Τετάρτη 6 Αυγούστου 2008

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΚΡΙΒΟΠΛΗΡΩΜΕΝΗΣ ΛΕΙΨΥΔΡΙΑΣ

Τα τελευταία χρόνια συνηθίσαμε την έλλειψη νερού τον Αύγουστο. Ιδιαίτερα μάλιστα τα Σαββατοκύριακα, τις απογευματινές ώρες και στους ψηλότερους ορόφους των πολυκατοικιών.

Σιγά – σιγά βέβαια το χωνέψαμε κι αυτό, όπως τόσα και τόσα ακόμα που κάνουν τη ζωή μας δύσκολη και συνδέονται άμεσα με τη «μικρομέγαλη» εξουσία του Δήμου Πρέβεζας. Το ξεπεράσαμε κι αυτό, θεωρώντας περίπου ως κάτι αυτονόητο την έλλειψη νερού τον Αύγουστο… Όπως άλλωστε έχουμε προ πολλού ξεπεράσει και τους εξωφρενικούς λογαριασμούς που μας στέλνει η Δ.Ε.Υ.Α.Π. (λες και ποτίζουμε μποστάνια και αμπελοχώραφα), στους οποίους το 75% περίπου της αξίας είναι διάφορα τέλη – χαράτσια!

Όμως, επειδή αυτές οι αυγουστιάτικες ιστορίες ακριβοπληρωμένης λειψυδρίας δεν αντέχονται πλέον, πρέπει επιτέλους ο Δήμος Πρέβεζας να μας πληροφορήσει τουλάχιστον για τις αιτίες που τις προκαλούν. Πρόκειται για κάποιο τεχνικής φύσης πρόβλημα; Αυξάνεται πολύ η κατανάλωση λόγω τουρισμού; (αν είναι έτσι, που είναι αυτές οι χιλιάδες των τουριστών που μας έχουν κάνει Κρήτη, Ρόδο και Μύκονο και δεν τους πήραμε χαμπάρι;) ή μήπως το νεράκι της πόλης πάει κάπου αλλού; Μήπως κι αυτό όπως και τόσες άλλες πηγές κοινωνικού πλούτου ή προσφοράς κοινωνικών υπηρεσιών θυσιάζεται στο βωμό του κέρδους; Μια υποθετική ερώτηση κάνουμε…

Εξάλλου δικαιούμαστε να αναρωτιόμαστε και να δυσπιστούμε, μετά και την πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πρέβεζας για την παραχώρηση οικοπέδου για την ανέγερση και λειτουργία νέου Νοσοκομείου μέσω των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, με την οποία ουσιαστικά εκχωρήθηκε στο ιδιωτικό κεφάλαιο το σημαντικότερο ίσως κομμάτι της προσφοράς κοινωνικών υπηρεσιών στον τόπο μας, από ανθρώπους που αυτοτιτλοφορούνται «αριστεροί», «σοσιαλιστές» κ.λ.π.

Βέβαια, ως ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΡΕΒΕΖΑΣ δεν τρέφουμε αυταπάτες για το ρόλο του Δήμου Πρέβεζας (και κάθε άλλης δημοτικής εξουσίας), διότι έχουμε από καιρό κατανοήσει - συνειδητοποιήσει ότι στα πλαίσια των αλλαγών που συντελούνται στην εσώτερη γεωμετρία της εξουσίας σε παγκόσμιο αλλά και εθνικό επίπεδο, η δημοτική εξουσία, σταδιακά μεταβάλλεται σε απόλυτο ρυθμιστή του συλλογικού βίου σε τοπικό επίπεδο.

Γνωρίζουμε καλά πως σύμφωνα με τους «γκουρού» της εδραιωμένης στο κοινωνικό φαντασιακό παγκόσμιας νεοφιλελεύθερης θρησκείας, το «γνωστό» μας εθνικό κράτος θεωρείται πια μικρό για να διαχειριστεί μεγάλα προβλήματα (εκχωρώντας τις αρμοδιότητες του σε υπερεθνικούς οργανισμούς) αλλά και μεγάλο για τα μικρά (που τα αναλαμβάνουν πλέον ιδιώτες αλλά και διάφορες «αυτοδιοικήσεις»).

