ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ
ΜΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Η κατάθεση του νομοσχεδίου για την αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση από την κυβέρνηση Καραμανλή, κηρύσσει τον πόλεμο ενάντια στα συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά δικαιώματα όλων των εργαζομένων. Η αξιοπιστία του Καραμανλή πάει περίπατο, όταν τα τρία «δεν» που ανήγγειλε προεκλογικά μετατρέπονται στο αντίθετο τους με την κατάθεση του νομοσχεδίου. H κυβέρνηση της διαφθοράς και των σκανδάλων, των κουμπάρων και των "δομημένων ομολόγων", είχε το θράσος να καταθέσει το κατάπτυστο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιό της, επικαλούμενη «ανισότητες στις συντάξεις» και περιορισμό της «σπατάλης χρημάτων από τη γραφειοκρατία».

Το νομοσχέδιο ανεβάζει τα όρια ηλικίας (και τα ‘γενικά’, δήθεν εθελοντικά σε πρώτη φάση), μειώνει τις συντάξεις, γίνεται Δούρειος Ίππος για νέα αντιλαϊκά μέτρα ενάντια στο σύνολο των εργαζόμενων (βλ. αύξηση του ΦΠΑ στο όνομα του περιβόητου ‘κουμπαρά’), καταργεί δεκάδες ταμεία σπρώχνοντας συνολικά προς τα κάτω τις παροχές τους και βυθίζοντας το επίπεδο ζωής εκατομμυρίων εργαζόμενων. Στρέφεται με μανία ιδιαίτερα ενάντια στα πιο αδύναμα τμήματα της κοινωνίας, τους εργαζόμενους στα βαρέα και ανθυγιεινά, τους χιλιάδες άνεργους ή υποαπασχολούμενους, αλλά και τις μητέρες, τις γυναίκες, τους σκληρά εργαζόμενους βιοπαλαιστές.

Αντίθετα το νομοσχέδιο είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των τραπεζιτών και των βιομήχανων (που βλέπουν τις υποχρεώσεις τους συνεχώς να μειώνονται), των μεγαλοοφειλετών, των διαπλεκόμενων χρηματιστών των ‘δομημένων ομολόγων’, των κλινικαρχών, φαρμακοβιομήχανων, που φορτώνουν για τα υπερκέρδη τους το σύστημα υγείας εκτοξεύοντας στα ύψη τις δαπάνες και στον καιάδα τις παροχές υγείας.

Το ΜΕ.Ρ.Α. καλεί να μην υπάρξει καμία επανάπαυση. Αυτή η σάπια και σαθρή κυβέρνηση μειοψηφίας επιτίθεται με βάρβαρο τρόπο κατά των εργατικών δικαιωμάτων σε όλη την γραμμή του μετώπου: ασφαλιστικό, λιτότητα, γενικό ξεπούλημα-ιδιωτικοποιήσεις, αντιδραστική και αυταρχική θωράκιση του κράτους, περιβαλλοντική υποβάθμιση (τσιμεντοποίηση των πάντων ακόμα και στα καμμένα του καλοκαιριού), για να δείξει στους αφέντες της ότι είναι χρήσιμη για αντεργατικές και αντιλαϊκές επιθέσεις. Για αυτό απαιτείται όλο και πιο μαζική αντιπαράθεση για την ήττα της κυβερνητικής πολιτικής και την ανατροπή της κυβέρνησης με την δύναμη των μαζικών αγώνων.

Χτίζει πάνω στην πολιτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, που με τον Νόμο Ρέπα και την υπόλοιπα μέτρα της αύξησε τα όρια συνταξιοδότησης και άνοιξε τον δρόμο για το σημερινό έκτρωμα.

Εφαρμόζει την πολιτική της ΕΕ (σύνοδος της Λισαβόνας) που αποφάσισε την εκθεμελίωση του όποιου κοινωνικού κράτους, θεωρώντας τα δικαιώματα στην ασφάλιση και την σταθερή εργασία καύσιμο στο τραίνο της ‘ανταγωνιστικότητας’ και της κερδοφορίας των πολυεθνικών και του κεφαλαίου.

