ΝΑ ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΤΕΙ Η ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΥΣ

ΜΕΤΩΠΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ(ΜΕ.Ρ.Α) ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΚΕΛΕΥΣΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΕ-ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ- ΣΕΒ-ΚΑΡΤΕΛ ΓΑΛΑΚΤΟΣ

Οι τεράστιες αυξήσεις των ζωοτροφών έχουν οδηγήσει σε οικονομικό αδιέξοδο τους χιλιάδες κτηνοτρόφους της Ηπείρου. Το καλαμπόκι από 140 ευρώ πήγε στα 280 ευρώ τον τόνο φέτος , αντίστοιχα η σόγια από 250 ευρώ έφτασε στα 350 ευρώ τον τόνο φέτος. Μιλάμε δηλαδή για αυξήσεις από 75% έως 100% στο κόστος παραγωγής , ένα γεγονός που εάν δεν αντιμετωπιστεί θα οδηγήσει σε χρεοκοπία τους μικρούς και μεσαίους κτηνοτρόφους, ενώ το καρτέλ γάλακτος έχει αυξήσει κατά 15% τα γαλακτοκομικά προϊόντα, πληρώνοντας οι καταναλωτές την αύξηση του κόστους παραγωγής.

Για να προσεγγίσουμε μια λύση με βάση τα συμφέροντα των εργαζόμενων- φτωχομεσαίων αγροτών και των καταναλωτών και όχι με βάση τα συμφέροντα των πολυεθνικών καρτέλ θα πρέπει να αναλύσουμε τα αιτία της ανόδου των ζωοτροφών, προτείνοντας λύσεις που δεν θα μένουν στο οικονομικά εφικτό της εθνικής και ευρωπαϊκής οικονομίας και της κερδοφορίας των επιχειρηματιών, αλλά θα ορίζουν ως κέντρο της ανάλυσης μας τα δικαιώματα και τις ανάγκες της εργαζόμενης πλειοψηφίας.

Οι αυξήσεις δεν έχουν μόνο τα αιτία τους στην απροθυμία της πολιτικής της κυβέρνησης του Καραμανλή να προστατέψει τους παραγωγούς και τους καταναλωτές ή στην τεραστία κερδοσκοπία των εμπόρων. Ούτε πάλι τα αιτία μπορούν να βρεθούν στην εκμετάλλευση των δημητριακών ως βιοκαύσιμων, ή στις εξαγωγές προς την Κίνα και Ινδία.

Η ρίζα του κακού βρίσκεται στην πολιτική που ακολουθεί η ΕΕ στον αγροτικό τομέα και ορισμένες συγκυρίες στην παγκόσμια αγορά. Τα συγκυριακά γεγονότα είναι οι κακές σοδειές στα δημητριακά σε παγκόσμια κλίμακα και η ελαφριά μείωση της παραγωγής γάλακτος στην Ευρώπη κατά 2% λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών. Η ουσία του προβλήματος βρίσκεται στην Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) που εφαρμόζει η ΕΕ, ιδίως μετά το 2000, όταν πήρε μέτρα δραστικής αποθάρρυνσης της συγκέντρωσης αποθεμάτων δημητριακών, γάλακτος σκόνης, βουτύρου και βοδινού κρέατος, έχει οδηγήσει στην ουσιαστική εκμηδένιση των στοκ ασφαλείας στα προϊόντα αυτά. Αντίθετα όπως σημειώνουν και οι εφημερίδες: «Αντί για βουνά γάλακτος σκόνη τώρα οι χώρες της ΕΕ παρουσιάζουν έλλειμμα γάλακτος και υποχρεώνονται να εισάγουν περίπου 500.000 τόνους κάθε χρόνο».

Ο Αμερικανοί, ο ΠΟΕ, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί κύκλοι της ΕΕ και οι οπαδοί της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης της οικονομίας, ιδιαίτερα της βόρειας Ευρώπης είναι ευτυχείς που δεν χρηματοδοτεί πλέον η ΕΕ την ύπαρξη αποθεμάτων, αλλά οι Ευρωπαίοι καταναλωτές και παραγωγοί αισθάνονται όλο και λιγότερο ασφαλείς, καθώς ο χαμηλές τιμές τους αρχίζουν να υπόκεινται όλο και σε πιο απότομες, βίαιες διακυμάνσεις των τιμών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να φτάνει η αναπτυγμένη και πολιτισμένη Ευρώπη να λέει σήμερα το «ψωμί - ψωμάκι»

Τα προβλήματα αυξάνονται στο ευρωπαϊκό «νότο» που έχει ακόμη τεράστιους πληθυσμούς μικρομεσαίων αγροτών που θεωρούνται παράγοντας καθυστέρησης και στέκονται εμπόδιο στην βιομηχανοποίηση του πρωτογενούς τομέα από το ευρωπαϊκό κεφάλαιο στην αντίθεση του με το αμερικάνικο κεφάλαιο. Σε τελευταία ανάλυση το ρόλο που έπαιζε ο πρώην οικονομικά καθυστερημένος «νότος» ως αγροτική ενδοχώρα τις προηγούμενες δεκαετίες, το «παίζουν» σήμερα τα Βαλκάνια με το πολύ χαμηλό κόστος παραγωγής.