Όπως επίσης γνωρίζουμε ότι οι «αυτοδιοικήσεις» αυτές, ως μικρές κυβερνήσεις πλέον, φροντίζουν για την προσαρμογή όλων των κοινωνικών θεσμών και υπηρεσιών στις ανάγκες του κεφαλαίου, συντελώντας στην αποδόμηση του κοινωνικού κράτους.

Όλα αυτά τα γνωρίζουμε (ή αν θέλετε, αυτή είναι η δική μας άποψη για τα πράγματα). Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι γιατί πρέπει κάθε Αύγουστο να τραβάμε το μαρτύριο της σταγόνας.

Μήπως ο Δήμος Πρέβεζας και η Δ.Ε.Υ.Α.Π. οφείλουν κάποιες εξηγήσεις στους δημότες της Πρέβεζας; Μήπως θα έπρεπε να τους ενημερώνουν επαρκώς και να ζητούν την κατανόησή τους για την έλλειψη του νερού, προσπαθώντας ταυτοχρόνως να λύσουν το πρόβλημα;

Ή μήπως απλά ο Δήμος Πρέβεζας και η Δ.Ε.Υ.Α.Π. «κάνουν την πάπια», αξιοποιώντας τον δικό μας ωχαδερφισμό; Άραγε, μήπως κι εμείς έχουμε καταντήσει «υπήκοοι» που απλά έχουν μάθει να πληρώνουν, αδυνατώντας να ζητήσουν τις αυτονόητες σε μια σοβαρή αστική δημοκρατία εξηγήσεις, αυτές που ακόμα και οι ραγιάδες των μακρινών και εξωτικών – ιστάν έχουν μάθει να ζητούν; Πολλά τα μήπως; Απαντήσεις υπάρχουν;

Η δημοτική κίνηση ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Δευτέρα 4 Αυγούστου 2008

Τόσα χρόνια..Πόσες εγκλήματα; Πόσες χαμένες ζωές; Πόσα δάκρυα; Πόση οργή!!.