Σήμερα οι εργαζόμενοι δεν έχουν απέναντί τους απλά και μόνο έναν εργοδότη ή μια ‘ανάλγητη κυβέρνηση’. Έχουν ένα πανίσχυρο μπλοκ εξουσίας της μεγάλης εργοδοσίας, της ΕΕ και των κομμάτων τους, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που είναι στρατευμένοι στο πέρασμα αυτής της πολιτικής.

Απέναντί τους πρέπει να αντιτάξουμε μια νέα αγωνιστική ταξική ενότητα των ίδιων των εργαζόμενων με στόχο να ‘σπάσουμε’ την επίθεση της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και της ΕΕ, να γίνουν ρήγματα και τελικά να ανατρέψουμε τον ‘μονόδρομο’ της εκμετάλλευσης του ανθρώπου και της φύσης από τις δυνάμεις του κέρδους και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους.

Ο κόσμος της δουλειάς, δεν μπορεί άλλο πια να ‘αμύνεται’. Πρέπει να φωνάξουμε δυνατά ένα ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!! Θέλουμε να καλυτερέψουμε την ζωή μας, θέλουμε μεγαλύτερο κομμάτι από τον κοινωνικό πλούτο που παράγουμε, θέλουμε όλο τον κοινωνικό πλούτο.

Χρειαζόμαστε για αυτό να ανασυγκροτήσουμε το κίνημά μας, και πρώτα από όλα το εργατικό κίνημα, να το πάρουμε στα δικά μας χέρια μέσα από συνελεύσεις και άλλες διαδικασίες βάσης, να εντάξουμε σε αυτό τους μετανάστες, τους συμβασιούχους και τα υπόλοιπα τμήματα της μαύρης και ελαστικής εργασίας, που η γραφειοκρατία κρατάει έξω από τα σωματεία, να γίνουμε πιο μαχητικοί στην αντιπαράθεση με τον αντίπαλο, να αμφισβητούμε όλα και πιο μαζικά την ουσία της κυρίαρχης πολιτικής, τους νόμους του κέρδους, την υποταγή στην ανταγωνιστικότητα, τις δεσμεύσεις της ΕΕ, την πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Οι ηγεσίες, όμως, των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, δεν κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η 3ωρη!! στάση στις 12/3 ήταν ένα κανονικό ‘πούλημα’ στους αγωνιζόμενους κλάδους (ιδιαίτερα εργάτες Δήμων, ΔΕΗ, αλλά και Τράπεζα της Ελλάδος), που ήταν σε πολυήμερες απεργιακές μάχες ήδη εκείνο το διάστημα. Εν συνεχεία προκήρυξε 24ωρη απεργία στις 19/3 την τελευταία μέρα συζήτησης του νομοσχεδίου. Ο όλος σχεδιασμός της δείχνει ότι η κινητοποίηση τους, γίνεται για την τιμή των όπλων, όχι για να αποτραπεί η ψήφιση του νομοσχέδιου και να ηττηθεί η κυβέρνηση.

Ο πρόεδρός της μίλησε πρώτος για την ανάγκη του ‘κουμπαρά’ με έσοδα και από τις ‘αποκρατικοποιήσεις’, ενώ δεν θέτει ζήτημα κατάργησης του Νόμου Ρέππα, διεκδικεί ψίχουλα στις ΣΣΕ, και αποδέχεται (με κάποια όρια) όλο το πλέγμα απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων (μερική απασχόληση, διευθέτηση του χρόνου εργασίας κλπ). Με την πολιτική, τις θέσεις της και την πρακτική της στρώνουν τον δρόμο για νέα αντεργατικά μέτρα.

Όμως και οι δυνάμεις της αριστεράς (ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ), παρά την κριτική που κατά καιρούς ασκούν στην ΓΣΕΕ (ιδιαίτερα το ΚΚΕ μέσω του ΠΑΜΕ) ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΒΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ τα όρια του υποταγμένου συνδικαλισμού, να ενταθεί το κλίμα της γενικής αναταραχής και της κοινωνικής εξέγερσης, ώστε να μην τολμήσει η κυβέρνηση καν να φέρει το νομοσχέδιο στην Βουλή. Φέρουν για αυτό τις δικές τους μεγάλες ευθύνες..