Αυτό όχι μόνο δεν μηδενίζει αλλά αυξάνει τις ευθύνες των εθνικών κυβερνήσεων που εκφράζοντας με συνέπεια τα ταξικά συμφέροντα των εθνικών κεφαλαίων τους προωθούνε με ευλάβεια τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ΕΕ. Αντίστοιχα η κυβέρνηση της ΝΔ εκφράζοντας με κυνική συνέπεια τα συμφέροντα του καρτέλ γάλακτος στην Ήπειρο αποπειράται να συρρικνώσει το παρεμβατικό ρόλο της ΔΩΔΩΝΗΣ για τις τιμές προς τους αγρότες , μέσω της απαξίωσης της ως εταιρία ή με την πολιτική της ιδιωτικοποίησης της. Συνεχίζοντας να αντιμετωπίζουν την ΔΩΔΩΝΗ ως εργαλείο πολιτικών και οικονομικών παιχνιδιών και σκοπιμοτήτων και όχι ως εργαλείο της στήριξης των κτηνοτροφών, των εργαζόμενων και της παραγωγής και διάθεσης στους καταναλωτές όλο και πιο ποιοτικών προϊόντων.

Την ίδια στιγμή μέσα στο ίδιο το εργοστάσιο της ΔΩΔΩΝΗΣ συνεχίζεται η ομηρία των εποχιακών εργαζόμενων από την διοίκηση της ΑΤΕ - κυβέρνησης, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την ένοχη ανοχή των διοικήσεων των συνεταιρισμών. Και αυτό σε μια στιγμή που το εργοστάσιο χρειάζεται την ενίσχυση σε έμπειρο και μόνιμο προσωπικό και όχι σε προσωπικό που ζώντας κάτω από το άγχος της εργασιακής ανασφάλειας και προσωρινότητας δεν «επενδύει» παραγωγικά στην εταιρία. Αυτό όμως είναι απόρροια της συνειδητής πολιτικής της διάσπασης των εργασιακών δικαιωμάτων με στόχο όχι απλώς την κερδοφορία μέσω της συρρίκνωσης του εργασιακού κόστους αλλά και της διάλυσης των συνδετικών κρίκων της εργατικής αντίστασης- έλεγχου. Αλήθεια δεν θ’ είναι πιο εύκολη η ιδιωτικοποίηση της εάν η πλειοψηφία των εργαζόμενων της αποτελείται από εποχιακούς των 700 € που σήμερα είναι εδώ αύριο σε κάποια άλλη εταιρία και οι λιγοστοί μόνιμοι εργαζόμενοι της είτε ανεβαίνουν στην ενδοεργοστασιακή ιεραρχία με τους αναγκαίους κάθε φορά συμβιβασμούς με την κάθε φορά διοίκηση της εταιρίας, είτε μετράνε το καιρό για την «ηρωική έξοδο» προς την σύνταξη ; Γι αυτό και μόνο το γεγονός είναι αναγκαίο να παλέψουν οι μικρομεσαίοι αγρότες μαζί με τους εργαζόμενους για αυξήσεις μόνιμου προσωπικού.

Το έχουμε πει και άλλοτε˙ Είναι άμεση αναγκαιότητα ενός επιθετικού μετώπου πάλης εργαζόμενων- φτωχομεσαίας αγροτιάς- καταναλωτών που θα αγωνίζεται να δημιουργηθεί ένας ΕΝΙΑΙΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ 12000 ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΩΝ, ΔΙΧΩΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΡΙΔΩΝ. ΕΝΙΑΙΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΟΙΚΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ. Ο ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΝΑ ΔΙΟΙΚΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΥΣ ΜΕΣΩ ΑΝΑΚΛΗΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ. ΣΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟ-ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟ ΛΟΓΟ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕΣΩ ΠΑΛΙ ΑΝΑΚΛΗΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΥΣ. ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗ ΚΡΑΤΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ. ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΝΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ, ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ.

Η σωτήρια των μικρομεσαίων αγροτών περνάει μέσα από την ενίσχυση τόσο του κρατικού όσο και του συνεταιριστικού χαρακτήρα της ΔΩΔΩΝΗΣ και των αντιστοιχών εταιριών, όπως και από την στρατηγική συμμαχία τους με την εργατική τάξη. Φυσικά γνωρίζουμε πως αυτό το κίνημα για να νικήσει πρέπει να αποκτήσει αντικαπιταλιστικά και αντιΕΕ χαρακτηριστικά και αυτό όχι μόνο δεν το φοβόμαστε αλλά θεωρούμε πως είναι ο μόνος δρόμος που εν τέλει εξασφαλίζει τα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας, ανοίγοντας τον δρόμο για την κοινωνία όπου οι άμεσοι παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου θα αυτοδιοικούνται με βάση τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους.