Όσα χρόνια θυμάμαι το ίδιο σκηνικό,τα ίδια συναισθήματα,oι ίδιες αγωνίες.
Μία απο τις εκρήξεις που θυμάμαι ακούστηκε μέχρι το Κερατσίνι.Τρομάξαμε.
Κάτι έγινε πάλι στο Πέραμα.
Απο την ταράτσα φάνηκε καπνός και μετά απο λίγη ώρα ακούστηκαν οι σειρήνες.Ασθενοφόρα,πυροσβεστικές. Τρέμουμε.
Ψάχνουμε στα τηλέφωνα γνωστούς και φίλους που δουλεύουν στη Ζώνη.Τρέμουμε τί θα ακούσουμε.
Ο Σπύρος είχε μεροκάματο σήμερα; O Χρήστος σε ποιό βαπόρι ήταν;
Πολλοί οι νεκροί κι αυτή τη φορά.
Κάποιοι ούτε αναγνωρίστηκαν,κάποιοι άλλοι ούτε καν αναζητήθηκαν.
Ποιός να αναζητήσει έναν ανώνυμο μετανάστη που δούλευε παράνομα χωρίς εκπαίδευση και εμπειρία σε ένα συνεργείο χωμένο εκατοντάδες μέτρα στα σπλάχνα ενός βαποριού;
Συνεργεία που δούλευαν μέρα νύχτα με πρόχειρα πιστοποιητικά,χρησιμοποίησαν φλόγα και το κακό δέν άργησε να γίνει. Κοστίζει η παραμονή του βαποριού στη ράμπα.
Η επισκευή γίνεται με το λιγότερο δυνατό κόστος στο μικρότερο δυνατό χρόνο. Η πίεση απο τη ναυτιλιακή εταιρεία δέν αφήνει περιθώρια για ασφαλή,σίγουρο και ολοκληρωμένο καθαρισμό του πλοίου απο τα επικύνδινα αέρια που είναι συσωρευμένα στα αμπάρια του. Σε αυτές τις συνθήκες μόνο η τύχη μπορεί να βοηθήσει στην αποτροπή της έκρηξης.
Δέν βοηθάει όμως στην αργή και βασανιστική φθορά που προκαλεί η εισπνοή των αερίων που είναι αρκετή για να εμφανίσει πολλές φορές χρόνια αναπνευστικά προβλήματα.
Και η συνέχεια ίδια κι αυτή.
Μία διαδήλωση στο υπουργείο ναυτιλίας,ένα σπρωξιματάκι ένας πετροπόλεμος με τα ΜΑΤ, μία απεργία,υποσχέσεις δεσμεύσεις,μέτρα και μετά πάλι τα ίδια μέχρι την επόμενη φορά.
Η Ζώνη είναι ένα μικρό κρατίδιο,με ένα ιδιόμορφο καθεστώς,μία ιδιότυπη συμφωνία που έχουν κάνει κράτος και εργοδότες με τη ...μαχητική συναίνεση του σωματείου,για να διατηρηθεί ένας ευαίσθητος στο διεθνή ανταγωνισμό,κλάδος της ναυτιλίας που απασχολεί μεγάλο αριθμό εργαζομένων.
Ένας κλάδος όπου ενώ δέν χαρακτηρίζεται απο τις χαμηλές αμοιβές των εργαζομένων, ταυτόχρονα δέν απολαμβάνει επενδύσεις εκσυγχρονισμού σε εξοπλισμό και εγκαταστάσεις που ενδεχομένως να επιδρούσαν στο καθεστώς επικινδυνότητας του κλάδου.
Ανύπαρκτες εγκαταστάσεις ναυπηγοεπισκευής,ανειδίκευτη εργασία,απροσδιόριστοι όροι ανάληψης εργολαβιών,κανένα μόνιμο αξιόπιστο και ασφαλές μέτρο προστασίας τόσο για τους εργαζόμενους όσο και στο περιβάλλον εργασίας τους,καμία μέρμνα για την υγεία των εργαζομένων,κανένας εξοπλισμός ασφάλειας, κανένας κανονισμός καμία ενημέρωση.
Σε ένα καθεστώς όπου κυριαρχεί ο φόβος της ανεργίας με σπασμένα μεροκάματα,περιστασιακή και ασταθής απασχόληση,χωρίς πλήρη και ολοκληρωμένη ασφαλιστική κάλυψη, κάνουν τους εργαζόμενους ευάλλωτους και "χαλαρούς" απέναντι και στην ίδια τους τη ζωή,χωρίς τη δυνατότητα απαίτησης μέτρων ασφάλειας απο τους εργολάβους.
Ένα διαρκές και κατ'εξακολούθηση έγκλημα με αντίτιμο ένα καλύτερο μεροκάματο για τους εργαζόμενους, μεγάλα κέρδη για τους εργολάβους και δεκάδες εκατομμύρια απολαβές για τις ναυτιλιακές εταιρείες.