Το ΜΕ.Ρ.Α και οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς καλούν τους εργαζόμενους:

· να συνεχίσουν την πάλη με αγώνα διάρκειας, παίρνοντας την υπόθεση στα χέρια τους, μέχρι η κυβέρνηση να πάρει πίσω το ασφαλιστικό νομοσχέδιο έκτρωμα.

· να συμβάλουν στην ανάπτυξη μιας ρωμαλέας αντιπολίτευσης των αγώνων, σε μια ανώτερη αγωνιστική ταξική ενότητα όλων των εργαζόμενων (όχι μια ‘ενότητα στην υποταγή’ που καλεί η ΓΣΕΕ), για την ανατροπή της επίθεσης και την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.

· να οικοδομήσουμε μια σύγχρονη αντικαπιταλιστική αριστερά για την νίκη των αγώνων σήμερα, την συνολική αλλαγή της κοινωνίας αύριο.

ΜΕΤΩΠΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ – ΜΕ.Ρ.Α.

Μάρτιος 2008

Όχι στον εθνικισμό, τον ιμπεριαλισμό, το ρατσισμό και τον πόλεμο

Το ΜΕΡΑ για τις εθνικιστικές συγκεντρώσεις στη Θεσσαλονίκη


Μάρτιος 2008

ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ


Αυτές τις μέρες ζούμε στη Θεσσαλονίκη μια προσπάθεια επιστροφής στην εθνικιστική έξαρση του 1992 με αφορμή το όνομα της ΠΓΔΜ. Ταυτόχρονα γίνεται προσπάθεια να περάσουν σε δεύτερη μοίρα:
Η ιμπεριαλιστική επέμβαση: οι επιλογές των ΗΠΑ, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας οδήγησαν στο διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, στους πολέμους, τις εθνοκαθάρσεις και την έξαρση του εθνικισμού. Η παρουσία χιλιάδων στρατιωτών και αστυνομικών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ είναι εγγύηση για την αστάθεια, καθώς εδώ και χρόνια διασφαλίζουν το ρόλο και τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών, ενώ το μίσος και ο κίνδυνος του πολέμου είναι σταθερή πλευρά της καθημερινότητας. Κάθε συζήτηση περί αυτοδιάθεσης γίνεται σε αυτές τις συνθήκες άνευ νοήματος ή απλά στηρίζει την παρουσία των ιμπεριαλιστών.
Ο ρόλος του ελληνικού κεφαλαίου και των ελληνικών κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ: την ίδια ώρα που ακούγονται οι φωνές της αδιαλλαξίας, την ίδια ώρα, οι ίδιοι άνθρωποι κάνουν δουλειές με την ΠΓΔΜ με το συνταγματικό της όνομα. Την ίδια ώρα ελληνικός στρατός στο Κόσοβο διασφαλίζει ότι η Ελλάδα θα διεκδικεί κομμάτι στην πίτα. Την ίδια ώρα το παζάρι για το όνομα της ΠΓΔΜ περιλαμβάνει περισσότερο ελληνικό στρατό στο Αφγανιστάν, αναγνώριση του Κοσόβου.
Η προσπάθεια συγκάλυψης της κοινωνικής βαρβαρότητας πίσω από την «εθνική συστράτευση»: τόσα χρόνια ελληνικές επιχειρήσεις πηγαίνουν στην ΠΓΔΜ για εκμεταλλευτούν τους μισθούς των 200 ευρώ που διασφαλίζει η κυβέρνηση. Τώρα θα τσακωθούν για το όνομα αυτοί που βυθίζουν στη φτώχεια τους εργαζόμενους από τη μια μεριά των συνόρων και στην ανεργία από την άλλη. Δεν είναι τυχαίο ότι ο μακεδονομάχος νομάρχης Ψωμιάδης θέλει τους μακεδόνες περήφανους για το όνομα, αλλά σκλάβους στη δουλειά και τις Κυριακές. Το ΛΑΟΣ αφού στήριξε την κυβέρνηση στο άρθρο 16 και το ασφαλιστικό, τώρα πλειοδοτεί εθνικιστικά.
Όσο για την επίσημη Αριστερά, φαίνεται κατώτερη των περιστάσεων, όταν από τη μια ο Τσίπρας καλεί σε «νέο πατριωτισμό» την παραμονή των εθνικιστικών συγκεντρώσεων, ενώ το ΚΚΕ δεν βλέπει πουθενά τον ελληνικό εθνικισμό και τον αυτοτελή ιμπεριαλιστικό ρόλο του ελληνικού κεφαλαίου στα βαλκάνια.
Το ΜΕΡΑ καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία σε ρήξη με την πολιτική του κεφαλαίου, του ΣΕΒ και της ΕΕ σε Ελλάδα και Βαλκάνια, σε μάχη απέναντι στις επιλογές της ΝΔ και του πολιτικού σκηνικού που τη στηρίζει. Καλεί σε κοινό αγώνα των εργαζομένων στα Βαλκάνια ενάντια στην παρουσία των ιμπεριαλιστών ΕΕ-ΝΑΤΟ-ΗΠΑ, ενάντια στο εθνικισμό –ελληνικό ή της ΠΓΔΜ ή αλβανικό– σε πάλη για να μην αλλάξουν τα σύνορα, για να γυρίσουν οι Έλληνες φαντάροι από κάθε ξένη χώρα. Για αυτό το όνομα Μακεδονία δεν μπορεί να μονοπωληθεί και η συζήτηση για το όνομα μπορεί να κλείσει με μια ονομασία που δε θα πριμοδοτεί εθνικισμούς και αλυτρωτισμούς.