Στην υπάρχουσα βέβαια κατάσταση πραγμάτων οι μικρομεσαίοι αγρότες είναι αναγκαιότητα για την επιβίωση τους να διεκδικούν :

Διπλασιασμό της τιμής στο γάλα και στο κρέας- επιδότηση των ζωοτροφών.

Μείωση ή και κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης και κατά συνέπεια και στα γαλακτοκομικά. Μόνο έτσι το κόστος της αύξησης των προϊόντων δεν θα περάσει στους καταναλωτές.

Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στην ΔΩΔΩΝΗ.

Καμία αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της ΔΩΔΩΝΗΣ- Όχι στην ιδιωτικοποίηση της ΔΩΔΩΝΗΣ

ΜΕΤΩΠΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ(ΜΕ.Ρ.Α) ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΝΑ ΠΑΨΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ

ΜΕΤΩΠΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΕΠΕΙΔΗ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΑΛΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ:
Όταν οι πολίτες των Ιωαννίνων διαμαρτύρονταν για την κατασκευή του πάρκινγκ στην κεντρική πλατεία και την σκανδαλώδη παραχώρησή της σε ιδιώτες, ο δήμαρχος τους κατηγόρησε ως «οπισθοδρομικούς, εχθρούς του κοινού συμφέροντος, υπόλογους στους συμπολίτες που επιθυμούν την ανάπτυξη» κ.λπ.
Τότε, όσοι αντέδρασαν στην κατασκευή του πάρκινγκ και το γκρέμισμα του «Ξενία», ξυλοκοπήθηκαν, συνελήφθησαν, κατηγορήθηκαν άδικα, διώχθηκαν και συνεχίζουν να διώκονται από τους ιδιώτες στους οποίους παραχώρησε τα καλύτερα «φιλέτα» της πόλης ο δήμαρχος και το επιτελείο του.
Τότε, όλοι εμείς προειδοποιούσαμε ότι η κατασκευή του πάρκινγκ θα είναι επιβαρυντική, όχι μόνο για τις περιβαλλοντικές συνθήκες στο κέντρο της πόλης, αλλά και για την αισθητική του. Από το μέτριο, αλλά συνηθισμένο και τουλάχιστον ανοιχτό «μοντέλο» της πλατείας, θα περάσουμε τώρα στην οροφή του πάρκινγκ. Χωρίς τις αναπλάσεις που υποσχέθηκε ο δήμαρχος, χωρίς να τηρηθεί καμία συμφωνία, αφού ο ιδιώτης τις αθέτησε, χωρίς το «ίδιο και περισσότερο πράσινο븁 που υπόσχονταν όλοι, κατηγορώντας τους ίδιους τους πολίτες που διαφωνούσαν για «γκρίνια».
Σήμερα, ο ιδιώτης του πάρκινγκ «φτιάχνει» την πλατεία μόνος του, χωρίς να ακολουθεί την αρχική μελέτη αφού θεωρεί ότι δεν τον συμφέρει οικονομικά, χωρίς να αποδίδει αυτό που φαίνεται στην αναρτημένη μακέτα, μπαλώνοντας και πασαλείφοντας όπως μπορεί το έκτρωμα που έφτιαξε. Χωρίς μελέτη, χωρίς αρχιτέκτονα, με «προσωπικές παρεμβάσεις» του συνεργείου κατασκευής.
Η δημοτική αρχή είναι έκθετη, για ακόμη μια φορά. Έδωσε το πάρκινγκ και το «Ξενία» σε ιδιώτες, αντάλλαξε την επανεκλογή της, μαζί με την ομηρία εκατοντάδων εργαζομένων που σήμερα παραμένουν απλήρωτοι ή απειλούνται ακόμη με απόλυση.
Ήδη, το σκάνδαλο του πάρκινγκ έχει «κοστίσει» την παραίτηση του αντιδημάρχου Ριστάνη, που προφανώς ήξερε περισσότερο για την κατάληξη της πλατείας.
Η δημοτική αρχή δεν μπορεί να δώσει καμία εγγύηση περά από γενικολογίες του δημάρχου που κρύβουν το φόβο ότι η «νέα πλατεία» θα είναι πολύ χειρότερη, όχι μόνο από τη «μακέτα» που εγκαταλείφθηκε πλήρως, αλλά και από την προηγούμενη μορφή της. Που ακούστηκε να «αναπλάθεται» δημόσιος ή ιδιωτικός χώρος χωρίς καμία μελέτη ή την επίβλεψη αρχιτέκτονα;
Να εξηγήσει η δημοτική αρχή ΑΜΕΣΑ στους Γιαννιώτες και τις Γιαννιώτισσες με ποιο δικαίωμα ο ιδιώτης Αυδής δεν τηρεί καν τις αρχικές δεσμεύσεις και στο όνομα του δικού του κέρδους, θα μας παραδώσει την πλατεία σε κακή κατάσταση.
Να πάρει ΤΩΡΑ η δημοτική αρχή δημόσια θέση ,ενημερώνοντας τους πολίτες για το πώς θα είναι η τελική μορφή της κεντρικής πλατείας, με βάση ποια μελέτη θα κατασκευαστεί, πόσο θα στοιχίσει, ποιος θα τη φτιάξει.
Μερικά μόλις χρόνια μετά την «ιδιωτική καταιγίδα» που χτύπησε τους δημόσιους και κοινόχρηστους χώρους της πόλης με την άμεση και εγκληματική συνεργεία της δημοτικής αρχής και τη νωθρή και απολίτικη αντιπολίτευση, οι δύο στις τρεις «επενδύσεις» που διαφημίστηκαν τόσο πολύ ως «επενδύσεις» προς όφελος της πόλης, ξεφουσκώνουν: Ο ιδιώτης της «Όασης» δεν πληρώνει τα ενοίκια στον Δήμο, ο ιδιώτης του πάρκινγκ με τους στενούς δεσμούς στην παράταξη του δημάρχου, μπορεί να αλλάζει κατά το δοκούν (σύμφωνα με το οικονομικό του συμφέρον δηλαδή) τους όρους κατασκευής της πλατείας.

Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΜΑΣ ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΙ- ΝΑ ΠΑΨΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΣ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ
ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΕΣ

-ΟΧΙ ΝΕΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΠΑΡΚΙΝΓΚ ΣΤΟ ΑΛΣΟΣ
- ΟΧΙ ΣΤΗΝ «ΤΡΑΠΕΖΟΠΟΙΗΣΗ» ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΚΑΤΣΑΡΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΑΜΠΑΚΙΚΩΝ.
-ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΑΝΑΠΛΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΧΑΤΖΗ ΣΤΟΥΣ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΥΣ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ(ΠΑΡΚΙΝΓΚ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ )
-ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΑΦΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΟΙ ΧΩΡΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ, ΝΑ ΞΑΝΑΝΟΙΞΕΙ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΚΟΥΡΑΜΠΑ
-ΝΑ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ ΔΗΜΟΤΙΚΗ Η «ΟΑΣΗ», ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ
- ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ «ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ»-ΚΤΕΛ ΣΤΟΝ ΥΓΡΟΒΙΟΤΟΠΟ ΣΤΗΝ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
-ΝΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝ ΤΩΡΑ, ΕΠΙΣΗΜΑ, ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΝΕΑ ΠΛΑΤΕΙΑ. ΟΥΤΕ ΕΚΑΤΟΣΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΠΡΑΣΙΝΟ, ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΩΝ

ΜΕΤΩΠΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Ανακοίνωση για τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών 2007

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Του Μετώπου Ριζοσπαστικής Αριστεράς – ΜΕ.Ρ.Α.

Για τα αποτελέσματα των εκλογών της 16 – 9 - 2007

1. Το εκλογικό αποτέλεσμα με την κατά 6 μονάδες μείωση του δικομματισμού είναι αποτέλεσμα της βαθιάς δυσαρέσκειας των εργαζόμενων και της νεολαίας απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική και το νέο κύμα των επερχόμενων αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων. Το ισχυρό αυτό ρεύμα μπόρεσε πάνω απ’ όλα να εκφραστεί σαν αποτέλεσμα των σημαντικών αγώνων σε ορισμένους εργασιακούς χώρους, ιδιαίτερα αυτών της εκπαίδευσης και του ρήγματος που αυτοί δημιούργησαν (μπλοκάρισμα του άρθρου 16, της συνταγματικής αναθεώρησης κλπ). Είναι ένδειξη του ότι πλατύτερα τμήματα των εργαζόμενων αναζητούν μια μαχητική αντιπολίτευση και μια αριστερά ικανή να ανοίξει δρόμους σε μια ριζική αλλαγή του συσχετισμού σε όφελος των εργαζόμενων.
   
