτηση της ΕΕ και των βασικών πυλώνων της αστικής πολιτικής. Δεν διαφοροποιείται από τον υποταγμένο συνδικαλισμό, ενώ παραμένει ανοιχτός στην διαπραγμάτευση με την μεταλλαγμένη σοσιαλδημοκρατία και ο σοσιαλιστικός του ορίζοντας δεν υπερβαίνει τον "ανθρώπινο καπιταλισμό". Οι πολιτικές διαφορές που αναπτύχθηκαν στο εσωτερικό του δεν αφορούν δύο ποιοτικά διαφορετικά προγράμματα, αλλά εκφράζουν μια κοινή κατεύθυνση «μεταρρυθμισμού», αποδοχής της ΕΕ και «αριστερού κυβερνητισμού», με διαφοροποιήσεις στους δρόμους και τα μέσα προώθησης της. Έτσι σε μεγάλο βαθμό το ρεύμα που συγκροτεί είναι ανοιχτό προς την σοσιαλδημοκρατία. Σημαντικό στοιχείο του εκλογικού του αποτελέσματος είναι η ενίσχυση της πιο δεξιάς του πτέρυγας σε όλα τα επίπεδα και η πολιτική υποβάθμιση της παρουσίας των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ (ΚΟΕ, ΑΚΟΑ κλπ).

7. Αξιοσημείωτη άνοδο σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές σημείωσαν οι Οικολόγοι-Πράσινοι. Το ρεύμα αυτό που έχει σαν περιεχόμενό του μια λογική πράσινης –καπιταλιστικής- ανάπτυξης, δήλωσε καθαρά την διάθεσή του να συμβάλλει ακόμα και σε κυβερνητικές λύσεις με οποιοδήποτε από τα δύο μεγάλα κόμματα. Ενισχύθηκε από τμήματα του κατεστημένου στα πλαίσια της αναζήτησης ενός ‘μπαλαντέρ’ στο πολιτικό σύστημα. Εντούτοις, η άνοδός του αντανακλά και την αυξανόμενη σημασία στη συνείδηση των εργαζόμενων του οικολογικού προβλήματος.

8. Το αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ελπιδοφόρο. Αποτελεί επιτυχία για τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής -επαναστατικής και της κομμουνιστικής Αριστεράς χωρίς να υπερβαίνει την ανεπάρκεια της για την αναγκαία τομή στην εποχή μας και να αλλάζει ουσιαστικά το συσχετισμό στην αριστερά. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα από την συγκρότηση της, κατόρθωσε να γίνει ένα σημείο αναφοράς για χιλιάδες αγωνιστές και να υπερβεί σε ψήφους το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και το άθροισμα των ψήφων των συνιστωσών της στις βουλευτικές εκλογές του 2007. Είναι φανερό ότι οι ευθύνες μας στο κίνημα και στα μέτωπα της νέας περιόδου αυξάνουν ποιοτικά.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπόρεσε να γίνει σημείο αναφοράς ενός ευρύτερου δυναμικού γιατί, με όποια κενά και αδυναμίες, έκφρασε μια ενωτική αντικαπιταλιστική δυναμική. Ενωτική γιατί, πέρα από τα προβλήματα, αποτέλεσε ένα χώρο συνένωσης οργανώσεων και αγωνιστών, αλλά και αντικαπιταλιστική γιατί εξέπεμψε ένα σχετικά διακριτό αντικαπιταλιστικό στίγμα ανατροπής της επίθεσης με στοιχεία μιας σύγχρονης επαναστατικής και κομμουνιστικής αναφοράς. Ταυτόχρονα, έχει δώσει δείγματα γραφής σε εργατικούς αγώνες και μέτωπα, όπου είχε, παρά τις αντιφάσεις της, ανεξάρτητη από το σύστημα αγωνιστική πρακτική.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίχτηκε από την μεγάλη πλειοψηφία των αγωνιστών του ευρύτερου κοινωνικού και πολιτικού ρεύματος της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, του κόσμου των εργατικών σχημάτων - παρεμβάσεων και του νεολαιίστικου κινήματος, προκάλεσε ενδιαφέρον και σε ένα μικρό βαθμό, μετατόπιση ορισμένων δυνάμεων που εκφράζονταν ως τώρα με την ρεφορμιστική αριστερά και παρουσίασε μια ορισμένη τάση αύξησης στις πιο εργατικές-λαϊκές περιοχές.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να έχουμε επίγνωση των ανεπαρκειών και των αντιφάσεων του εγχειρήματος στη στρατηγική φυσιογνωμία, στο πολιτικό πρόγραμμα, στο εργατικό κίνημα, στη μετωπική λογική καθώς και στη συγκρότηση και εργατοδημοκρατική λειτουργία του. Τα προβλήματα αυτά απασχολούν χιλιάδες αγωνιστές και εργαζόμενους που στήριξαν κριτικά και υπό όρους την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και πρέπει να γίνουν αντικείμενο ανοικτής δημοκρατικής συζήτησης και συλλογικής αντιμετώπισης.