Γιατί δέ λέγεται όμως ολόκληρη η αλήθεια απο κανένα;
Γιατί ενώ περισσεύουν οι καταγγελίες για το κεφάλαιο και τους εφοπλιστές γενικά και αόριστα, οι μικροί και ευέλικτοι εγκληματίες που καλούνται να κάνουν τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό των μεγάλων και δέν είναι άλλοι απο τους μικρο-μέγαλους εργολάβους στη Ζώνη, παραμένουν στο σκοτάδι,ανώνυμοι στην αδυναμία τους να αντιμετωπίσουν το βάρος των εγκλημάτων που και αυτοί διαπράτουν απο τη δική τους πλευρά;
Μήπως έτσι βολεύει τις ...κοινωνικές συμμαχίες στη Ζώνη που συντηρόντας και αναπαράγοντας το καθεστώς που οδηγεί στο θάνατο δεκάδες εργαζομένων παράλληλα διατηρεί και μονομοποιεί την ισχύ και την αίγλη σε ένα σωματείο που ενώ δέν υπολείπεται σε συμμετοχή και ενεργητικότητα σε ότι αφορά την γενική του παρουσία ,φαίνεται αδύναμο να επιβάλλει τους όρους που θα εξασφαλίζουν το αυτονόητο δικαίωμα για κάθε εργαζόμενο άνθρωπο.
Να γυρίζει στο σπίτι του σώος ασφαλής και υγιής.
Ποιός δέ γνωρίζει στη Ζώνη ότι η συμμετοχή στο σωματείο και η στήριξη στην πλειοψηφία του μπορεί να εξασφαλίζει με μεγαλύτερη ευκολία μεροκάματα απο κάποιον άλλον που είναι μακριά απο αυτό;
Ποιός δέ γνωρίζει ότι η οποιαδήποτε διαφοροποίηση απο την απολύτως ελεγχόμενη απο το ΚΚΕ, πλειοψηφία του συνδικάτου,αντιμετωπίζεται με απίστευτη εχθρότητα, επιχειρείται να απομονωθεί,να εξαφανιστεί με κάθε μέσο και τρόπο,με κόστος πολλές φορές και την παραμονή εκτός εργασίας για μεγάλο χρονικό διάστημα;
Η μοναδική περίπτωση να επιβιώσει συνδικαλιστικά μία διαφορετική άποψη,είναι να διαμορφώσει και όρους εργασιακής επιβίωσης.Συνεργείο,μηχανήματα,σχέσεις με άλλους εργολάβους και εταιρίες.
Γιατί το συνδικάτο συναινεί μέσω των μελών που του αναλογούν στην 5μελή επιτροπή ελέγχου,στην διενέργεια επισκευών ενώ δέν πληρούνται οι όροι ασφαλείας που και το ίδιο έχει απαιτήσει;
Ποιός δέ ξέρει ότι μεγαλοεργολάβος (υποψήφιος αγοραστής τότε της ΝΑΥΣΙ)στη Ζώνη ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το ΚΚΕ στο δήμο Περάματος;
Ένας κύκλος που συντηρεί και αναπαράγει το καθεστώς του τρόμου που κυριαρχεί στη Ζώνη και καλούνται να αντιμετωπίσουν οι εργαζόμενοι κοι οι οικογένειές τους.
Όχι, εχθρός δέν είναι ούτε το Συνδικάτο,ούτε οι αγωνιστές που ενεργοποιούνται σε αυτό. Εκείνοι είναι ανάγκη να προσπεράσουν τις επιλογές και την αντίληψη που καθηλώνουν τη δύναμη του συνδικάτου και την ισχύ των μελών του σε δύναμη διαπραγμάτευσης -και όχι επιβολλής- με τους εργοδότες και την κυβέρνηση.
Εχθρός είναι η αδίστακτη μηχανή του κέρδους που καθημερινά στην ακατάπαυστη κίνησή της, εκτός απο τις ανάγκες τα δικαιώματα και τις ελπίδες,καθημερινά σαρώνει και ανθρώπινες ζωές.
Είναι η ίδια μηχανή που αφαίρεσε τη ζωή στον MEHMOOD προχτές,στον 51χρονο υπάλληλο της ΔΕΗ,Γιάννη πρίν λίγες μέρες,στους 8 εργαζόμενους στο «FRENSPI GAS» χτές.
Αυτή τη μηχανή πρέπει να αμφισβητήσουμε απέναντι στα μικρά και μεγάλα συμφέροντα που την τροφοδοτούν.
Αυτή τη μηχανή μονάχα εκείνοι που την κινούν μπορούν και να την ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ.

Ανακοίνωση της Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης Εργαζόμενοι Μηχανικοί



ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΕΠΕΣΑΝ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΝ ΤΟ ΝΕΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΣΤΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Πρεβεζάνες,οι
μετά την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πρέβεζας για την παραχώρηση του οικοπέδου για την ανέγερση και λειτουργία νέου Νοσοκομείου μέσω των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, δημιουργείται ένα νέο τοπίο γύρω από τα ζητήματα της υγείας στο νομό μας. Ο αγώνας για την ανέγερση ενός νέου αποκλειστικά Δημόσιου Νοσοκομείου στη Πρέβεζα με χρήματα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων χωρίς τη μέθοδο των ΣΔΙΤ –όπως έγινε και γίνεται σε άλλες πόλεις της χώρας μας-πρέπει όχι μόνο να συνεχιστεί αλλά τώρα πλέον να ενταθεί.
Ο αγώνας αυτός πρέπει να συνδεθεί με την αντίληψη και την προσδοκία ενός άλλου Δημόσιου Τομέα. Ενός Δημόσιου Τομέα που θα λειτουργεί προς όφελος του εργαζόμενου πολίτη και της κοινωνίας, ενός Δημόσιου Τομέα της αξιοκρατίας, της υπευθυνότητας, ενός Δημόσιου Τομέα που στόχος του και κέντρο του θα είναι ο άνθρωπος και όχι τα κέρδη.
Ως δημοτική κίνηση θα συνεχίσουμε την ενημέρωση ώστε να τεθεί σε αγωνιστική κίνηση ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας της Πρέβεζας της οποίας ένα τμήμα- ολοένα και πολυπληθέστερο – αντιλαμβάνεται πλέον σε τι καταστάσεις θα οδηγήσει η παράδοση της Υγείας, μέσω των ΣΔΙΤ, στις αδηφάγες ορέξεις του ιδιωτικού επιχειρηματικού κεφαλαίου.
Η κοινωνία της Πρέβεζας καταλαβαίνει ότι οι ιδιώτες επιχειρηματίες που θα εμπλακούν στο Νοσοκομείο Πρέβεζας δεν πρόκειται να επενδύσουν "για τη ψυχή της μάνας τους". Θα επενδύσουν για να κερδίσουν και μάλιστα να κερδίσουν περισσότερα από αλλού. Αυτό ακριβώς είναι που θα σημαδέψει ολόκληρη τη λειτουργία και τον προσανατολισμό του νέου Νοσοκομείου Πρέβεζας μέσω των ΣΔΙΤ.
Ήδη υπάρχει ένας συντονισμός φορέων και σωματείων που θέλουν ένα νέο Δημόσιο Νοσοκομείο χωρίς τη μέθοδο των ΣΔΙΤ. Αυτός ο συντονισμός μπορεί να διευρυνθεί.
Η λειτουργία του ανοικτού συντονιστικού μπορεί να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο με πνεύμα συναγωνιστικό και σεβασμού των ιδιαίτερων απόψεων, να πάρει μόνιμα χαρακτηριστικά . Ακόμη, και γιατί όχι, να διευρυνθεί η θεματολογία του βάζοντας επί τάπητος συνολικά το ζήτημα της Υγείας στη πόλη της Πρέβεζας και στο Νομό μας. Εξ άλλου το θέμα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας σύντομα θα έλθει στο προσκήνιο με τη κατάθεση στη Βουλή σχετικού Νομοσχεδίου.
Είναι ιστορική η ευθύνη της Δημοτικής Αρχής και εκείνων των δυνάμεων της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου της Πρέβεζας που επέλεξαν να ρίξουν λευκή πετσέτα , να υψώσουν λευκή σημαία απέναντι στην επέλαση του νεοφιλελευθερισμού.

Επέλεξαν να θολώσουν τα νερά, αντί να ορθώσουν το ανάστημά τους, να αποκαλύψουν στη κοινωνία της Πρέβεζας την κακοήθη μετάλλαξη που επέρχεται σε όλο το πλέγμα λειτουργίας του Δημόσιου Τομέα Υγείας (κατασκευή, λειτουργία, προσανατολισμός, υπηρεσίες, συντήρηση των υγειονομικών μονάδων) με τις ΣΔΙΤ.

Επέλεξαν να διαχωριστούν αντί να συμπορευτούν με εκείνες τις κοινωνικές δυνάμεις της πόλης μας που ανοίγουν μέτωπο ενάντια στις πολιτικές που απαξιώνουν το Δημόσιο Σύστημα Υγείας , που μάχονται να ανατρέψουν τις πολιτικές επιλογές του κεφαλαίου και στο χώρο της Υγείας.

" Αξιοποίησαν" ακόμη και τον εκβιασμό "να μη χάσουμε το Νοσοκομείο από το Δήμο μας".
Ήταν πολιτική τους επιλογή, γι αυτή θα κριθούν και θα πληρώσουν.
Εμείς θα συνεχίσουμε να απλώνουμε χέρι συνεργασίας σε κάθε συμπολίτη μας , σε κάθε φορέα , σε κάθε κοινωνική δύναμη που θέλει να συμμετάσχει μαζί μας σε αυτό τον αγώνα .

Όσοι νομίζουν ότι όλα έχουν τελειώσει, έχουν κάνει λάθος μεγάλο!

Η δημοτική κίνηση ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

το σαιτ του ΝΑΡ στο αερα!!!!


http://www.narnet.gr/