ΔΩΔΩΝΗ : ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ= ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ

Η κυβέρνηση της ΝΔ επιτέλους άνοιξε τα χαρτιά της αν και η πολιτική του παγώματος των τιμών στους κτηνοτρόφους εκεί οδηγούσε: Η «ΔΩΔΩΝΗ» στο Χρηματιστήριο, η «ΔΩΔΩΝΗ» στους μεγαλοκαρχαρίες, στις πολυεθνικές, και στα καρτέλ.

Μια ιδιωτικοποίηση σε δόσεις για να μην προκαλέσει έντονες διαμαρτυρίες. Μια μορφή ιδιωτικοποίησης που στοχεύει να βάλει στο παιχνίδι τους μεσαίους και μεγάλους κτηνοτρόφους και τους εργαζόμενους και να τους καταστήσει συνέταιρους στο έγκλημα ενάντια στην κτηνοτροφία, ενάντια στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.

Η είσοδος στο χρηματιστήριο θα οδηγήσει στο πάγωμα και στην μείωση των τιμών στους κτηνοτρόφους, απορροφώντας λιγότερο γάλα από τους τελευταίους, οδηγώντας τους μικρούς και μεσαίους κτηνοτρόφους στην χρεοκοπία- ταυτιζόμενη η εταιρία - ακόμη πιο καθοριστικά- με τα συμφέροντα του καρτέλ γάλακτος.

Θα οδηγήσει στην περαιτέρω διαμόρφωση όρων αγοράς και ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων στο εσωτερικό του εργοστάσιου και στις εργασιακές σχέσεις. Πρακτικά αυτό σημαίνει λιγότερο μόνιμο προσωπικό, stage, χειρότερες και ακόμη πιο κακοπληρωμένες εργασιακές σχέσεις. Τέλος θα οδηγήσει, είτε στην αύξηση των αγαθών , είτε στην ποιοτική χειροτέρευση τους.