Το αμέσως επόμενο διάστημα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα δοκιμαστεί σε κρίσιμα μέτωπα πάλης:

9. Στην ανάπτυξη της λαϊκής και εργατικής πάλης ενάντια στην νέα καπιταλιστική επίθεση και την κυβερνητική πολιτική.

Καμιά ανακωχή – καμιά αναμονή απέναντι στην επίθεση που θα ξεδιπλώσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Μαχητική εργατική αριστερή αντιπολίτευση, στηριγμένη σε ένα πολιτικό κίνημα εργαζομένων, νεολαίας, ανέργων και φτωχών αγροτών. Για την διεκδίκηση μιας Χάρτας αναγκών και δικαιωμάτων εργαζομένων και νεολαίας. Για να ξηλωθούν άμεσα όλες οι αντιδραστικές «μεταρρυθμίσεις» της ΝΔ αλλά και του ΠΑΣΟΚ όλων των τελευταίων χρόνων, στην εργασία, την παιδεία και στο μέτωπο των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων εργαζομένων, νεολαίας και μεταναστών. Για να πληρώσει το κεφάλαιο την κρίση και όχι οι εργαζόμενοι. Για να πάρουν πίσω οι εργαζόμενοι την κλεμμένη υπεραξία, για να μοιραστούν τα κέρδη και ο τεράστιος κοινωνικός πλούτος που δημιουργούν οι ίδιοι και όχι οι ζημιές που δημιουργούν οι καπιταλιστές. Για αντικαπιταλιστικές οικονομικές - κοινωνικές – πολιτικές κατακτήσεις και ρήξεις που θα επιφέρουν ουσιαστικούς κλονισμούς στην αστική στρατηγική και την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, στην πορεία για την αντικαπιταλιστική επανάσταση.

10. Κρίσιμο ζήτημα αποτελεί η ανάπτυξη μιας νέας ταξικής αγωνιστικής ενότητας για την υπέρβαση του υποταγμένου γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, που το επόμενο διάστημα θα είναι και άμεσα κυβερνητικός. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, θα πρέπει πολιτικά να εκφράσει την αντιπαράθεση με την λογική της συναίνεσης, της ανοχής, της αναμονής και της υποταγής στην κυβερνητική πολιτική, πρωτοστατώντας σε συνελεύσεις, επιτροπές αγώνα και πρωτοβουλίες δράσης των σωματείων.

11. Αναγκαία συνθήκη είναι η ανάπτυξη, ενίσχυση, πολιτικοποίηση και συντονισμός της αριστερής πτέρυγας του εργατικού κινήματος (εργατικά σχήματα – Παρεμβάσεις), αλλά και σε κάθε μέτωπο: νεολαία, παιδεία, πόλη – χώρος – περιβάλλον, ελευθερίες, αντιπολεμικό, μετανάστες κλπ. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να συμβάλλει αποφασιστικά και ενωτικά με λογική «πόλος παντού», χωρίς υποκατάσταση των σχημάτων. Ξεχωριστής σημασίας αποτελεί η ανάγκη εμφάνισης και των δυνάμεων εκείνων που συμφωνούν βαθύτερα σε μια λογική ταξικής αναγέννησης και ανάπτυξης ενός νέου εργατικού κινήματος.