2. Η Ν.Δ παραμένει ο βασικός πυλώνας του πολιτικού συστήματος στην φάση αυτή, για την προώθηση των ‘μεταρρυθμίσεων’. Ωστόσο βγαίνει ‘τραυματισμένη και πιο αδυνατισμένη από την εκλογική αυτή μάχη. Παρόλα αυτά όπως έσπευσε να δηλώσει αμέσως μετά τις εκλογές θα προχωρήσει χωρίς ‘χάσιμο χρόνου’ στην προώθηση των πιο αντιδραστικών από τις μεταρρυθμίσεις. Η επίθεση αυτή θα τείνει να γίνει όλο και πιο επικίνδυνη καθώς ο ΛΑΟΣ με την είσοδό του στη Βουλή θα προσπαθήσει να αξιοποιήσει την ισχνή πλειοψηφία της ΝΔ για να παρέμβει ρυθμιστικά σε ακροδεξιά κατεύθυνση.
3. Η ιστορική ήττα που υπέστη το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές αποτελεί μια ηχηρή αποδοκιμασία της συνολικά αντιδραστικής πολιτικής του κόμματος αυτού, εκδήλωση της συνολικότερης κρίσης της αστικά μεταλλαγμένης σοσιαλδημοκρατίας. Έχει βαθύτερα χαρακτηριστικά και δεν είναι απλά θέμα ηγεσίας. Με προϋπόθεση την ανάπτυξη ενός ισχυρού πολιτικού κινήματος ρήξης με την αστική πολιτική είναι δυνατόν να απεγκλωβιστούν ευρύτερα τμήματα εργαζόμενων από τον χώρο αυτό.
4. Aανησυχητική εξέλιξη είναι η άνοδος του ΛΑΟΣ και η είσοδός του στη βουλή η οποία στηρίχτηκε, σε ψήφους που άντλησε κύρια από εργατικές-λαϊκές περιοχές. Κατά ένα τμήμα του αντιπροσωπεύει μια ευρύτερη επίδραση εθνικιστικών, ρατσιστικών, ξενοφοβικών, ακροδεξιών αντιλήψεων, που διαχέονται και σε άλλους πολιτικούς σχηματισμούς. Πρέπει να συνδυαστεί και με το ποσοστό της ‘Δημοκρατικής Αναγέννησης. Το φαινόμενο αυτό δεν πρέπει να υποτιμηθεί αλλά να αποκαλυφθεί ως ακραία έκφραση της κρίσης του συστήματος. Να αντιμετωπιστεί σταθερά, κοινωνικά, πολιτικά και ιδεολογικά το επόμενο διάστημα, μέσα στη νεολαία και τους εργαζόμενους
5. Η άνοδος του ΚΚΕ (κατά 2,25%) και του ΣΥΡΙΖΑ (κατά 1,8%) αντιπροσωπεύει μια ψήφο διαμαρτυρίας και καταδίκης της πολιτικής ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αλλά και μια ψήφο αναζήτησης ουσιαστικής αντιπολίτευσης και αριστεράς. Σε ό,τι αφορά το ΚΚΕ, στηρίχτηκε στην πιο έντονη αντιδικομματική φρασεολογία του τα τελευταία χρόνια και στη διαμαρτυρία λαϊκών, εργατικών στρωμάτων ενός κόσμου με αριστερές καταβολές, ενώ σε ό,τι αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ κυρίως στην έντονη προσπάθεια εκλογικής αξιοποίησης του κόσμου των κινημάτων απ’ τη μεριά της σημερινής ηγεσίας του και εν μέρει στη συμμαχία με το ΔΗΚΚΙ (1,79% στις προηγούμενες εκλογές).
   Η μετατόπιση της λαϊκής διαμαρτυρίας απέναντι στον δικομματισμό και η έκφρασή της προς την αριστερά, αποτελεί θετικό γεγονός. Ωστόσο τα κόμματα της διαχειριστικής αριστεράς με την πολιτική τους ‘επένδυσαν’ σε μια ρηχή ‘αντιδικομματική’ πολιτική αποφεύγοντας στο να ‘μπολιάζεται’ η διαμαρτυρία με τα βαθύτερα εκείνα στοιχεία μιας ταξικής ανατρεπτικής αντιπαράθεσης με τους πυλώνες της κυρίαρχης πολιτικής (προγράμματα σύγκλισης, ΕΕ κλπ) που απαιτεί η περίοδος. Θα κριθεί λοιπόν το επόμενο διάστημα η βαθύτερη και ουσιαστικότερη πολιτική ριζοσπαστικοποίηση του ρεύματος αυτού προς τ’ αριστερά, η μετατροπή του από ρεύμα μιας προσωρινής κοινοβουλευτικής διαμαρτυρίας σε ένα ρεύμα ουσιαστικής πολιτικής χειραφέτησης και ενεργού κοινωνικής δράσης και αντίστασης, ουσιαστικότερης και σταθερότερης αλλαγής του συσχετισμού, αντικαπιταλιστικής δράσης και προοπτικής.
6. Η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά και ιδιαίτερα το αγωνιστικό της κομμάτι που πρωτοστάτησε στα κινήματα της περιόδου κινήθηκε γενικά αυξητικά, χωρίς ωστόσο να κάνει ένα άλμα, να συνδεθεί πιο μαζικά και βαθιά με το ρεύμα αποστοίχισης από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και να αποτυπώσει πολιτικά την κινηματική της δράση. Αυτό ισχύει και για το ΜΕΡΑ: Το ΜΕΡΑ συγκέντρωσε στις εκλογές περίπου 11.900 ψήφους (600 περισσότερους από το 2004) και είχε μια ελαφριά αύξηση στο ποσοστό του. Το αποτέλεσμα αυτό είναι πίσω από τις απαιτήσεις, αλλά και τις υπαρκτές δυνατότητες που γεννήθηκαν από την δράση των αγωνιστών και των συνιστωσών του όλα αυτά τα χρόνια. Είναι γι’ αυτό αναγκαίο:
1. Να αξιοποιηθούν ακόμα περισσότερο οι νέες δυνατότητες που γεννήθηκαν από τον αποφασιστικό ρόλο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στα κινήματα της περιόδου και ιδιαίτερα στο εκπαιδευτικό κίνημα, η συμβολή σε σημαντικές απόπειρες ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, ή η δράση μας στα οικολογικά ζητήματα και στις γειτονιές.
   