Καθώς μόνο κάτω από αυτές τις συνθήκες μπορεί να κρατηθεί μια εταιρία στο έντονο και ανταγωνιστικό περιβάλλον του χρηματιστηρίου που τα κεφάλαια εύκολα έρχονται αλλά και ευκολότερα χάνονται, πηγαίνοντας σε αγορές με μεγαλύτερα ποσοστά κέρδους για τους μεγαλοκαρχαρίες. Ας μην ξεχνάμε τι έγινε πρόσφατα με το παγκόσμιο χρηματιστηριακό κραχ, όπου σε λίγες ώρες χαθήκανε εκατομμύρια δολάρια

Ενώ εναλλακτικά- και από πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς- κυκλοφορεί η πρόταση να αγοραστεί η «ΔΩΔΩΝΗ» από τους ίδιους τους κτηνοτρόφους, που σημάνει να χρεωθούνε οι μικροί και μεσαίοι κτηνοτρόφοι για να γίνουν συνεταίροι μαζί με τους μεγαλοκτηνοτρόφους σε μια ιδιωτικοποιημένη «ΔΩΔΩΝΗ» συναποφασίζοντας αυτοί και όχι η κυβέρνηση το πάγωμα των τιμών στο γάλα και την χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων…Όπως επίσης σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί λύση να οδηγηθεί η εταιρία σε αυτές τις γραφειοκρατικές ενώσεις που ευθύνονται για το εκφυλισμό και την ιδιωτικοποίηση των σούπερ μάρκετ «ένωση», ούτε να αγοραστεί από το κλειστό σινάφι της «Ηπείρου» με τις δουλοκτητικές εργασιακές σχέσεις

Οι κτηνοτρόφοι, οι εργαζόμενοι και οι καταναλωτές πρέπει να πούνε ένα μαχητικό όχι στην είσοδο της «ΔΩΔΩΝΗΣ» στο χρηματιστήριο. Όχι στην ιδιωτικοποίηση, την άμεση ή την έμμεση, όχι σε κάθε μορφή «λαϊκού καπιταλισμού» που μας κάνει συνεταίρους στο έγκλημα της πώλησης της.

Η «ΔΩΔΩΝΗ» πρέπει και μπορεί να μείνει κρατικοσυνεταιριστική και αυτό θα εξασφαλιστεί με την δημιουργία πρωτοβάθμιων παραγωγικών συνεταιρισμών που θα τους μεταβιβαστεί το 49% των συνεταιριστικών μερίδων και όχι μετοχών της εταιρίας. Ταυτόχρονα θα εξασφαλιστεί με την εξαγορά του υπόλοιπου 51% από το ίδιο το κράτος με την δημιουργία ενός φορέα που θα στηρίζει και θα ενισχύει με κοινωνικά κριτήρια τις συνεταιριστικές εταιρίες σε πανελλήνια κλίμακα.

Φυσικά δεν είμαστε αιθεροβάμονες, στην σημερινή πολιτική- οικονομική πραγματικότητα η παραπάνω πρόταση φαντάζει ουτοπική καθώς έρχεται σε σύγκρουση με τους κυρίαρχους νόμους της αγοράς, με τους νόμους- οδηγίες που μας επιβάλει η ΕΕ, με την πολιτική των καρτέλ και των πολυεθνικών μονοπωλίων.

Να λοίπον πεδίο δόξης λαμπρό σε τοπικό και εθνικό επίπεδο για την κοινή δράση των δυνάμεων της αριστεράς μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια ρήξης και ανατροπής με την πολιτική της κυβέρνησης- ΣΕΒ- ΕΕ.

Να πεδίο δόξης λαμπρό για ένα πλατύ αμεσοδημοκρατικό λαϊκό- εργατικό κοινωνικό μέτωπο που θα υπερασπιστεί και θα διευρύνει τον κοινωνικό χαρακτήρα των συνεταιριστικών εταιριών στην περιοχή της Ηπείρου.

Σε κάθε περίπτωση είναι στο χέρι των μικρομεσαίων αγροτών, των εργαζόμενων και των καταναλωτών να διαμορφώσουν από τα κάτω , μαχητικά και αγωνιστικά το αναγκαίο αυτό κίνημα. Το κίνημα των φτωχομεσαίων αγροτών για τις τιμές του γάλακτος μας δείχνει το δρόμο. Ας πορευτούμε στο δρόμο που άνοιξε!!!!

ΜΕΤΩΠΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

ΑΝΑΠΑΛΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΗΡΗΞΗ ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΩΝ ΣΕ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ;

Τέσσερεις μήνες μετά τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές που αποκάλυψαν σ’ ένα βαθμό τη φθορά του κυρί αρχου πολιτικού συστήματος, αλλά και λίγο καιρό μετά τo μεγαλειώδες απεργιακό ξέσπασμα των εργαζόμενων κατά των αντιασφαλιστικών σχεδίων της κυβέρνησης στις 12 του Δεκέμβρη, βαθιά φαινόμενα σήψης, φθοράς και εξαχρείωσης του αστικού πολιτικού κόσμου έρχονται στην επιφάνεια. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, εκδότες και καναλάρχες, πληρωμένοι ‘συνδικαλιστές’ και δικαστές, επιχειρηματίες-αφέντες, ένας απίστευτος οχετός, με συναλλαγές δισεκατομμυρίων ευρώ, την ώρα που η φτώχια μεγαλώνει, που προσπαθούν να μας πείσουν να δεχτούμε τις αυξήσεις των 20 και τις συντάξει των 300 ευρώ, σαν αναπόφευκτες.

Η υποταγή των πάντων στο κεφάλαιο και το κέρδος έφερε φτώχια, ανασφαλή και μαύρη εργασία, και μαζί, αυτήν την ατέλειωτη σειρά των παράνομων και των ‘νόμιμων’ σκανδάλων και συναλλαγών της πολιτικής εξουσίας με τους επιχειρηματίες και τους τραπεζίτες. Η ‘απελευθέρωση της αγοράς’ στα ΜΜΕ, δημιούργησε αυτό το τρομακτικό μιντιακό υπερκράτος που καταβροχθίζει τα πάντα. Όλη η νεοφιλελεύθερη απάτη στέκεται σήμερα μπροστά μας γυμνή. Οι ‘ανθρωπιστικές εκστρατείες και η ‘παγκοσμιοποίηση’ έφεραν τις εγκληματικές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τα Γκουαντανάμο. Η ΟΝΕ και η ΕΕ την ατέλειωτη λιτότητα των προγραμμάτων σύγκλισης, την επιβολή των ελαστικών σχέσεων (Πράσινη Βίβλος), την αντιδραστική μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση (Μπολώνια) το ξεκλήρισμα των μικρών και μεσαίων αγροτών (ΚΑΠ).

Η μεγάλη αναταραχή στα διεθνή χρηματιστήρια και ο κίνδυνος ύφεσης όχι μόνο για την αμερικάνικη αλλά και για την παγκόσμια οικονομία, δείχνουν ότι όλα τα φαινόμενα αυτά θα ενταθούν. Η χρεοκοπία του καπιταλιστικού μονόδρομου είναι σήμερα πιο καθαρή από ποτέ.

ΝΔ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΔΡΟΜΟ.

Η Κυβέρνηση εντείνει τις αντιλαϊκές της επιθέσεις προσπαθώντας έτσι να πείσει για την αποτελεσματικότητά της στην ‘απαρέγκλιτη’ εξυπηρέτηση των αναγκών του κεφαλαίου και των ‘δεσμεύσεων’ στην Ε.Ε

Στο ΠΑΣΟΚ έχει ολοκληρωθεί η νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη, πράγμα που βρίσκεται στην βάση της βαθιάς κρίσης πολιτικής και φυσιογνωμίας του.. Ούτε οι δήθεν ‘δυναμική αντιπολίτευση’ και οι προτάσεις για «κεντροαριστερές λύσεις» σε συνεργασία με τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ούτε αντιπολιτεύσεις όσων στήριζαν για δεκαετίες αυτήν την πολιτική, και μάλιστα με τις πλάτες συγκεκριμένων εκδοτικών συγκροτημάτων, πείθουν κανέναν.