12. Στην ανάπτυξη της κοινής δράσης των δυνάμεων και των αγωνιστών της αριστεράς για το ξέσπασμα πραγματικών αγώνων, για την υπέρβαση της κυβερνητικής- εργοδοτικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, για ένα πλατύ διάλογο μπροστά στους εργαζόμενους. Ξεπερνώντας έτσι τον αριστερό εμφύλιο καθώς και την άγονη περιχαράκωση που διευκολύνει την κυριαρχία του υποταγμένου συνδικαλισμού στο κίνημα.

13. Η ανάδειξη του κοινού κεκτημένου της συγκρότησης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η ανάπτυξη των προγραμματικών πολιτικών της θέσεων πρέπει να συνδυαστεί με αποφασιστικά βήματα μετασχηματισμού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε ένα χώρο με διαδικασίες εργατικής δημοκρατίας, και αποφασιστικό ρόλο των συλλογικοτήτων βάσης με αιρετή και ανακλητή εκπροσώπησή τους.

Μια τέτοια συγκρότηση δεν θα υπερβαίνει τεχνητά ούτε θα λύνει οργανωτικά τις υπάρχουσες πολιτικές διαφορές και αντιφάσεις, θα υπολογίζει το επίπεδο πολιτικής συμφωνίας και ωρίμανσης του εγχειρήματος, θα προχωράει όμως σε μια κατεύθυνση αντικαπιταλιστική, επαναστατική και σύγχρονα κομμουνιστική με τον αποφασιστικό ρόλο του συνόλου του δυναμικού ενταγμένου κα ανένταχτου που στηρίζουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ταυτόχρονα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πρέπει να απευθύνει κάλεσμα προς όλους τους πρωτοπόρους αγωνιστές, τους ανένταχτους και δυνάμεις της επαναστατικής Αριστεράς να συμμετέχουν στο ενωτικό εγχείρημα της.

Υπογραμμίζουμε γενικότερα την ανάγκη, όλες οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς να προχωρήσουν σε κοινή δράση στο μαζικό κίνημα και στα πολιτικά μέτωπα, αλλά και σε διάλογο για τον ανεξάρτητο πόλο της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής και κομμουνιστικής Αριστεράς.

14. Θα συμβάλουμε ως ΝΑΡ το επόμενο διάστημα σε πρωτοβουλίες διαλόγου για το θέμα της επαναθεμελίωσης του κομμουνισμού της εποχής μας, του περιεχομένου της αντικαπιταλιστικής πάλης, της ανάπτυξης ρεύματος δημιουργικού και επαναστατικού μαρξισμού και του σύγχρονου επαναστατικού και κομμουνιστικού υποκειμένου.

15. Το ΝΑΡ, κρίνοντας με κριτικό και αυτοκριτικό τρόπο τη δράση του, καλείται να αναβαθμίσει τον πολιτικό, ιδεολογικό και οργανωτικό του ρόλο, ως στοιχείο συμβολής του στους αγώνες, στο αντικαπιταλιστικό μέτωπο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στην υπόθεση της κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης.

Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες αγωνιστές που τίμησαν με την δράση τους και την υποστήριξή τους το κοινό μας εγχείρημα, και τις οργανωμένες δυνάμεις που έδωσαν από κοινού την μάχη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το ΝΑΡ θα δώσει όλες του τις δυνάμεις τόσο στους νέους αγώνες που έρχονται, όσο και για τη δημιουργία του αντικαπιταλιστικού και κομμουνιστικού υποκειμένου που απαιτεί η εποχή μας.

Το Γραφείο της Π.Ε. του ΝΑΡ

Οκτώβριος 2009

Προκήρυξη νΚΑ για τις βουλευτικές εκλογές

...στις εκλογές της κρίσης

Οι εκλογές της 4ης Οκτώβρη θα γίνουν εν μέσω της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Αυτή την οικονομική κρίση θα κληθούμε να πληρώσουμε εμείς, οι εργαζόμενοι και η νεολαία. Στο όνομα αυτής της κρίσης θα μας καλέσουν να απολυθούμε, να πληρωθούμε λιγότερο και να δουλέψουμε περισσότερο, να μη ζητήσουμε περισσότερα από όσα μας προσφέρουν. Εμείς που τόσα χρόνια πληρώναμε τα κέρδη τους, τωρά ακόμη περισσότερο οφείλουμε, λένε, να σωπάσουμε, να πληρώσουμε και τις ζημιές.