2. Να δοθεί ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στο μετασχηματισμό του ευρύτερου κοινωνικοπολιτικού ρεύματος της ριζοσπαστικής αριστεράς που δρα και παλεύει με πολύ αξιόλογα αποτελέσματα στους κοινωνικούς χώρους, σε συνολικό αυτοτελές πολιτικό ρεύμα, και προοπτικά σε πολιτικό υποκείμενο και πόλο της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής αριστεράς. Αυτή είναι η καρδιά του ζητήματος για το ξεπέρασμα κάθε αναντιστοιχίας ανάμεσα στις δυνατότητες που γεννά η κοινωνικοπολιτική μας παρέμβαση και την συνολική πολιτική και εκλογική μας έκφραση
Η αναγκαία ανώτερη πολιτική συγκρότηση είναι και ο δρόμος για την επαφή και την επίδρασή μας στο ευρύτερο ρεύμα της δυσαρέσκειας και της διαμαρτυρίας που δημιουργήθηκε μέσα στους εργαζόμενους και την νεολαία. Είναι ο δρόμος που θα δώσει βαθύτερα πολιτικά χαρακτηριστικά, σταθερότερη ύπαρξη και φυσιογνωμία στο ρεύμα αυτό, θα το καταστήσει πιο ανθεκτικό στα διλήμματα και την πίεση που ασκεί πάνω του η διαχειριστική αριστερά.
Διλήμματα που υπήρξαν έντονα και σε αυτές τις εκλογές και σχετίζονται με την επιχειρηματολογία της ‘χρήσιμης ψήφου’ (‘πολιτικό μήνυμα’ δίνει μόνο η ψήφος στις υπαρκτές κοινοβουλευτικές δυνάμεις’), όσο και της ‘επικίνδυνης ψήφου’, που ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες συνδέθηκε με την άποψη ότι η ψήφος στα ‘εκτός βουλής’ κόμματα ευνοεί την αυτοδυναμία της ΝΔ. Άποψη που προβλήθηκε συστηματικά από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους εξωκοινοβουλευτικούς του συμμάχους καθώς και απ’ το ΚΚΕ.
Αναμφίβολα ρόλο στο αποτέλεσμα της επαναστατικής Αριστεράς έπαιξε και η διάσπαση του κόσμου των σχημάτων που επήλθε κυρίως στους χώρους της νεολαίας, με την ευθύνη των δυνάμεων εκείνων που υποχώρησαν από το κοινό κεκτημένο, στο όνομα ευκαιριακών και προεκλογικών συγκλίσεων χωρίς αποτέλεσμα και χωρίς μέλλον.
7. Στην εκλογική μάχη που δόθηκε το ΜΕ.Ρ.Α στηρίχτηκε ενεργητικά από εκατοντάδες αγωνιστές της ριζοσπαστικής αριστεράς. Η εκπροσώπησή του ήταν πλουσιότερη, πιο κοντά στο πλούσιο δυναμικό που συσπειρώνει. Αποτελεί ευθύνη απέναντι στο δυναμικό που το στήριξε να γίνουν το αμέσως επόμενο διάστημα βήματα σε μια σταθερότερη συγκρότηση που θα δίνει χώρο και θα περιλαμβάνει όλο αυτό το δυναμικό.Στόχος μας είναι να συμβάλουμε πιο αποφασιστικά το επόμενο διάστημα:
   
• στην ανάπτυξη της ενότητας, της παραπέρα πολιτικής και προγραμματικής ριζοσπαστικοποίησης και της κοινής δράσης των πολιτικών-συνδικαλιστικών σχημάτων και συσπειρώσεων στους εργατικούς χώρους, την νεολαία, τις γειτονιές κλπ, στην βάση της πλήρους ανεξαρτησία τους απέναντι και στους δύο πόλους του δικομματισμού, την εργοδοσία και ευρύτερα τις δυνάμεις του συστήματος,
• σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την συνολική έκφραση των επί μέρους χώρων μέσα από μια μόνιμη και σταθερή συγκρότηση σε πανελλαδική κλίμακα για την ανάπτυξη και συνολικό μετασχηματισμό της προσπάθειάς μας στην κατεύθυνση του πόλου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, με αναφορά πρώτα από όλα στους αγωνιστές αλλά και τις δυνάμεις που θέλουν να συμβάλλουν στην υπόθεση αυτή.
  
• στην ανάπτυξη ενός πολιτικού κινήματος και προγράμματος πάλης για την ανατροπή της επίθεσης της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, του κεφαλαίου και της ΕΕ για την υπεράσπιση των σύγχρονων αναγκών και δικαιωμάτων των εργαζόμενων και της νεολαίας. Στην ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος και ευρύτερα την αναγέννηση των μορφών της λαϊκής συλλογικότητας και αυτενέργειας.
  