Για όλους αυτούς τους λόγους, ενισχύεται η απέχθεια και η αποστοίχιση πολύ πλατιών τμημάτων των εργαζόμενων από τις κυρίαρχες αστικές δυνάμεις. Όλο και περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι ο μονόδρομος της αγοράς, των ιδιωτικοποιήσεων, του κέρδους και της ΕΕ, μας οδηγεί σε μια ακόμα μεγαλύτερη όξυνση όλων των κοινωνικών και πολιτικών προβλημάτων των εργαζόμενων.

Οι θετικές αγωνιστικές και πολιτικές αναζητήσεις των εργαζόμενων και της νεολαίας κλιμακώνονται και όλο και μεγαλύτερα τμήματα της βάσης των αστικών κομμάτων, κυρίως του ΠΑΣΟΚ, αναζητούν προς τ’ αριστερά.

ΑΝΑΤΡΟΠΗ Ή ΑΝΑΠΑΛΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ;

Ωστόσο το ερώτημα που προκύπτει για τον κάθε εργαζόμενο και νέο που κατανοεί ότι καμιά λύση δεν υπάρχει με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, είναι αν οι αναζητήσεις αυτές θα συμβάλλουν στη διαμόρφωση ενός ρεύματος σύγκρουσης και ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής, για την υπεράσπιση και διεύρυνση κατακτήσεων και δικαιωμάτων – για την αναγέννηση της προοπτικής και των ιδεών της κοινωνικής απελευθέρωσης - η αν θα οδηγηθούν και πάλι στον αποπροσανατολισμό, την ήττα και την ενσωμάτωση στις κάθε είδους ‘εναλλακτικές λύσεις’ φτιασιδώματος του σημερινού πολιτικού συστήματος.

Δυστυχώς τόσο η πολιτική των ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ όσο και του ΚΚΕ δεν συμβάλλουν στην παραπάνω κατεύθυνση.

Ο ΣΥΝ αναζητά ‘εναλλακτικές’, ‘αντιδεξιές λύσεις’, μια νέα κυβερνητική προοπτική , που αντικειμενικά δεν θα συμβάλλει, παρά στη συγκάλυψη των αντιλαϊκών επιδιώξεων του συστήματος, όπως έχει αποδειχθεί με όλες τις «κεντροαριστερές λύσεις», όπου και αν εφαρμόστηκαν. Απευθύνεται στο ΠΑΣΟΚ για πολιτική συμμαχία, νεκρανασταίνοντας τις πάλαι ποτέ δημοκρατικές δυνάμεις. Μένει εγκλωβισμένος στην πολιτική της ΕΕ.

Το ΚΚΕ ενώ δηλώνει αντιτίθετο στην αντιδραστική αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος, υποβαθμίζει επικίνδυνα τον ρόλο και τις ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ στην παρούσα κρίση, κάνοντας βασικά λόγο για τις ευθύνες των ΜΜΕ. Ενώ μιλάει ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική, στην πράξη αποφεύγει κάθε πραγματική σύγκρουση μαζί της, όπως έδειξε και η στάση του στους περσινούς μεγάλους αγώνες (εκπαίδευση), και η περισσότερο ‘συμβολική’, παρά πραγματική συμμετοχή του στους αγώνες γενικά. Ενώ αντιπαρατίθεται με τον υποταγμένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, υπονομεύει την ευρύτερη δυνατή ταξική και αγωνιστική ενότητα των εργαζόμενων για νικηφόρους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, καλώντας απλά στη… ενίσχυση του ΠΑΜΕ.

Πρόκειται για δύο εξίσου αδιέξοδες λογικές που, αν επικρατήσουν, δεν θάχουν άλλο αποτέλεσμα απ’ το να στρώσουν και πάλι το δρόμο της ενσωμάτωσης και μιας νέας πολύμορφης επίθεσης κατά των εργαζόμενων και της νεολαίας όπως το «βρώμικο 89» για το οποίο ποτέ δεν έκαναν την αυτοκριτική τους ούτε ο ΣΥΝ ούτε το ΚΚΕ.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΟΠΟΥ ΚΙ΄ ΑΝ ΤΟ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕΙΣ ΒΡΩΜΑΕΙ…

ΔΕΝ ΔΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ – ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ!