...στην Κυβέρνηση της ΝΔ

η οποία τα τελευταία 5.5 χρόνια ήταν ο οδηγός της επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων και των νέων. Η ΝΔ ήταν η κυβέρνηση των σκανδάλων της Siemens, του Βατοπεδίου, των κάθε λογής Ζαχόπουλων. Ήταν η κυβέρνηση της τεράστιας οικολογικής καταστροφής, της καμμένης Ελλάδας. Ήταν η κυβέρνηση που δολοφόνησε εν ψυχρώ ένα παιδί, ήταν η κυβέρνηση των εργατικών ατυχημάτων στο Πέραμα, τη Λάρκο, την ΕΥΔΑΠ. Ήταν η κυβέρνηση της αντιδραστικής μεταρρύθμισης στην παιδεία και την εργασία. Η κυβέρνηση που έως και τώρα, αποχωρόντας, αναγγέλει νέα μέτρα για την κατάργηση των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης για τις γυναίκες, το πάγωμα των μισθών στο δημόσιο, την περικοπή του 13ου μισθού και τόσα άλλα.

Αυτή η κυβέρνηση αποχωρεί ομολογώντας τη χρεοκοπία της και προσπαθεί να προσφέρει την ύστατη βοήθειά της στο πολιτικό σύστημα. Δίνει «υπέυθυνα» τη σκυτάλη στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο, τώρα καλύτερα από αυτήν, θα επιδιώξει να συνεχίσει την επίθεση, όπως άλλωστε την είχε ξεκινήσει πριν τη ΝΔ.

Για τη φθορά αυτής της κυβέρνησης οι αγώνες της νεολαίας έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Ο Καραμανλής παραιτείται υπό το φόβο νέων αγώνων και διεκδικήσεων από την πλευρά του κινήματος. Η δυσαρέσκεια που διογκώνεται λόγω και της οικονομικής κρίσης, η οργή του «δεν πάει άλλο» που ορμητικά βγήκε στο προσκήνιο τον περασμένο Δεκέμβρη, είναι ο αστάθμητος παράγοντας που φοβίζει τα κυβερνητικά επιτελεία.

...στις αυταπάτες για το ΠΑΣΟΚ

που αναβαθμίζεται ως το «μη χείρον βέλτιστον». Το ΠΑΣΟΚ είναι ο δίδυμος πύργος της ΝΔ, δεν μπορεί κρύψει τον αντεργατικό του χαρακτήρα. Όσο και αν προσπαθεί να προβληθεί ως πιο φιλολαϊκός διαχειριστής το κυβερνητικό του παρελθόν, η συμπολίτευσή του στις επιλογές της ΝΔ, το πρόγραμμα του, δεν αφήνουν καμία αυταπάτη για την πλήρη υποταγή του στις επιταγές του κεφαλαίου. Τάζοντας ψίχουλα αυξήσεων 0.30 λεπτών την ημέρα θα στηριχτεί στη σημαντική αρωγή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και την επομένη των εκλογών θα προτείνει το συμβιβασμό εργοδοσίας και συνδικάτων για την αποδοχή των αντεργατικών μέτρων και την εξάλειψη των εργατικών αντιστάσεων. Το ΠΑΣΟΚ, όπως πριν έτσι και τώρα, θα βάλει μπροστά το πολιτικό πλαίσιο της ΕΕ, της δημοσιονομικής πειθαρχίας του Συμφώνου Σταθερότητας, του χτυπήματος τελικά των νεολαιίστικων και εργατικών δικαιωμάτων.

...στις εκλογές της TV

Αυτές οι εκλογές express επιδιώκεται να διεξαχθούν αποκλειστικά στα τηλεοπτικά παράθυρα. Θέλουν να μην ακουστεί ούτε μία φωνή έξω από τις κυρίαρχες συχνότητες. Μας καλούν από παντού να ψηφίσουμε «χρήσιμα». Τώρα όμως ξέρουμε. Ότι με καμία κυβέρνηση δεν αλλάζουν. Μόνη αντιπολίτευση μπορούν να είναι οι αγώνες μας. Μόνη υπέρβαση της κρίσης, για να μην είναι σε βάρος μας, θα είναι η μαχητική ‐ ανατρεπτική αντιπολίτευση των δρόμων, των κοινωνικών συγκρούσεων ενάντια σε κάθε κυβέρνηση κι εργοδοσία.