• Στην επανέναρξη ενός διαλόγου ανοιχτού προς όλους τους χώρους της επαναστατικής αριστεράς γύρω από τα ζητήματα αιχμής που αφορούν την ανασυγκρότηση του αριστερού κομμουνιστικού και επαναστατικού κινήματος στις σημερινές συνθήκες
  

Με μια τέτοια λογική, πατώντας πάνω στην ανώτερη πολιτική του συνεκτικότητα, στην υπαρκτή και πανελλαδική πολιτική του δικτύωση, αλλά και σε μια αξιοσημείωτη σταθερότητα του ΜΕ.Ρ.Α, με κέντρο τον κόσμο του κινήματος, και προπαντός ένα επαναστατικό πολιτικό προγραμματικό σχέδιο πιστεύουμε ότι μπορούμε να κάνουμε ένα νέο βήμα στην μεγάλη προσπάθεια της αντικαπιταλιστικής ανατροπής της νέας σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής προοπτικής .

Για μια αγωνιστική ενωτική αντικαπιταλιστική παρέμβαση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΕΡΑ

Οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές, που πραγματοποιούνται ύστερα από μια σειρά σημαντικούς αγώνες των εργαζόμενων και ύστερα απ’ το μεγαλειώδες φοιτητικό – πανεκπαιδευτικό κίνημα του τελευταίου χρόνου, αποτελούν κι’ αυτές μια σοβαρή πολιτική μάχη για τους εργαζόμενους και τη νεολαία, για ουσιαστική καταδίκη της αντεργατικής και αντιδραστικής πολιτικής της κυβέρνησης και του αστικού συνασπισμού εξουσίας και για την έκφραση και σε αυτό το επίπεδο των ανατρεπτικών αντικαπιταλιστικών τάσεων των αγώνων και των κινημάτων. Για να δημιουργηθούν ευνοϊκότεροι όροι την επαύριον των εκλογών για συλλογική, νικηφόρα αναμέτρηση του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος με την πολιτική των κυβερνώντων. Για ένα σημαντικό, ελπιδοφόρο και ιστορικά αναγκαίο βήμα για την άλλη αριστερά, την αντικαπιταλιστική αριστερά της νέας εποχής, την αριστερά της σύγχρονης κομμουνιστικής προοπτικής.

Οι δυνατότητες αλλά και η αναγκαιότητα για μια τέτοιου τύπου αξιοποίηση της εκλογικής μάχης εδράζονται στο γεγονός ότι μέσα στην όλο και πιο βάρβαρη επίθεση της κυρίαρχης πολιτικής απέναντι στα λαϊκά και εργατικά δικαιώματα, τα κινήματα που εμφανίστηκαν έδειξαν ότι οι κοινωνικές αντιστάσεις γίνονται όλο και ισχυρότερες, ότι μπορούν να προκαλούν μέχρι και ρήγματα απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική (όπως στο άρθρο 16 και με το μπλοκάρισμα της αντιδραστικής αναθεώρησης του Συντάγματος), να επιδρούν στο πολιτικό σκηνικό. Όπως έδειξαν οι αγώνες του τελευταίου διαστήματος, αλλά και εκλογικές αναμετρήσεις όπως οι φοιτητικές, οι δημοτικές, αλλά και σε δεκάδες εργατικά σωματεία, αναπτύσσεται ένα πολύμορφο ρεύμα που αναζητά όχι μόνο δρόμους αποφασιστικής ρήξης με την κυρίαρχη πολιτική, αλλά και δρόμους συγκρότησης μιας άλλης αριστεράς.

Η επαναστατική Αριστερά πρέπει να ανταποκριθεί σ’ αυτές τις δυνατότητες, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη ενός κοινωνικοπολιτικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία που θα επιδιώκει την ήττα και ανατροπή της διαρκούς αντεργατικής, τρομοκρατικής και πολεμικής εκστρατείας του κεφαλαίου, του ιμπεριαλισμού, και των κυβερνήσεων που την προωθούν, με την αντεπίθεση των εργατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, για κατακτήσεις σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, με το διαρκή πολιτικό εκβιασμό του μαζικού κινήματος, για μια στροφή στους κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς, και την έκφραση στο σήμερα των τάσεων της εργατικής χειραφέτησης και τελικά για τη συνολική ανατροπή της αστικής κυριαρχίας, για την κοινωνική ιδιοκτησία και την εργατική εξουσία–δημοκρατία, στην προοπτική του σοσιαλισμού και της κομμουνιστικής απελευθέρωσης.