Για το ΜΕΡΑ κρίσιμο ζήτημα είναι οι εργαζόμενοι γενικά, αλλά και το ρεύμα της αποστοίχισης από τις αστικές δυνάμεις, να αναπτυχθεί, να δυναμώσει τους πολιτικούς του στόχους, να οργανωθεί, δυναμώνοντας την αναμέτρησή του με την αντιλαϊκή πολιτική. Για αυτό το ΜΕ.Ρ.Α. καλεί.

· στην ανάπτυξη ενός μαζικού πολιτικού κινήματος, των εργαζόμενων, της νεολαίας, όλων των καταπιεζόμενων και εκμεταλλευόμενων στρωμάτων, για να δημιουργηθούν πραγματικά ρήγματα στο κυρίαρχο πολιτικό σκηνικό, να ηττηθεί η αντιλαϊκή πολιτική και να ανατραπεί η ίδια η κυβέρνηση, για την υπεράσπιση και διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών και δικαιωμάτων των εργαζόμενων, ενάντια στα σχέδια του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ιμπεριαλισμού.

· Στο δυνάμωμα της πολιτικής πάλης των εργαζόμενων κατά του πολιτικού συστήματος συνολικά και τις εναλλακτικές του λύσεις. Στην κυβέρνηση της ΝΔ και τα αντιδραστικά της σχέδια. Στο ΠΑΣΟΚ και τα δύο βασικά του ρεύματα που κινούνται στην ίδια νεοφιλελεύθερη τροχιά. Στα αποπροσανατολιστικά κεντροαριστερά σενάρια Στις ακροδεξιές επιδιώξεις του εθνικιστικού και ρατσιστικού ΛΑ.Ο.Σ.

· Ενός εργατικού κινήματος που θα διέπεται από μια λογική αγωνιστικής ταξικής ενότητας στη βάση των εργαζόμενων. Που θα υπερασπίζεται μαχητικά τα σύγχρονα δικαιώματα και τις ανάγκες τους, με στόχους ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, την ΕΕ, αλλά και τον πόλεμο, την καταστολή κ.λ.π Που θα διαχωρίζεται με σαφήνεια από την υποταγμένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, προωθώντας εκείνες τις αγωνιστικές διαδικασίες και πρακτικές που τον υπερβαίνουν έμπρακτα. Σε αυτήν την βάση θα συμβάλλουμε στη ανάπτυξη της κοινής δράσης και με τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς και της λαϊκής - εργατικής βάσης του ΠΑΣΟΚ.

Η σημερινή μας πάλη βλέπει περισσότερο από ποτέ, έξω από το σημερινό σύστημα στην κατεύθυνση της αντικαπιταλιστικής επανάστασης, της συντριβής των γραφειοκρατικών καταπιεστικών μηχανισμών της άρχουσας τάξης, της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής, του ελέγχου και της δημοκρατίας των εργαζόμενων, της εργατικής εξουσίας, για να ανοίξει ο δρόμος της διεθνιστικής σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής απελευθέρωσης.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση το ΜΕΡΑ συνεχίζει σταθερά τη δράση του

· Για την πολιτική και οργανωτική του αναβάθμιση και το πλατύτερο δυνατό άνοιγμά του στους αγωνιστές

· Για την συμβολή του στους αγώνες που εξελίσσονται.

· Για ακόμα πιο συστηματικές πρωτοβουλίες διαλόγου και κοινής δράσης των δυνάμεων της «εκτός των τειχών Αριστεράς» και του ανένταχτου αντικαπιταλιστικού δυναμικού για την πραγματοποίηση ώριμων και σταθερών βημάτων στην κατεύθυνση του πόλου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς.

ΜΕ.Ρ.Α(ΝΑΡ-ΕΚΚΕ-ΕΕΚ-οικολόγοι εναλλακτικοί-ανεξάρτητοί αγωνιστές)