... Με διπλό «όχι» σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, γιατί είναι αναγκαίο για τη συνολική καταδίκη της αντιδραστικής πολιτικής τους.

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι εξίσου διεφθαρμένοι γιατί ληστρική και σκανδαλώδης είναι η πολιτική τους, υπηρετούν τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, συντάσσονται με την ΕΕ. Μαζί χαρίσανε 28 δις στις τράπεζες, σχεδιάζουν τη νέα φοροεπιδρομή, συναινούν στα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, ετοιμάζουν στρατόπεδα συγκέντρωσης και τα πογκρόμ απέναντι στους μετανάστες, ισοπέδωσαν τα ασφαλιστικά δικαιώματα. Υπόσχονται να κόψουν δαπάνες και να εξοικονομήσουν λεφτά... από ποιον θα τα πάρουν και σε ποιον θα τα δώσουν δεν μας είπαν.

... Κόντρα στο αντιδραστικό ΛΑΟΣ

Το κόμμα του Καρατζαφέρη αξιοποιείται ως ακροδεξιό δεκανίκι της κυβέρνησης. Ποντάρει στη λογική του ενιαίου χώρου με τη ΝΔ – τη λογική της «πολυκατοικίας»‐για να πάρει την ψήφο διαμαρτυρίας προς αυτήν και να στρέψει την κοινωνία σε ακόμη πιο συντηρητικές θέσεις. Να πει πως για τα «κακά της μοίρας μας» φταίνε τα πιο εκμεταλλευόμενα τμήματα της κοινωνίας, οι μετανάστες, να υποτάξει κάτω από εθνικιστικές κορώνες τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Παρά τα συνθήματα της υποτιθέμενης ρήξης με το κατεστημένο, το ΛΑΟΣ αποτελεί ένα κόμμα στήριξης της αστικής τάξης και θα προσφέρει απλόχερα αυτή του τη στήριξή για κάθε της ανάγκη σε συγκυβερνήσεις, αντιδραστικά νομοσχέδια (ανοίγοντας και το ίδιο την ατζέντα όταν η εκάστοτε κυβέρνηση θα είναι αδύναμη), θα ενισχύει πάντοτε την καταστολή του κινήματος την περιστολή των λαϊκών ελευθεριών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων… στο όνομα της τάξης και της ασφάλειας.

ΌΧΙ στην Αριστερά της υποταγής

που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες, να εμπνεύσει δυναμικούς νικηφόρους αγώνες. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε «κρίση». Αιτία της «κρίσης» του είναι οι παλινωδίες του απέναντι στα κελεύσματα της αστικής πολιτικής, τρέφει αυταπάτες για το ΠΑΣΟΚ, ενώ δεν απορρίπτει τη συμμετοχή του σε μία κυβέρνηση συνεργασίας. Το ΚΚΕ χρησιμοποιεί τους αγώνες για την κοινοβουλευτική του ενίσχυση, είναι καθηλωμένο στην ηττημένη διαμαρτυρία και τη στείρα καταγγελία των δυνάμεων του δικομματισμού χωρίς να συμβάλλει σε αποφασιστικούς αγώνες για την ανατροπή τους. Επικαλείται την πολιτική ανεπάρκεια των αγώνων, χωρίς να παλεύει για την ενίσχυσή τους και συχνά μένει εκτός, όπως τον Δεκέμβρη ή στους φοιτητικούς αγώνες, όπου σύρθηκε όταν πια το κίνημα ήταν ήδη γεγονός.

Και οι δύο πόλοι της καθεστωτικής αριστεράς αρνούνται την πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού, υποβαθμίζουν τον πολιτικό αγώνα των εργαζομένων, σφραγίζονται από τη στρατηγική και προγραμματική τους ανεπάρκεια. Το μεν ΚΚΕ προβάλλει ως προοπτική τα ιδιότυπα εκμεταλλευτικά καθεστώτα του «υπαρκτού σοσιαλισμού» ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ένα «σοσιαλισμό με αγορά» ή ένα καπιταλισμό με «ανθρώπινο πρόσωπο».

Αυτή η αριστερά δεν είναι ούτε καν αυτό που θα ήθελε, δεν «χρήσιμη» για τους αγώνες και την ανατροπή, είναι χρησιμότατη για το σύστημα.

Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ ΝΔ‐ΠΑΣΟΚ‐ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Με το ανεξάρτητο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα

Απέναντι σε όποια κυβέρνηση εκλεγεί, είναι αναγκαία μία ισχυρή εργατική αντιπολίτευση στους δρόμους της αντίστασης και της πάλης από τις 5 Οκτώβρη. Γιατί το διακύβευμα, τελικά, δεν είναι ποια κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει την κρίση με πολιτική υπέρ του κεφαλαίου αλλά η ανάπτυξη νικηφόρων εργατικών και νεολαιίστικων αγώνων που θα διεκδικούν την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο.

Αυτό που «υπόσχονται» μετά τις εκλογές για τη νεολαία είναι η βεβαιότητα της εργασιακής ανασφάλειας, η 4ωρη «απασχολησιμότητα», τα νέα προγράμματα τύπου stage, η ανασφάλιστη εργασία των 500 ευρώ. Μας τάζουν το αέναο κυνήγι των σεμιναρίων και των πιστοποιήσεων στις εναλλαγές ημιεργασίας‐ανεργίας, το χτύπημα κάθε δυνατότητας συλλογικής διαπραγμάτευσης. Θα συνεχίσουν να χτυπούν τα εργασιακά και μορφωτικά δικαιώματα των νέων. Στοχεύουν σε μια παιδεία ακόμη πιο κατακερματισμένη, επιχειρηματική, με οικονομικούς, κοινωνικούς‐ταξικούς φραγμούς. Σε μια εκπαίδευση που θα είναι προϋπόθεση το να πληρώσεις, ακόμη κι αν προσφέρει γνώση με ημερομηνία λήξης και μάλιστα όχι για όλους.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ γεννήθηκε μέσα στις μεγάλες στιγμές των αγώνων των τελευταίων χρόνων, από αγωνιστές και οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής και κομμουνιστικής αριστεράς. Ο εξεγερτικός Δεκέμβρης, το φοιτητικό κίνημα του 06‐07, οι εργατικές απεργίες σε πολλούς κλάδους, ο αγώνας για τους ελεύθερους χώρους και το περιβάλλον, το αντιπολεμικό κίνημα δεν είναι απλώς εικόνες από το παρελθόν. Για εμάς είναι εικόνες από το μέλλον… Είναι ο μόνος δρόμος για να αλλάξει η ζωή μας. Οφείλουν, όμως, να συνενωθούν σε συνολικό πολιτικό και κοινωνικό κίνημα αντίστασης, απόκρουσης και ανατροπής της αντεργατικής επίθεσης του κεφαλαίου. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μάχεται για την εμφάνιση μίας νεολαιίστικης απάντησης, στηριγμένης στους αγώνες που δόθηκαν και με στόχο την ακόμη πιο βαθειά και επικίνδυνη για το σύστημα εκδοχή τους.

...ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

Ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι στράτευση στους αγώνες της επόμενης μέρας για την ανάσχεση της αντεργατικής καταιγίδας που έπεται των εκλογών. Επιδιώκουμε να είναι βήμα για την ενίσχυση της επαναστατικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς για την ανατροπή της σύγχρονης βαρβαρότητας που βιώνουμε. Σε αυτό καλούμε κάθε νέο αγωνιζόμενο να συμβάλλει ενεργητικά. Είναι ψήφος σε ένα μέτωπο αγωνιστών και οργανώσεων που δεν λοιδορεί ή καπηλεύεται την ενότητα αλλά επιδιώκει να τη θεμελιώσει σε ανώτερες βάσεις, να της δώσει δυναμική με μακροπρόθεσμους όρους. Δεν υπάρχει άλλη στρατηγική εναλλακτική λύση στον καπιταλισμό, εκτός από την επαναστατική προοπτική και την εξουσία των εργαζόμενων που θα οργανώσει την πορεία προς μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση στη χώρα μας, την Ευρώπη και τον κόσμο, με επίκεντρο όχι το κέρδος και την καταπίεση, αλλά τον άνθρωπο και τις ανάγκες του.

Σημείωση Μπορείτε να κατεβάσετε το κείμενο σε .pdf μορφή κάνοντας κλικ εδώ.