Από αυτή τη σκοπιά, είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ συγκεκριμένα βήματα για τη διαμόρφωση–συγκρότηση ενός υπολογίσιμου ανεξάρτητου πόλου–μετώπου της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς, μιας ανώτερης πολιτικής ενοποίησης αγωνιστών, τάσεων του κινήματος και αντικαπιταλιστικών πολιτικών ρευμάτων και συλλογικοτήτων, που θα συνδέει την αντιδραστική επίθεση με τις βαθύτερες αντιθέσεις του σύγχρονου καπιταλισμού, τα μέτωπα πάλης με την ωρίμανση της ανάγκης για συνολική ρήξη και στροφή στους συσχετισμούς, το αδιέξοδο και την βαρβαρότητα του σύγχρονου καπιταλισμού με το άνοιγμα της συζήτησης για την αναγκαιότητα και τους δρόμους προσέγγισης της επαναστατικής ανατροπής και μιας άλλης κοινωνίας.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση το ΜΕΡΑ προτείνει και προωθεί μια αγωνιστική ενωτική αντικαπιταλιστική παρέμβαση και στις εκλογές που να έχει το αναγκαίο πολιτικό περιεχόμενο που απαιτεί η αποτελεσματική αναμέτρηση με την κυβέρνηση της Ν.Δ., το ΠAΣOK, και το κεφάλαιο, σε ρήξη με την E.E. και για αντικαπιταλιστική αποδέσμευση απ’ αυτήν, ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τις πολεμικές–δολοφονικές εκστρατείες του. Προτείνει και προωθεί μια ευρύτερη αντικαπιταλιστική ενότητα που περιλαμβάνει κάθε αγωνιστή και συλλογικότητα, στη βάση κριτηρίων που στηρίζονται σε κοινές εμπειρίες και πρακτικές στο κίνημα και στα μέτωπα, σε ένα αναγκαίο πολιτικό περιεχόμενο που δεν περιορίζεται στο κατώτερο επίπεδο κινηματικής διαμαρτυρίας, σε μια λογική τομής και ανεξαρτησίας με τη διαχειριστική και ρεφορμιστική Αριστερά, σε πρωτοβουλίες με προοπτική και όχι μιας χρήσης. Δεν αποτελεί ρήξη με την αστική πολιτική «μια αντινεοφιλελεύθερη ενότητα» που δεν αναζητεί παρά μια άλλη διαχείριση στα πλαίσια του συστήματος, ή μια συσπείρωση πολιτικών «σημείων», χωρίς ενιαίο νεύρο και λογική, χωρίς ένα αναγκαίο πλαίσιο στρατηγικών αναφορών. Οι αντιλήψεις και οι προτάσεις ενότητας στη βάση ενός «ελάχιστου κοινού παρανομαστή» είναι ανεπαρκείς για να εκφράσουν την αναζήτηση μιας άλλης αριστεράς και τις αναγκαιότητες της περιόδου. Από την άποψη αυτή, δεν χρειάζεται ένα άθροισμα–συνασπισμός οργανώσεων, αλλά μια μετωπική συγκρότηση με εργατοδημοκρατική λειτουργία, αλληλεγγύη και όχι ανταγωνισμό, με βάση και την εμπειρία των πολιτικών εργατικών και νεολαιίστικων σχημάτων και μετωπικών κινήσεων.

Σε κάθε περίπτωση, η αναπτυσσόμενη δύναμη της εκτός των τειχών Αριστεράς είναι οι αγωνιστές της, που πρωταγωνιστούν στα κινήματα, στα πολιτικά μέτωπα, στη θεωρία και τον πολιτισμό, είτε είναι οργανωμένοι σε οργανώσεις είτε όχι. Αυτοί πρέπει να βρεθούν στο προσκήνιο και να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους με υπογραφές, επιτροπές πρωτοβουλίας, αριστερές κινήσεις. Με ανοιχτό, πολιτικό, δημοκρατικό τρόπο, τέτοιο που να διευκολύνει τη συμμετοχή ενός ευρύτερου κόσμου, να δημιουργεί συλλογικούς χώρους συζήτησης και δράσης που θα υπερβαίνουν τα όρια των πολιτικών οργανώσεων. Ο συντονισμός των οργανώσεων πρέπει να γίνεται ανοιχτά, χωρίς αποκλεισμούς, με πλήρη ισοτιμία στο πλαίσιο από κοινού συμφωνημένων διαδικασιών, χωρίς κλειστές και επιλεκτικές συνεννοήσεις, και με στόχο την υποστήριξη της δημοκρατικής συμμετοχής του ριζοσπαστικού δυναμικού.

Η αγωνιστική ενωτική αντικαπιταλιστική παρέμβαση στις εκλογές για να έχει φερεγγυότητα, πρέπει να συμβάλλει στη μόνιμη και σταθερή συσπείρωση δυνάμεων σε συνολικό πολιτικό επίπεδο, πρέπει να είναι προσανατολισμένη στην «επόμενη μέρα»: Στην ενίσχυση της πάλης των εργαζόμενων και της νεολαίας για την ανατροπή της επίθεσης, που αναμένεται να οξυνθεί σε όλα τα μέτωπα και επίπεδα, για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής και κάθε κυβέρνησης, είτε Ν.Δ. είτε ΠΑΣΟΚ. Στην απόκρουση των σεναρίων εμπλοκής τμημάτων της αριστεράς στις διαδικασίες ανασυγκρότησης και ενίσχυσης του πολιτικού συστήματος (με κεντροαριστερά σενάρια, «πληθυντική αριστερά» κ.ά.), κατοχυρώνοντας την ανεξαρτησία της ριζοσπαστικής αριστεράς από τάσεις δορυφοροποίησης είτε στο ΠΑΣΟΚ είτε στο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ. Στη συμβολή στην ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, στην ανάπτυξη των αντικαπιταλιστικών συσπειρώσεων και μετώπων. Στη συνέχιση των βημάτων για τον πόλο–μέτωπο της επαναστατικής Αριστεράς

ΜΑΗΣ 2007